Sawa Botew

Sawa Botew
Сава Ботев
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Sawa Stanew Botew

Data i miejsce urodzenia

18 lutego 1883
Wełczewo

Data i miejsce śmierci

8 lutego 1963
Sofia

Zawód, zajęcie

agronom

Dzieci

Boris Botew

Krewni i powinowaci

Nikoła Stanew
(stryj)
Marieta Botewa
(wnuczka brata)

Sawa Stanew Botew (bułg. Сава Станев Ботев; ur. 18 lutego 1883 w Wełczewie koło Wielkiego Tyrnowa, zm. 9 lutego 1963 w Sofii) – bułgarski agronom, publicysta i uczony, współautor (wspólnie z Josifem Kowaczewem[1]) pierwszej bułgarskiej encyklopedii rolnictwa Zemedełska encikłopedija (bułg. Земеделска енциклопедия).

Życiorys

Sawa Botew urodził się we wsi Wełczewo w północno-centralnej Bułgarii jako syn hodowcy nasion Botjo Stanewa i jego żony Gerginy[2]. W latach 1902–1903 był nauczycielem w szkole w miejscowości Cerowa korija[3]. Dzięki protekcji znanego wówczas w świecie nauki stryja Nikoły Stanewa wyjechał na studia rolnicze w Lipsku. Po pomyślnym ukończeniu tamtejszej uczelni w 1910 roku Botew wrócił do Bułgarii i podjął się zawodu nauczyciela w szkole rolniczej w Tyrnowie. Następnie w latach 1923–1925 sprawował funkcję dyrektora Liceum Rolniczego w Sadowie. Jego wczesne prace naukowe spotkały się z szerokim uznaniem i wkrótce Sawa Botew przeniósł się do Sofii i objął stanowisko naczelnika jednego z departamentów w Ministerstwie Rolnictwa. Został też głównym sekretarzem Powszechnego Związku Rolników Bułgarskich (Общ съюз на българските земеделци)[4].

Znany z licznych publikacji naukowych z zakresu agronomii. Oprócz encyklopedii rolnictwa, jego najważniejsze prace to: Zemedelieto w Byłgarija (bułg. Земеделието в България) i Izledwanija wyrchu klimata i pszenicite w Tyrnowskija okryg (bułg. Изледвания върху климата и пшениците в Търновския окръг).

Został pochowany na Cmentarzu Centralnym w Sofii[5]. Jego syn Boris Botew był profesorem radiologii, kierownikiem katedry rentgenologii na Uniwersytecie Medycznym w Sofii[6][7].

Przypisy

  1. Енциклопедичната традиция в българското книгоиздаване (bułg.).
  2. Nikoła Stanew, История на Великотърновската предбалканска котловина, Велико Търново 1942, str. 196 i 209 (bułg.)
  3. Canka Syczkowa, Из миналото на Церова кория, „Абагар“, В. Търново 1993, str. 226 (bułg.)
  4. Nikoła Stanew, История на Великотърновската предбалканска котловина, Велико Търново 1942, str. 205 (bułg.)
  5. София помни. Карта на Централен гробищен парк на град София, парцел 14 (bułg.)
  6. Проф. Мариета Ботева: След смъртта, най-силен е страхът от говорене пред публика (bułg.)
  7. Медицински факултет към МУ-София. История (bułg.)

Bibliografia

  • Енциклопедия България, Издателство на Българската академия на науките, София 1978

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya