Sekstelefon

Zobacz też: inne znaczenia.
Reklamy ofert sekstelefonów w budce telefonicznej w Wielkiej Brytanii

Sekstelefon – usługa polegająca na rozmowie telefonicznej o zabarwieniu seksualnym w celu podniecenia lub seksualnego zaspokojenia osoby wykonującej połączenie[1]. Wykonuje się je na konkretny numer telefonu podany np. w reklamie w prasie lub telegazecie[2][3]. Koszt wykonania takiego połączenia może być różny, a za rozmowę telefoniczną płaci klient[3].

Sekstelefon jest miękką formą prostytucji, ponieważ klient nie ma żadnego kontaktu z pracownikiem seksualnym, poza słyszeniem jego głosu. Pracownicy seksualni w tej branży to zarówno kobiety, jak i mężczyźni; w przeciwieństwie do wielu innych form prostytucji nie ma znaczenia ich wiek i wygląd – jedyną potrzebną do wykonywania tego rodzaju pracy umiejętnością jest zdolność jak najdłuższego utrzymania zainteresowania rozmówcy[3][4].

W Polsce sekstelefony pojawiły się pod koniec lat dziewięćdziesiątych[4]. Popularność sekstelefonów znacznie zmalała na skutek wzrostu popularności sekstingu, cyberseksu oraz tzw. sekskamer i opartych o nie portali kamerkowych[5].

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ n, sekstelefon – Wielki słownik języka polskiego PAN [online], wsjp.pl [dostęp 2024-12-19] (pol.).
  2. ↑ Arkadiusz Szajna, Nierząd uprawiany w celu osiągnięcia zysku – wybrane pojęcia i aspekty prawnopodatkowe, [w:] ZESZYTY NAUKOWE WYŻSZEJ SZKOŁY ZARZĄDZANIA OCHRONĄ PRACY W KATOWICACH, 2020, s. 95-106, ISSN 1895-3794 [dostęp 2024-12-19].
  3. ↑ a b c Paulina Szota, Prostytucja i jej nowe formy oraz zjawiska pokrewne a regulacje prawne, „Acta Universitatis Lodziensis. Folia Iuridica” (85), 2018, s. 47–61, ISSN 0208-6069 [dostęp 2024-12-19] (pol.).
  4. ↑ a b Małgorzata H. Kowalczyk-jamnicka, Nowe formy i zjawiska we współczesnym obrazie prostytucji młodych kobiet, [w:] Robert Kowalczyk, Małgorzata Leśniak (red.), Prostytucja: studium zjawiska, Kraków: Krakowskie Towarzystwo Edukacyjne - Oficyna Wydawnicza AFM : na zlec. Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego, 2013, s. 78, ISBN 978-83-7571-207-0 [dostęp 2024-12-20] (pol.).
  5. ↑ Magdalena Kowalewska-Łukuć, Prostytucja, usługi seksualne i przestępstwa okołoprostytucyjne w prawie karnym – próba uporządkowania pojęć, „Prawo w Działaniu”, 51, 2022, s. 96–106, DOI: 10.32041/PWD.5107 [dostęp 2024-12-19].

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya