Samuel Eastgate

Samuel Eastgate (ur. 1987/1988^[4]) – brytyjski muzyk, autor tekstów i producent muzyczny, w latach 2004–2010 wokalista, gitarzysta i keyboardzista dancepunkowego zespołu Late of the Pier. Działa solowo jako LA Priest, wydając do 2023 roku trzy solowe albumy studyjne.

Pochodzi z Castle Donington w Anglii^[5]. Muzykę grał od 8 roku życia^[6], a w wieku 12 lat zaczął używać urządzenia midi Evolution Audio^[7]. W 2004 roku współzałożył dancepunkowy zespół Late of the Pier^[8], zostając jego frontmanem^[9]. W marcu 2007 roku wydał z zespołem debiutancki, 12-calowy limitowany singel „Space and the Woods(inne języki)” nakładem Way Out Records^[8]. W tym samym roku pod pseudonimem LA Priest opublikował na płycie 12-calowej singel „Engine”, wydany nakładem wytwórni Phantasy Sound^[10][11]. W kolejnym roku wraz z zespołem wydał debiutancki i zarazem jedyny album studyjny Fantasy Black Channel(inne języki), który spotkał się z pozytywną oceną krytyków. W 2010 roku Late of the Pier zawiesił działalność^[12].

Wystąpił gościnnie w utworze „This Rhythm” zespołu Filthy Dukes(inne języki) na ich debiutanckim albumie Nonsense in the Dark(inne języki) wydanym 16 marca 2009 roku^[13].

Przez kolejne lata Eastgate podróżował, przebywając m.in. na Grenlandii, gdzie przeprowadzał eksperymenty dźwiękowe i badał zjawiska elektromagnetyczne^[12]. W 2014 roku^[14] osiadł ostatecznie w Walii, w domu w Llanfair Caereinion, ze swoją dziewczyną i psem^[15]. Na początku 2015 roku podpisał kontrakt z wytwórnią Domino Records jako LA Priest^[12].

Pierwszymi singlami były „Oino” i „Party Zute/Learning to Love”, a teledysk do „Oino” nagrał wspólnie z bratem Isaakiem w Maroku^[15]. W czerwcu 2015 roku ukazał się jego debiutancki artpopowy album studyjny Inji^[12], który wyprodukował samodzielnie. Charakteryzował się on połączeniem płynnie zaaranżowanego retropopu lat 70. XX wieku z ostrym brzmieniem lo-fi^[16]. O procesie twórczym w 2015 roku mówił: „Po prostu grzebię w urządzeniach śrubokrętami, aż wydadzą dźwięki, które mi się podobają”^[17]. Album Inji znalazł się na 42. miejscu listy UK Independent Albums Chart^[18].

12 sierpnia 2015 roku wziął udział w sesji na żywo w studiu BBC Radio 6 Music, wykonując utwory „Lady’s in Trouble With the Law” i „Learning to Love”^[19].

W 2016 roku wspólnie z nowozelandzkim artystą psychodelicznym Connanem Mockasinem(inne języki) utworzył wspólny, eksperymentalnopopowy projekt o nazwie Soft Hair(inne języki), w ramach którego wydali album o tej samej nazwie nakładem Weird World Records. Znalazł się tam m.in. singel „Lying Has to Stop”. Muzycy poznali się oni po raz pierwszy w 2009 roku, kiedy to Late of the Pier supportował Mockasina podczas trasy koncertowej^[20].

Eastgate na początku stycznia 2017 roku w górach Sierra Nevada w Kalifornii zaczął nagrywać kolejny swój solowy album studyjny^[21]. Premiera albumu Gene miała miejsce w czerwcu 2020 roku. Był on współprodukowany przez Erola Alkana. Jego pierwszym singlem był utwór „What Moves”, do którego powstał samodzielnie wyreżyserowany przez Eastgate’a teledysk^[22]. Na całym albumie utwory często zostały prowadzone przez rytmy jego domowej roboty automatu perkusyjnego^[12]. Kompaktowa wersja jego automatu perkusyjnego pn. MiniGENE pod koniec 2020 roku została wprowadzona do sprzedaży^[23].

Dźwięk jego instrumentu zainteresował wielu słuchaczy, że zaczął otrzymywać prośby od fanów o zbudowanie dla nich automatów perkusyjnych^[12], w tym z Belize, gdzie w 2021 roku został zaproszony osobiście do pracy w tamtejszym studiu. Gdy dotarł do Meksyku, odmowa wjazdu do Belize z powodu ograniczeń w podróżowaniu związanych z pandemią COVID-19 sprawiła, że utknął tam na jakiś czas, pozostając w Puerto Morelos(inne języki)^[17][24]. Skorzystał z tej okazji, by stworzyć tam swój trzeci album studyjny Fase Luna, wydany w 2023 roku^[12]. Powstawał on z lokalnymi muzykami, w tym z perkusistą Carlosem Gabrielem Favelą, a sama płyta była w dużej części pozbawiona syntezatorów i elektroniki^[24]. Album znalazł się na 33. miejscu listy UK Independent Albums Chart^[25].

3 maja 2024 roku nakładem Domino wydał minialbum La Fusion, który został zapowiedziany singlem „City Warm Heart”, do stworzenia którego zaangażował francuskiego producenta Alana Braxego(inne języki)^[26]. EP-ka ta powstała pod koniec przebywania Eastgate’a w kostarykańskiej dżungli, gdzie napisał większość utworów na płytę Fase Luna^[27].

• Fantasy Black Channel(inne języki) (2008)

• Inji (2015)
• Gene (2020)
• Fase Luna (2023)

• Soft Hair (2016)

• Oficjalna strona LA Priest (ang.)
• Samuel Eastgate w bazie AllMusic (ang.)
• Samuel Eastgate w bazie Discogs.com (ang.)