Serial animowany

Kadr z serialu animowanego Popeye

Serial animowany – ciąg regularnie pokazywanych (w kinie, telewizji) filmów animowanych o wspólnym tytule seryjnym. Poszczególne odcinki najczęściej posiadają podobnych bohaterów oraz wspólną scenerię. W przypadku kanałów telewizyjnych programy są tworzone lub adaptowane z użyciem wspólnego tytułu seryjnego i mogą być publikowane w regularnych odstępach czasu.

Historia

Powstanie

Pierwszym rozpoznawalnym bohaterem serii filmów animowanych był dinozaur Gertie, wymyślony przez amerykańskiego rysownika Winsora McCaya (premiera filmu w 1914). Niebawem na ekranach kin pojawiły się inne znane postacie rysunkowe: kot Fritz (1920) oraz Myszka Miki (1928). Pomysłodawca tej ostatniej postaci, Walt Disney, nadzorował produkcję cyklu Silly Symphonies, stanowiącego ciąg adaptacji różnorodnych mitów, baśni i bajek w formie filmów dźwiękowych. W latach 30. XX wieku pojawiły się kolejne popularne postacie, m.in. Betty Boop (od 1930) z wytwórni Fleischer Studios(inne języki), Królik Bugs (od 1938) z wytwórni Warner Bros. oraz Tom i Jerry (od 1940) z wytwórni MGM[1].

Rozwój

Od lat 50. XX wieku produkcja seriali animowanych przeniosła się do telewizji. Popularność w Stanach Zjednoczonych zdobyła wówczas wytwórnia Hanna-Barbera, odpowiedzialna za szereg słynnych seriali pokroju Scooby Doo (od 1969) oraz Flintstonów (od 1960)[2]. W Europie Zachodniej pojawiały się również odnoszące sukces frekwencyjny seriale takie jak francuski cykl edukacyjny Był sobie człowiek (od 1978)[3], włoska La Linea (1972)[4] oraz produkowana w koprodukcji adaptacja niemieckich książek dla dzieci Pszczółka Maja (od 1975)[5]. Za żelazną kurtyną uznanie zdobyły seriale takie jak polski Bolek i Lolek[6], radziecki Wilk i Zając[7] oraz czechosłowackie produkcje wytwórni Krátký Film Praha (Rozbójnik Rumcajs, Sąsiedzi, Krecik[8]).

Od połowy lat 80. XX wieku telewizyjne seriale animowane zwracały się również ku dorosłej widowni. W USA punktem zwrotnym okazała się premiera satyrycznego serialu Simpsonowie[1], po którym w latach 90. XX wieku nastąpiła ekspansja wulgarnych serii filmowych takich jak South Park, Family Guy tudzież Daria[9]. Nowe możliwości dla tego typu seriali dla dorosłych przyniosły alternatywne formy dystrybucji telewizyjnej (dystrybuowany w internecie Rick & Morty, pokazywany na Netfliksie BoJack Horseman)[10][11]. Specyficznym krajem produkcji widowisk telewizyjnych stała się również Japonia, gdzie powstały serie anime takie jak Dragon Ball Z i Neon Genesis Evangelion[12]. Zmieniały się też warunki produkcji seriali animowanych; na znaczeniu kosztem seriali rysunkowych zyskiwały produkcje trójwymiarowe lub wykorzystujące przynajmniej częściowo formy animacji komputerowej.

Zobacz też

Przypisy

  1. a b David Nusair, Timeline of Animated Film History [online], LiveAbout [dostęp 2019-12-26] (ang.).
  2. Hanna-Barbera – Illustration History [online], illustrationhistory.org [dostęp 2019-12-26].
  3. « Il était une fois… la vie » revient sur France 4 dans une version restaurée [online], 11 marca 2017 [dostęp 2019-12-26] (fr.).
  4. Watch La Linea, the Popular 1970s Italian Animations Drawn with a Single Line [online], Open Culture [dostęp 2019-12-26] (ang.).
  5. Classic Series Maya the Bee makes Its Return [online], Janson Media [dostęp 2019-12-26] (ang.).
  6. Żeby więcej Polaków było takich, jak Bolek i Lolek [online], Culture.pl [dostęp 2019-12-26] (ang.).
  7. Bartek Koziczyński, 333 popkulturowe rzeczy... PRL, In Rock, 2007, s. 420.
  8. Adam Burakowski, Aleksander Gubrynowicz, Paweł Ukielski, 1989 – Jesień Narodów, Trio, 2009, s. 93.
  9. Inside the New Golden Age of Adult Animation [online], Time [dostęp 2019-12-26] (ang.).
  10. Abigail Chandler, How Rick and Morty became TV’s most unlikely hit, „The Guardian”, 23 listopada 2019, ISSN 0261-3077 [dostęp 2019-12-26] (ang.).
  11. Molly Lambert, The Origin Story of the Depressingly Good “BoJack Horseman” [online], The New Yorker [dostęp 2019-12-26] (ang.).
  12. Emilie William Davis, Darrell William Davis, Darrell Yueh-yu Yeh, Emilie Yueh-yu Yeh, East Asian screen industries, BFI, 2008, s. 78.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya