Siedlakowice

Siedlakowice
wieś
Ilustracja
Państwo

 Polska

Województwo

 dolnośląskie

Powiat

wrocławski

Gmina

Sobótka

Liczba ludności (III 2011)

299[2]

Strefa numeracyjna

71

Kod pocztowy

55-050[3]

Tablice rejestracyjne

DWR

SIMC

0880188

Położenie na mapie gminy Sobótka
Mapa konturowa gminy Sobótka, blisko górnej krawiędzi nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Siedlakowice”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Siedlakowice”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Siedlakowice”
Położenie na mapie powiatu wrocławskiego
Mapa konturowa powiatu wrocławskiego, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Siedlakowice”
Ziemia50°57′57″N 16°47′42″E/50,965833 16,795000[1]
Pruska mapa katastralna Siedlakowic (Schiedlagwitz) z XIX wieku, oparta na pomiarach z 1818 roku i zaktualizowana w 1861 roku.

Siedlakowice (niem. Schiedlagwitz[4]) – wieś położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, w gminie Sobótka.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa wrocławskiego.

Demografia

Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyły 299 mieszkańców[2]. Są szóstą co do wielkości miejscowością gminy Sobótka.

Obiekty zabytkowe

  • eklektyczny pałac z wieżą, zbudowany w przełomie XIX i XX w. na planie czworoboku, obecnie mocno zdewastowany i zamieniony na mieszkania[5].
  • kościół pw. Matki Bożej Bolesnej i św. Anny - wzniesiony jak kaplica ok. 1773 r., przebudowany w 1886 r., powiększony o zakrystię i wieżę w 1932 r. Zachowało się jego neogotyckiego wyposażenie. Po II wojnie Polacy ekspatriowani z województwa stanisławowskiego umieścili w jego ołtarzu głównym obraz św. Anny Samotrzeciej z Tłumacza[6]. Kościół jest filią parafii w Zachowicach[7].

Nazwa

Miejscowość po raz pierwszy zanotowana w łacińskim dokumencie z 1250 roku jako Sedlacouici. Notowana także w roku 1291 Sedlawkowicz, w roku 1318 Zedlacowicz, w roku 1327 Schydlakowicz, w roku 1358: Shedlacovicz, Sedlacoviczi oraz Schydlaczwicz, w roku 1630 w zgermanizowanej formie Schidellancwitz, a w roku 1667 Schilakwitz[8].

W księdze łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295–1305 miejscowość wymieniona jest w zlatynizowanej formie Sedlacoviczi[9][10].

Według niemieckiego językoznawcy Paula Hefftnera nazwa miejscowości pochodzi od polskiej nazwy związanej z osadnictwem oraz "siedliskiem" - miejscem bytowania. W książce o nazwach miejscowych regionu wrocławskiego z 1910 roku pisze "(...) stammt vom poln. Appelativ siodłak = Siedler, Landmann zu siedlić = sich ansiedeln; die Ansiedlung = siedlina, siedlisko, siedziba, siedlice, wovon das verdeutsche Zedlitz(...)"[8].

Ze względu na polskie pochodzenie w okresie hitlerowskiego reżimu w latach 1937-1945 administracja III Rzeszy zmieniła nazwę miejscowości na całkowicie niemiecką nazwę Siedlingen nawiązującą do wcześniejszego znaczenia[4].

Przypisy

  1. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 121797.
  2. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 1154 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  4. a b M. Choroś, Ł. Jarczak, Słownik nazw miejscowych Dolnego Śląska, Opole 1995, s. 104.
  5. Pałac Siedlakowice, ul. Świdnicka, Siedlakowice - polska-org.pl [online], polska-org.pl [dostęp 2023-04-07].
  6. Kościół Matki Boskiej Bolesnej i św. Anny, ul. Gwarna, Siedlakowice - polska-org.pl [online], polska-org.pl [dostęp 2023-04-07].
  7. Archidiecezja, Zachowice [online].
  8. a b Paul Hefftner: Ursprung und Bedeutung der Ortsnamen im Stadt und Landkreise Breslau. Breslau: Ferdinand Hirt, 1910, s. 145.
  9. Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis online
  10. H. Markgraf, J. W. Schulte, "Codex Diplomaticus Silesiae T.14 Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis", Breslau 1889

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya