Simone Moro
Simone Moro (2011) | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Odznaczenia | |
| UNESCO Pierre de Cubertin Fair Play (2003) | |
| Strona internetowa | |
Simone Moro (ur. 27 października 1967 w Bergamo) – włoski wspinacz, alpinista, himalaista. Jest drugim po Jerzym Kukuczce wspinaczem, który zdobył zimą cztery ośmiotysięczniki – Sziszapangmę, Makalu, Gaszerbrum II i Nanga Parbat oraz pierwszym i jedynym, który ma cztery pierwsze zimowe wejścia na ośmiotysięczniki. W sumie zdobył osiem z czternastu najwyższych szczytów świata; na Mount Evereście był cztery razy. Do jego partnerów wspinaczkowych należeli m.in. nieżyjący już Piotr Morawski, Anatolij Bukriejew i żyjący Denis Urubko.
Życiorys
Z wykształcenia bibliotekarz, był trenerem pływania, przewodnikiem górskim oraz oficerem wojska włoskiego. W latach 1992–1996 pracował jako trener dla Narodowej Włoskiej Kadry Wspinaczki Sportowej (F.A.S.I.).
Wspólnie z innym Włochem, Silvio Mondinellim, został negatywnym bohaterem skandalu związanego ze zdobywaniem Korony Himalajów. Okazało się bowiem, że ich wejście na Lhotse w 1994 roku to kłamstwo. Wchodzący w tym samym czasie Ryszard Pawłowski oświadczył, że zawrócili z grani około 150 metrów poniżej wierzchołka. Moro ponownie zaatakował Lhotse w 1997, tym razem wchodząc już na szczyt. W grudniu 1997 próbował zimowego wejścia południową ścianą na Annapurnę. Podczas tej próby jego towarzysze Anatolij Bukriejew i Dimitrij Sobolew zginęli pod lawiną.
W 2001 roku podczas próby zdobycia Lhotse na wysokości 8000 metrów przerwał wspinaczkę, aby odszukać i ratować brytyjskiego alpinistę Toma Mooresa. Za ten wyczyn Moro został nagrodzony przez UNESCO nagrodą Fair Play.
W 2014 nową partnerką wspinaczkową Moro została jego młodsza rodaczka – Tamara Lunger. W lutym 2015 usiłowali zdobyć zimą Manaslu, jednak niekorzystna pogoda pokrzyżowała ich plany[1]. Udało jednak im się wspiąć nową trasą na Imja Tse (Island Peak) oraz dokonać pierwszego w historii wejścia na centralny szczyt Kang Lemo (6100 m)[2].
Na przełomie 2015 i 2016 roku kilka zespołów starało się zdobyć przedostatni z niezdobytych do tej pory ośmiotysięczników – Nanga Parbat. Moro ponownie był w zespole z Lunger. Oprócz nich do zdobycia szczytu sposobił się także międzynarodowy zespół: Alex Txikon, Daniele Nardi oraz Muhammad Ali, a także: Adam Bielecki i Jacek Czech, Marek Klonowski z zespołem[3] oraz Tomasz Mackiewicz i Élisabeth Revol[4]. Po tym, gdy w lutym doszło do kłótni pomiędzy Txikonem a Nardim i ten drugi opuścił wyprawę[5][6], doszło do połączenia sił zespołów włoskiego (Moro-Lunger) z Txikonem i Alim. Czteroosobowy zespół, wyruszył z bazy 22 lutego, atak szczytowy (z obozu IV) zaczął się rankiem 26 lutego[7][8]. Lunger zatrzymała się kilkadziesiąt metrów przed wierzchołkiem[9], natomiast pozostała trójka wspinaczy: Moro, Bask Alex Txikon oraz Pakistańczyk Muhammad Ali o godzinie 15:27 lokalnego czasu, dokonali pierwszego zimowego wejścia na Nanga Parbat[10][11]. Ostatnie kilkaset metrów Txikon wspinał się razem z Moro[12]. 28 lutego himalaiści powrócili do bazy. Po ich wyczynie jedynym niezdobytym zimą ośmiotysięcznikiem pozostało K2[13].
Osiągnięcia wspinaczkowe
Ośmiotysięczniki
- Sziszapangma (1996)
- Lhotse (1997)
- Mount Everest (2000)
- Czo Oju (2002)
- Mount Everest (2002)
- Broad Peak (2003)
- Sziszapangma (14 stycznia 2005 – pierwsze w historii wejście zimowe wspólnie z Piotrem Morawskim)
- Mount Everest (2006 – trawers przez szczyt od południa na północ, 25 maja 2010 – wejście i powrót do bazy w 48 godzin)
- Makalu (9 lutego 2009 – pierwsze w historii wejście zimowe wraz z Denisem Urubką)
- Mount Everest (2010)
- Gaszerbrum II (2 lutego 2011 – pierwsze zimowe wejście z Denisem Urubką oraz Corym Richardsem)[14]
- Nanga Parbat (26 lutego 2016 – pierwsze zimowe wejście w zespole z Pakistańczykiem Muhammadem Alim Sadparą oraz hiszpańskim Baskiem Alexem Txikonem[10]).
Inne osiągnięcia wspinaczkowe
- 1993 – Aconcagua
- 1996 – Fitz Roy (zachodnią ścianą),
- 1999 – Szczyt Korżeniewskiej, Szczyt Lenina, Chan Tengri, Szczyt Ismaila Samaniego
- 2002 – Masyw Vinsona
- 2003 – Elbrus
- 2004 – Baruntse (nowa droga na północnej ścianie)
- 9 lipca 2005 – Batakshi (nowa droga)
- 1 sierpnia 2008 – Beka Brakai (pierwsze wejście)
- 2015 – Kang Lemo (pierwsze wejście) oraz Imja Tse
Jego rekord jako jedynego człowieka na świecie, który dokonał czterech pierwszych zimowych wejść na ośmiotysięczniki.
Publikacje
- 2011 – Kometa nad Annapurną[15],
- 2015 – Zew lodu. Ośmiotysięczniki zimą: moje prawie niemożliwe marzenie[16],
- 2017 – Misja Helikopter[17],
- 2022 – Widziałem otchłań[18].
Przypisy
- ↑ Lunger and Moro: Goodbye Manaslu!. [dostęp 2016-03-17]. (ang.).
- ↑ Biografia. tamaralunger.com. [dostęp 2016-03-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-02)]. (ang.).
- ↑ Bielecki i Czech zrezygnowali ze zdobycia Nanga Parbat. wpolityce.pl. [dostęp 2016-03-15].
- ↑ Tomek Mackiewicz i Elisabeth Revol są na 7200 m. wspinanie.pl. [dostęp 2017-04-10].
- ↑ Daniele Nardi zakończył wyprawę.. portalgorski.pl. [dostęp 2016-03-15].
- ↑ We ’ve had it!. blogs.dw.com. [dostęp 2016-03-15].
- ↑ Tak wyglądało zdobywanie Nanga Parbat. zwycięzcy pokazali zdjęcia. tvp.info. [dostęp 2016-03-02].
- ↑ Alex Txikon hace historia con la primera ascensión invernal al Nanga Parbat. cadenaser.com. [dostęp 2016-03-01]. (hiszp.).
- ↑ Pierwsze pozdrowienia spod Nanga Parbat :). wspinanie.pl. [dostęp 2016-03-15].
- ↑ a b Dominik Szczepański: Nanga Parbat zdobyta w zimie po raz pierwszy!. sport.pl, 26 lutego 2016. [dostęp 2016-02-26].
- ↑ Stanęli na szczycie! Nanga Parbat zdobyta w zimie po raz pierwszy. national-geographic.pl. [dostęp 2016-02-29].
- ↑ James Lucas: International Team Makes First Winter Ascent of Nanga Parbat. climbing.com, 1 marca 2016. [dostęp 2016-03-15].
- ↑ Zdobywcy Nanga Parbat donieśli sukces do bazy. Teraz zmierzą się z tezą, że nie weszli na szczyt. polskieradio.pl. [dostęp 2016-03-15].
- ↑ Gaszerbrum II zdobyty! Pierwsze zimowe wejście!. wspinanie.pl. [dostęp 2011-02-03].
- ↑ Kometa nad Annapurną. [online], Księgarnia Podróżnika [dostęp 2022-03-11] (pol.).
- ↑ Zew lodu. Ośmiotysięczniki zimą: moje prawie niemożliwe marzenie (Simone Moro) [online], ksiegarnia.wspinanie.pl [dostęp 2022-03-11] (pol.).
- ↑ KSIĄŻKA MISJA HELIKOPTER [online], www.skalnik.pl [dostęp 2022-03-11] (pol.).
- ↑ Książka - Widziałem otchłań [online], literia.pl [dostęp 2022-03-11].
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.