Sieniocha

Sieniocha
Kontynent	Europa
Państwo	Polska
Lokalizacja	Województwo lubelskie
	Rzeka
Długość	ok. 20 km
Powierzchnia zlewni	151,2 km²
	Źródło
Miejsce	okolice Wolicy Śniatyckiej
Wysokość	219 m n.p.m.
Współrzędne	50°39′20,4″N 23°27′07,1″E/50,655667 23,451972
	Ujście
Recypient	Huczwa
Miejsce	okolice Czermna
Wysokość	191 m n.p.m.
Współrzędne	50°40′01,9″N 23°42′22,1″E/50,667194 23,706139
	Położenie na mapie województwa lubelskiego źródło ujście
	Położenie na mapie Polski źródło ujście

Sieniocha – rzeka w województwie lubelskim, na Padole Zamojskim, lewoboczny dopływ Huczwy o długości około 20 kilometrów i powierzchni dorzecza 151,2 km².

Przebieg

Wypływa na południowy wschód od Wolicy Śniatyckiej i płynie we wcześniej wspomnianym kierunku. Później dopływa do Antoniówki i skręca na wschód, aby za niecały kilometr ponownie zmienić kierunek na południowy wschód. Niedługo potem dopływa do Wolicy Brzozowej i wykonuje kilka lekkich zakoli, zmieniając przy tym kierunek na północno-wschodni. Następnie w Swaryczowie zmienia kierunek na wschodni i mija Perespę-Kolonię i Perespę, gdzie zmienia kierunek znów na północno-wschodni. Przepływa jeszcze przez Czermno i po jego minięciu wpada do Huczwy.

Opis rzeki

Opis ogólny

Sieniocha płynie naturalnym korytem do środkowego biegu, w dolnym biegu bowiem rzeka jest uregulowana. W okolicy są trzy zespoły stawów, które zaopatrują się w wodę właśnie z tej rzeki. Są to Dub, Swaryczów i jeden niewielki zespół stawów na wschód od Tyszowiec.

Wody

Rzeka prowadzi wody w IV klasie czystości, które w dolnym biegu odznaczają się wyższą konduktywnością, niż na wcześniejszych odcinkach. Na tym odcinku odnotowano również niewiele kryjówek dla ryb. Było to spowodowane najprawdopodobniej zanieczyszczeniami obszarowymi rzeki^[1].

Dolina

Sieniocha posiada bardzo rozległą dolinę, osiągającą nawet do 3 km szerokości. Na jej terenie został utworzony Obszar Natura 2000. Chroni on torfowiska nakredowe, które zajmują ponad 20% powierzchni całej doliny. Obszar ten obejmuje także torfowiska przejściowe i łąki użytkowane ekstensywnie. Dolina ta jest bardzo urozmaicona pod względem krajobrazu i flory. Występuje tu bowiem bardzo wiele rzadkich i zagrożonych wyginięciem gatunków roślin, m.in. lipiennik Loesela, starodub łąkowy a także tłustosz pospolity, marzyca ruda czy kruszczyk błotny. Występują tu także gatunki ptaków ważnych na skalę Europejską, a są to: derkacz zwyczajny, bekas dubelt i gąsiorek^[2].

Przypisy

[1] Ichtiofauna lewobrzeżnych dopływów Polsko-Ukraińskiego odcinka Bugu - www.pzw.org.pl.

[2] Dolina Sieniochy (dawniej Torfowisko Węglanowe Śniatycze) - obszary.natura2000.org.pl.

[1]

[2]