Serbski institut

Serbski institut
Sorbisches Institut
Ilustracja
Budziszyńska siedziba placówki
Data założenia

1 stycznia 1992

Typ

instytut badawczy

Państwo

 Niemcy

Kraj związkowy

 Saksonia

Adres

Bahnhofstraße 6
D-02625 Bautzen / Budyšin

Położenie na mapie
Mapa
51°10′32″N 14°25′44″E/51,175556 14,428889
Strona internetowa

Serbski institut (dolno- i górnołuż. Serbski institut, niem. Sorbisches Institut) – samorządowa interdyscyplinarna jednostka naukowa niemieckich krajów związkowych Saksonii i Brandenburgii prowadząca badania nad językami, historią i kulturą Serbów łużyckich[1].

Institut jest spadkobiercą tradycji organizacji Institut za serbski ludospyt (niem. Institut für sorbische Volksforschung, „Instytut Serbołużyckich Studiów Ludowych”) powstałej w 1951 roku z sekcji naukowej Domowiny i stowarzyszonej w Niemieckiej Akademii Nauk (po 1972 Akademii Nauk NRD)[2]. W obecnej formie stowarzyszenia został utworzony 1 stycznia 1992 roku. Siedzibą Institutu został Budziszyn w Górnych Łużycach z oddziałem w Chociebużu w Łużycach Dolnych[1].

Jednostka gromadzi, archiwizuje, opracowuje stosowne zbiory, a także udostępnia je na zewnątrz. Prowadzi badania interdyscyplinarne, porównując sytuację Serbołużyczan z innymi małymi społecznościami językowymi na terenie Europy. Praca Institutu prowadzona jest dwutorowo – w kierunku badań nad miejscową kulturą oraz w kierunku praktycznego wsparcia nauki języków łużyckich i ich promocji[1].

Organizacyjnie Insitut podzielony jest na trzy wydziały działające niezależnie w dwóch siedzibach. Są to wydziały: kulturoznawczy, językoznawczy oraz rozwoju regionalnego i ochrony mniejszości[1][3][4][5].

Institut wydaje periodyki „Lětopis” (od 1952)[6] oraz „Spisy Serbskeho instituta” (od 1954)[7], a także prowadzi archiwum (Serbski kulturny archiw) gromadzące m.in. dokumenty łużyckich organizacji takich jak Domowina, Maćica Serbska, Sokoł czy dawne stowarzyszenia studenckie[8]. Kieruje także pracami biblioteki (Serbska centralna biblioteka) uruchomionej w 1949 roku na bazie pozostałości księgozbioru Maćicy Serbskiej i od 1958 roku regularnie uzupełnianej o publikacje wydawnictwa Domowiny[2][9]. Institut jest również aktywny w sferze cyfrowej – prowadzi portale internetowe dolnoserbski.de (niedersorbisch.de) oraz hornjoserbsce.de (obersorbisch.de) zawierające m.in. słowniki dwujęzyczne, ortograficzny, leksykon onomastyczny, zbiór z zakresu fonetyki itd.[10][11] Prowadzi też portal sorabicon.de, który oferuje m.in. dostęp do zdigitalizowanych historycznych dzieł traktujących o Serbołużyczanach takich jak „Statistika łužiskich Serbow” Arnošta Muki czy „Pamiętniki z Herrnhut” Agnes Sauer[12].

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ a b c d Institute [online], Serbski institut [dostęp 2022-07-24] [zarchiwizowane z adresu 2022-06-13] (ang. • niem. • dolnołuż. • górnołuż.).
  2. ↑ a b Institut za serbski ludospyt, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2022-07-24] [zarchiwizowane 2022-07-24].
  3. ↑ Department for linguistics, Serbski institut [dostęp 2022-07-24] [zarchiwizowane z adresu 2022-03-08] (ang. • niem. • dolnołuż. • górnołuż.).
  4. ↑ Department of Cultural Studies, Serbski institut [dostęp 2022-07-24] [zarchiwizowane z adresu 2022-04-27] (ang. • niem. • dolnołuż. • górnołuż.).
  5. ↑ Regionalentwicklung und Minderheitenschutz, Serbski institut [dostęp 2022-07-24] [zarchiwizowane z adresu 2022-07-15] (niem. • dolnołuż. • górnołuż. • ang.).
  6. ↑ LĚTOPIS – Zeitschrift für sorbische Sprache, Geschichte und Kultur, Serbski institut [dostęp 2022-07-24] [zarchiwizowane z adresu 2022-07-14] (niem. • dolnołuż. • górnołuż. • ang.).
  7. ↑ Schriften des Sorbischen Instituts, Serbski institut [dostęp 2022-07-24] [zarchiwizowane z adresu 2022-06-19] (niem. • dolnołuż. • górnołuż. • ang.).
  8. ↑ Sorbian cultural archive [online], serbski-institut.de, Serbski institut [dostęp 2022-07-24] [zarchiwizowane z adresu 2022-06-13] (ang. • niem. • dolnołuż. • górnołuż.).
  9. ↑ Sorbian Central Library, Serbski institut [dostęp 2022-07-24] [zarchiwizowane z adresu 2022-04-27] (ang. • niem. • dolnołuż. • górnołuż.).
  10. ↑ dolnoserbski.de, Serbski institut [dostęp 2022-07-24] [zarchiwizowane z adresu 2022-07-02] (dolnołuż. • niem.).
  11. ↑ hornjosebsce.de, Serbski institut [dostęp 2022-07-24] [zarchiwizowane z adresu 2022-07-14] (górnołuż. • niem.).
  12. ↑ Witajśo k nam! Witajće k nam! Herzlich willkommen! [online], sorabicon.de [dostęp 2022-07-24] [zarchiwizowane z adresu 2022-06-13] (dolnołuż. • górnołuż. • niem. • ang.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya