Seitenkyū

Seiten-kyū
聖天宮
	; Brama Niebios
Państwo	Japonia
Miejscowość	Sakado, prefektura Saitama
Wyznanie	taoizm
Wezwanie	Triada Czystych
	Historia
Data budowy	1981-1995
	Położenie na mapie prefektury Saitama Seiten-kyū; 聖天宮
	Położenie na mapie Japonii Seiten-kyū; 聖天宮
	35°57′48,46″N 139°25′38,27″E/35,963461 139,427297
	Multimedia w Wikimedia Commons
	Strona internetowa

Seitenkyū (jap. 聖天宮 Seiten-kyū; chiń.: Shèng Tiāngōng) – największe w Japonii sanktuarium taoistyczne w mieście Sakado, w prefekturze Saitama^[1].

Historia powstania sanktuarium

Tajwański kupiec, pobożny taoista o imieniu Kang Kuo-den (chiń. 康國典; pinyin Kāng Guódiǎn), dorobił się ogromnego majątku w latach 70. XX wieku. Gdy miał ponad 40 lat, zachorował na chorobę, którą uważano za nieuleczalną. Nie poddał się jednak i żarliwie modlił się o wyzdrowienie do Triady Czystych (Trzech Boskich Nauczycieli). Po siedmiu latach opuścił szpital jako wyleczony i ogłosił, iż w czasie snu Boscy Nauczyciele kazali mu zbudować sanktuarium, aby szerzyć mądrość dao. Powiedzieli też, gdzie zbudować świątynię, jak ją nazwać i przekazali ogólny zarys projektu^[2]^[3].

Koszty budowy sanktuarium pokrył nie tylko Kang. Wielu Tajwańczyków przekazało pieniądze na budowę tak wielkiej świątyni taoistycznej w Japonii. Tajwan był rządzony przez Japonię w latach 1895–1945 i chociaż miały miejsce wówczas powstania przeciwko japońskiej administracji, to w znacznej mierze wśród Tajwańczyków istniała sympatia wobec Japonii, która trwa nadal. W żadnym innym kraju w Azji kultura i popkultura japońska nie jest tak popularna, jak na Tajwanie^[2]^[3].

Opis

Budowa trwała od 1981 do 1995 roku. Znaczną część konstrukcji wykonały tajwańskie firmy, większość materiałów budowlanych i dzieł sztuki sprowadzono stamtąd. Sanktuarium, chociaż nowe, jest przykładem tradycyjnej tajwańskiej architektury świątynnej. Imponuje wspaniałością i ilością bogatych ozdób, złoceń, dekoracji, rzeźb, reliefów i obrazów przedstawiających sceny ze starożytnych chińskich legend i wierzeń^[4]^[3].

Ogromna liczba smoków w różnych formach oddaje oficjalną nazwę sanktuarium jako Pałacu Świętych Niebios Pięciu Tysięcy Wznoszących się Smoków (Gosen-tō no ryū ga noboru seiten-kyū). Seiten, Święte Niebo, zostało wizualnie odtworzone na suficie Sali Głównej. Użyto około 10 tys. kawałków kolorowego szkła. Po lewej i prawej stronie świątyni znajdują się odpowiednio Wieża Bębna Yin i Wieża Dzwonu Yang^[4].

Żółte dachówki i smoki są umieszczane wyłącznie na obiektach sakralnych i cesarskich. Dekoracje na dachu zostały wykonane ze szkła i ozdobnych dachówek. Sufit Pawilonu Przedniego (Zenden) wykonano z ponad 10 tys. części umocowanych bez użycia gwoździ. Podobnie wykonano spiralny sufit Pawilonu Głównego (Honden)^[5].

W sanktuarium czczeni są Trzej Boscy Nauczyciele, główne bóstwa tajwańskiego taoizmu. Ich wspólna nazwa w języku japońskim to Sansei Dōso, a w języku chińskim Sānqīng Dàozǔ. Są to bogowie reprezentujący „czyste pochodzenie Dao”^[4].

Galeria

Zobacz też

Przypisy

↑ 聖天宮. かわごえ Koedo Net, 2017. [dostęp 2020-03-16]. (jap.).
↑ ^a ^b Johannes Schonherr: Seitenkyu Temple. Japan Visitor, 2020. [dostęp 2020-03-16]. (ang.).
↑ ^a ^b ^c Todd Wojnowski: Sheng Tian Gong Temple (Seitenkyū). Japan Travel, 2012. [dostęp 2020-03-16]. (ang.).
↑ ^a ^b ^c 五千頭の龍が昇る聖天宮. 聖天宮, 1995. [dostęp 2020-03-16]. (jap.).
↑ 五千頭の龍が昇る聖天宮見所. 五千頭の龍が昇る聖天宮, 1995. [dostęp 2020-03-17]. (jap.).

Linki zewnętrzne

Oficjalna strona sanktuarium (jap.)

[koedo-1] 聖天宮. かわごえ Koedo Net, 2017. [dostęp 2020-03-16]. (jap.).

[visitor-2] Johannes Schonherr: Seitenkyu Temple. Japan Visitor, 2020. [dostęp 2020-03-16]. (ang.).

[sheng-3] Todd Wojnowski: Sheng Tian Gong Temple (Seitenkyū). Japan Travel, 2012. [dostęp 2020-03-16]. (ang.).

[honzon-4] 五千頭の龍が昇る聖天宮. 聖天宮, 1995. [dostęp 2020-03-16]. (jap.).

[honzon1-5] 五千頭の龍が昇る聖天宮見所. 五千頭の龍が昇る聖天宮, 1995. [dostęp 2020-03-17]. (jap.).

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]