Serhij Stachowski
.jpg)
| |
| Państwo | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
6 stycznia 1986 |
| Wzrost |
193 cm |
| Gra |
praworęczny, jednoręczny bekhend |
| Status profesjonalny |
2003 |
| Zakończenie kariery |
aktywny |
| Trener |
Burghard Riehemann |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje |
4 |
| Najwyżej w rankingu |
31 (27 września 2010) |
| Australian Open |
3R (2011) |
| Roland Garros |
3R (2011) |
| Wimbledon |
3R (2013, 2014) |
| US Open |
3R (2010, 2015) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje |
4 |
| Najwyżej w rankingu |
33 (6 czerwca 2011) |
| Australian Open |
3R (2013) |
| Roland Garros |
2R (2009–2011) |
| Wimbledon |
3R (2010) |
| US Open |
3R (2010, 2011, 2013) |
| Strona internetowa | |
Serhij Stachowski, ukr. Сергій Стаховський (ur. 6 stycznia 1986 w Kijowie) – ukraiński tenisista, reprezentant kraju w Pucharze Davisa, olimpijczyk z Londynu (2012)[1].
Kariera tenisowa
Stachowski karierę tenisową rozpoczął w 2003 roku.
W grze pojedynczej wygrał 4 turnieje rangi ATP Tour. Pierwsze odniósł w chorwackim Zagrzebiu na przełomie lutego i marca 2008 roku. Dostał się do rozgrywek jako tzw. szczęśliwy przegrany wobec wycofania się Michaëla Llodry. W fazie zasadniczej dotarł do finału imprezy, wygrywając w nim z faworytem gospodarzy Ivanem Ljubičiciem 7:5, 6:2[2]. Przed turniejem Stachowski zajmował 209. miejsce w rankingu ATP. Został piątym szczęśliwym przegranym w historii rozgrywek ATP, któremu udało się triumfować w turnieju, a pierwszym od 1991 roku, kiedy Christian Miniussi wygrał w São Paulo. Drugie zwycięstwo singlowe Ukrainiec odniósł w październiku 2009 roku w Petersburgu. Stachowski wziął udział w turnieju głównym przechodząc najpierw eliminacje. W fazie zasadniczej nie stracił seta aż do finału, w którym pokonał 2:6, 7:6(8), 7:6(7) Horacio Zeballosa. W czerwcu 2010 roku wygrał turniej w 's-Hertogenbosch na nawierzchni trawiastej. W finale pokonał Serba Janko Tipsarevicia 6:3, 6:0. Czwarty singlowy tytuł wywalczył pod koniec sierpnia 2010 roku w New Haven, eliminując po drodze m.in. Markosa Pagdatisa, a w finale 3:6, 6:3, 6:4 Denisa Istomina.
W grze podwójnej Stachowski triumfował w 4 turniejach ATP Tour.
Od roku 2004 Stachowski jest regularnym reprezentantem kraju w Pucharze Davisa. Do końca 2012 roku rozegrał dla drużyny łącznie 42 meczów – 26 w singlu (wygrał 17) i 16 w deblu (11 wygrał).
W 2012 roku zagrał w grze pojedynczej igrzysk olimpijskich w Londynie. Odpadł z rywalizacji w 1. rundzie pokonany przez Lleytona Hewitta.
W rankingu gry pojedynczej Stachowski najwyżej był na 31. miejscu (27 września 2010), a w klasyfikacji gry podwójnej na 33. pozycji (6 czerwca 2011).
Finały w turniejach ATP Tour
| Legenda |
|---|
| Wielki Szlem |
| Igrzyska olimpijskie |
| Tennis Masters Cup / ATP Finals |
| ATP Masters Series / ATP Tour Masters 1000 |
| ATP International Series Gold / ATP Tour 500 |
| ATP International Series / ATP Tour 250 |
Gra pojedyncza (4–0)
| Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwnik | Wynik finału |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Zwycięzca | 1. | 2 marca 2008 | Zagrzeb | Twarda (hala) |  Ivan Ljubičić
|
7:5, 6:4 |
| Zwycięzca | 2. | 1 listopada 2009 | Petersburg | Twarda (hala) |  Horacio Zeballos
|
2:6, 7:6(8), 7:6(7) |
| Zwycięzca | 3. | 19 czerwca 2010 | 's-Hertogenbosch | Trawiasta |  Janko Tipsarević
|
6:3, 6:0 |
| Zwycięzca | 4. | 29 sierpnia 2010 | New Haven | Twarda |  Denis Istomin
|
3:6, 6:3, 6:4 |
Gra podwójna (4–0)
| Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy | Wynik finału |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Zwycięzca | 1. | 12 października 2008 | Moskwa | Twarda (hala) |  Potito Starace
|
 Stephen Huss Ross Hutchins
|
7:6(4), 2:6, 10–6 |
| Zwycięzca | 2. | 13 czerwca 2010 | Halle | Trawiasta |  Michaił Jużny
|
 Martin Damm Filip Polášek
|
4:6, 7:5, 10–7 |
| Zwycięzca | 3. | 26 lutego 2011 | Dubaj | Twarda | Michaił Jużny
|
 Jérémy Chardy Feliciano López
|
4:6, 6:3, 10–3 |
| Zwycięzca | 4. | 21 lipca 2019 | Newport | Trawiasta | Marcel Granollers
|
 Marcelo Arévalo Miguel Ángel Reyes-Varela
|
6:7(10), 6:4, 13–11 |
Przypisy
- ↑ Alina Okolot, The Ukrainian tennis player who picked up arms to defend his country | context [online], Context.ro, 14 czerwca 2024 [dostęp 2026-02-13] (rum.).
- ↑ Sergiy Stakhovsky sretni gubitnik [online], SPORTSPORT, 2 marca 2008 [dostęp 2026-02-13] (chorw.).
Bibliografia
- Profil na stronie ATP [online], Association of Tennis Professionals [dostęp 2013-09-03] (ang.).
- Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2013-09-03] (ang.).
- Profil na stronie Pucharu Davisa [online], Davis Cup [dostęp 2013-09-03] (ang.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.