Sanaungulus
| Sanaungulus | |
| Fanti, Damgaard et Ellenberger, 2018 | |
| Okres istnienia: cenoman | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Gromada | |
| Rząd | |
| Podrząd | |
| Infrarząd | |
| Nadrodzina | |
| Rodzina | |
| Podrodzina | |
| Plemię | |
| Rodzaj |
Sanaungulus |
| Typ nomenklatoryczny | |
|
Sanaungulus curtipennis Fanti, Damgaard et Ellenberger, 2018 | |
Sanaungulus – wymarły rodzaj chrząszczy z rodziny omomiłkowatych. Obejmuje dwa opisane gatunki. Żyły w kredzie na terenie współczesnej Mjanmy.
Taksonomia
Rodzaj i wszystkie jego gatunki opisane zostały po raz pierwszy w 2018 roku przez Fabrizia Fantiego, Andersa Letha Damgaarda i Siegharda Ellenbergera na łamach „Cretaceous Research”. Opisów dokonano na podstawie inkluzji w bursztynie birmańskim, odnalezionych w dolinie Hukawng, w kopalni Aung Bar Maw w gminie Tanai i dystrykcie Myitkyina na terenie birmańskiego stanu Kaczin. Skamieniałości datowane są na wczesny cenoman. Nazwę rodzajową nadano na cześć San Aunga, słynnego handlarza burmitu[1].
Rodzaj ten obejmuje opisane gatunki. Gatunkiem typowym wyznaczono Sanaungulus curtipennis. Jego epitet gatunkowy oznacza po łacinie „krótkoskrzydły”. Drugim gatunkiem jest Sanaungulus ghitaenoerbyae. Jego epitet nadano na cześć aktorki, Ghity Nørby[1].
Morfologia
Chrząszcze o wydłużonym ciele, u S. curtipennis długości 3,1 mm, a u S. ghitaenoerbyae długości 3 mm. Znacznie szersza niż dłuższa głowa jest za oczami trójkątna. Oczy złożone są okrągłe u S. ghitaenoerbyae i eliptyczne u S. curtipennis. Żuwaczki są długie i cienkie. Czteroczłonowe głaszczki szczękowe mają ostatni człon toporowaty i zaokrąglony na szczycie. Głaszczki wargowe są trójczłonowe. Czułki buduje jedenaście członów, z których pierwszy jest masywny, drugi o połowę krótszy, trzeci nitkowaty i trochę dłuższy niż poprzedni, człony od czwartego do siódmego nitkowate i z długimi wyrostkami, ósmy wydłużony i pozbawiony wyrostka, dziewiąty i dziesiąty krótkie i płaskie, a ostatni tęgi i na szczycie zaokrąglony. Przedplecze u S. curtipennis jest słabo, a u S. ghitaenoerbyae silnie poprzeczne. Zarys tarczki jest trójkątny. Pokrywy są u S. curtipennis nieco węższe, a u S. ghitaenoerbyae nieco szersze niż przedplecze, na wierzchołkach u obu gatunków zaokrąglone. Powierzchnia pokryw ma skąpe owłosienie oraz głęboko punktowane rzędy. Odnóża są bardzo długie, dłuższe niż ⅔ ciała, pokryte krótkim i gęstym owłosieniem. Mają masywne biodra, długie i lekko zakrzywione uda, szczuplejsze, lekko spłaszczone do walcowatych golenie i pięcioczłonowe stopy[1].
Przypisy
- ↑ a b c Fabrizio Fanti, Anders Leth Damgaard, Sieghard Ellenberger. Two new genera of Cantharidae from Burmese amber of the Hukawng Valley (Insecta, Coleoptera). „Cretaceous Research”. 86, s. 170-177, 2018. DOI: 10.1016/j.cretres.2018.02.015.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.