Serhij Kozycki
| |
| Data i miejsce urodzenia |
20 października 1883 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Poseł na Sejm RP I kadencji (II RP) | |
| Okres |
od 1 grudnia 1922 |
| Przynależność polityczna | |
| Senator II kadencji (II RP) | |
| Okres |
od 27 marca 1928 |
| Przynależność polityczna | |
Serhij Kozycki, ukr. Сергій Козицький, pol. Sergiusz Kozicki (ur. 8 października?/20 października 1883 we Włodzimierzu Wołyńskim, zm. 10 stycznia 1941 w Ostrogu) – ukraiński działacz społeczny na Wołyniu, nauczyciel w szkole ludowej, poseł na Sejm I kadencji (1922-27), senator RP II kadencji (1928-30).
Życiorys
Syn Aleksandra i Anny z d. Kwiatkowskiej. Ukończył seminarium nauczycielskie w Chełmie (1902), Instytut Nauczycielski w Moskwie (1911), pięć semestrów filozofii i literatury na Ukraińskim Uniwersytecie Państwowym w Kamieńcu Podolskim (1918-20).
W latach 1918-19 komisarz oświaty Ukraińskiej Republiki Ludowej (URL) na powiat kamieniecki. Po upadku państwowości URL i traktacie ryskim od 1921 nauczyciel ludowy na Wołyniu, 1922-27 rolnik i nauczyciel w Michałkowicach w powiecie zdołbunowskim.
W wyborach do Sejmu I kadencji (grudzień 1922) uzyskał mandat z listy nr 16 (Blok Mniejszości Narodowych) w okręgu wyborczym 58 (Krzemieniec). Członek Klubu Ukraińskiego (od 1926 prezes klubu). Pracował w komisji oświatowej Sejmu. Współautor projektu ustawy o nadaniu statusu legalnych uczelni państwowych: tajnemu Uniwersytetowi Ukraińskiemu i tajnej Politechnice Ukraińskiej, działającym we Lwowie. Autor ponad 190 interpelacji w sprawach Ukraińców w RP.
W grudniu 1924 pozbawiony immunitetu w związku z oskarżeniem o działalność antypaństwową (podważanie przynależności Wołynia do Polski na wiecu w Poczajowie 26 sierpnia 1923)[1][a] i skazany przez sąd w Równem na karę więzienia[1].
Jeden z organizatorów partii Sel-Sojuz, następnie (X. 1926) wszedł do Sel-Rob, gdzie był reprezentantem kierunku prawicowego, członkiem ścisłego komitetu partii i jej sekretarzem. Jeden z przywódców frakcji Sel-Rob w ramach Ukraińskiej Frakcji Parlamentarnej w I kadencji Sejmu. Po rozłamie w Sel-Rob (1927) jeden z przywódców „Sel Rob-Prawicy”, przeciwnej współpracy z komunistami. We wrześniu 1927 z innymi posłami Sel-Rob-Prawicy opuścił Klub Ukraiński i założył osobny klub.
W wyborach parlamentarnych w 1928 roku uzyskał mandat do Senatu RP z listy nr 8 (Sel-Rob) (województwo wołyńskie).
Prezes „Proswity” w Ostrogu, działacz ukraińskich instytucji kulturalno-oświatowych i społecznych na Wołyniu, zwłaszcza w powiecie dubieńskim. Badacz ludowych pieśni ukraińskich z Wołynia i Chełmszczyzny.
Po przedterminowym rozwiązaniu Sejmu i Senatu II kadencji przez Prezydenta RP Ignacego Mościckiego (30 sierpnia 1930), po utracie immunitetu, w trakcie kampanii wyborczej do Sejmu i Senatu nowej kadencji (tzw. wybory brzeskie) aresztowany i listopadzie 1930 skazany przez sąd w Równem na 18 miesięcy więzienia za działalność antypaństwową. 23 czerwca 1931 odbyła się kolejna rozprawa, w trakcie której oskarżony został o wygłoszenie podburzającego przemówienia w czasie wiecu wyborczego w maju 1930. Skazany na rok ciężkiego więzienia, z zaliczeniem pobytu w areszcie, po rozprawie wypuszczony za kaucją.
Zrezygnował z działalności politycznej. W 1938 został diakonem w jednej ze wsi w powiecie łuckim.
Przypisy
- ↑ a b Grünberg i Sprengel 2005 ↓, s. 354.
Uwagi
- ↑ Podczas debaty nad uchyleniem ukraińskim posłom immunitetu (oprócz Kozyckiemu także Pawłowi Wasyńczukowi i Maksymowi Czuczmajowi) poseł Wasyńczuk zaprzeczał, że takie słowa padły. Część posłów uznawała zarzuty za "naciągane". Za odebraniem immunitetu głosowało 176 posłów, przeciw było 147. Patrz: Torzecki 1989 ↓, s. 76-77
Bibliografia
- Kozicki Sergiusz w: Kto był kim w Drugiej Rzeczypospolitej (redakcja naukowa Jacek M.Majchrowski przy współpracy Grzegorza Mazura i Kamila Stepana), Warszawa 1994, wyd. BGW, ISBN 83-7066-569-1, t. II s. 524.
- Kozicki Sergiusz - biogram w bazie Sejmu RP
- Karol Grünberg, Bolesław Sprengel: Trudne sąsiedztwo. Stosunki polsko-ukraińskie w X-XX wieku. Warszawa: 2005. ISBN 83-05-13372-9.
- Ryszard Torzecki: Kwestia ukraińska w Polsce w latach 1923-1929. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1989.
- Енциклопедія українознавства, tom 3, s. 1071, Lwów 2000, ISBN 5-7707-4048-5
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.