SS Rewa

SS Rewa

SS Rewa pomiędzy 1928 a 1934 rokiem
Bandera	Polska
Port macierzysty	Gdańsk
Armator	Polbryt
Historia
Stocznia	Earle‘s Shipbuilding & Engineering Co., Kingston upon Hull
Data wodowania	1906
Data oddania do eksploatacji	1906
Data wycofania ze służby	1934
Dane techniczne
Wyporność całkowita	2098 t
Nośność (DWT)	3220 t
Liczebność załogi	ok. 40 osób
Liczba pasażerów	kilkanaście miejsc pasażerskich + 200 miejsc dla emigrantów
Długość całkowita (L)	91,44 m
Szerokość (B)	12,5 m
Zanurzenie (D)	5,6 m
Pojemność brutto	2376 t
Pojemność netto	1465 t
Napęd mechaniczny
Silnik	trójprężna maszyna parowa
Moc silnika	1500 KM
Liczba śrub napędowych	1
Prędkość maks.	10 w.

SS Rewa – polski statek pasażersko–towarowy, pływający w latach 1929–1934 dla przedsiębiorstwa Polbryt.

Statek wybudowała stocznia Earles’s Shipbuilding & Engineering Co. Ltd. w Hull w 1906 roku^[1]. Wówczas jednostka nosiła nazwę "Kolpino". Statek pływał dla brytyjskiego armatora Ellerman's Wilson Line.

W 1928 został zakupiony przez Polsko-Brytyjskie Towarzystwo Okrętowe. Banderę polską podniesiono na statku dopiero w kwietniu 1929 roku, ze względu na bardzo surową zimę, która utrudniła skutecznie żeglugę na Bałtyku^[2]. Nazwę statku zmieniono na "Rewa", a portem macierzystym stał się Gdańsk^[3]. Od tej pory "Rewa" obsługiwała stałe połączenie Gdańska z portami angielskimi (Londynem i Kingston upon Hull), przewożąc głównie emigrantów z Polski i Europy środkowo–wschodniej na zachód. Pierwszym dowódcą "Rewy" był kpt. Janowski (imię nieznane), natomiast drugim – Ludgard Krzycki^[2].

Początkowo statki Polbrytu operowały z Gdańska, ponieważ port gdyński nie był jeszcze wówczas przystosowany do transferowania ruchu emigracyjnego oraz prowadzenia przeładunku towarów łatwo psujących się. Dopiero od 1930 r. "Rewa" oraz inne statki armatora zaczęły zawijać do Gdyni.

Po 1929 roku, jako pokłosie Wielkiego Kryzysu, Stany Zjednoczone ograniczyły limity przyjmowanych do kraju imigrantów, co spowodowało spadek emigracji z Europy do Ameryki Północnej. Przedsięwzięcie Polbrytu straciło na znaczeniu i stało się stratne, w związku z czym armator zdecydował się wycofać z czynnej służby dwa najstarsze statki obsługujące linię – "Łódź" i "Rewę". Pierwszy statek przeszedł do Marynarki Wojennej jako ORP Sławomir Czerwiński, "Rewa" natomiast została wycofana ze służby pod koniec 1933 i sprzedana na złom w pierwszym kwartale 1934 roku^[2].

Na statku "Rewa" służył w latach 1929–1931 w stopniu marynarza Karol Olgierd Borchardt, późniejszy autor wspomnień marynistycznych^[4]. W latach 60. opisał swoje wspomnienia, m.in. ze służby na "Rewie", w książkach Znaczy Kapitan oraz Krążownik spod Somosierry.

• Rewa
• Polbryt
• Karol Olgierd Borchardt

• Karol Olgierd Borchardt, Krążownik spod Somosierry, Gdańsk: Wydawnictwo Morskie, 1969, s. 36
• Jerzy Miciński, Księga statków polskich 1918–1945. Tom 2, Gdańsk: Polnord-Oskar, 1997, ISBN 83-86181-31-1, s. 177–188
• Historia Interia, Zapomniany armator: Polsko-Brytyjskie Towarzystwo Okrętowe "Polbryt" [online], [dostęp 2026-01-06]
• Uniwersytet Morski w Gdyni: UMG, Kpt. ż.w. Karol Olgierd Borchardt | Uniwersytet Morski w Gdyni [online], umg.edu.pl [dostęp 2026-01-07]