Sinistra Italiana

Sinistra Italiana
Ilustracja
Państwo

 Włochy

Skrót

SI

Data założenia

19 lutego 2017

Ideologia polityczna

socjalizm demokratyczny

Członkostwo
międzynarodowe

Europejski Sojusz Lewicy dla Ludzi i Planety

Grupa w Parlamencie
Europejskim

Grupa Lewicy w Parlamencie Europejskim – GUE/NGL

Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Włoska Lewica (wł. Sinistra Italiana, SI) – włoska partia polityczna o profilu socjalistycznym, działająca od 2017.

Historia

7 listopada 2015 w siedzibie Teatro Quirino w Rzymie powołano ruch polityczny pod nazwą Sinistra Italiana. W inicjatywie wzięła udział partia Lewica, Ekologia, Wolność (SEL), a także byli działacze Partii Demokratycznej (m.in. Stefano Fassina i Corradino Mineo) oraz Ruchu Pięciu Gwiazd[1]. Dotychczasowa frakcja SEL w Izbie Deputowanych, do której dołączyło kilku deputowanych niezależnych, przyjęła nazwę „Sinistra Italiana – Sinistra Ecologia Libertà”[2]. Łącznie w nową inicjatywę zaangażowało się około 40 parlamentarzystów[1].

Ugrupowanie ustawiło się w opozycji do rządu Mattea Renziego i odrzuciło współpracę z jego Partią Demokratyczną (z którą SEL współtworzyła w 2013 blok wyborczy). Wzywało do głosowania na „nie” w referendum konstytucyjnym z grudnia 2016[3]. W ramach przygotowań do utworzenia jednolitej partii 17 grudnia 2016 SEL podjęła decyzję o rozwiązaniu[4].

Kongres założycielski SI odbył się w lutym 2017, na jej sekretarza (lidera) wybrano Nicolę Fratoianniego[5]. Kilkunastu deputowanych wywodzących się z SEL przeszło jednak wkrótce z frakcji SI do nowego ruchu politycznego Artykuł 1 – Ruch Demokratyczny i Postępowy[6].

W wyborach w 2018 ugrupowanie współtworzyło lewicową koalicję Wolni i Równi, która otrzymała około 3% głosów i wprowadziła niespełna 20 swoich przedstawicieli do obu izb parlamentu[7]. W 2019, po porażce współtworzonej przez partię koalicji w eurowyborach, Nicola Fratoianni zrezygnował z funkcji sekretarza[8]. Stanowisko to pozostawało przez ponad półtora roku nieobsadzone, Nicola Fratoianni powrócił na nie w 2021[9]. W wyborach w 2022 SI startowała w ramach porozumienia formacji zielonych i lewicowych AVS, która dołączyła do koalicji centrolewicy. Lista ta dostała 3,6% głosów do Izby Deputowanych (12 mandatów) i 3,5% do Senatu (4 mandaty)[10][11]. Koalicję AVS utrzymano na potrzeby wyborów europejskich w 2024, w których uzyskała 6 mandatów[12]. W 2025 SI dołączyła do Europejskiego Sojuszu Lewicy dla Ludzi i Planety[13].

Przypisy

  1. ↑ a b Nasce sinistra italiana, gruppo con 31 deputati. Fassina: alternativi a liberismo da Happy days di Renzi. quotidianodipuglia.it, 8 listopada 2015. [dostęp 2017-02-22]. (wł.).
  2. ↑ XVII LEGISLATURA: Resoconto sommario dell'Assemblea. camera.it, 9 listopada 2015. [dostęp 2017-02-22]. (wł.).
  3. ↑ Referendum, Sinistra Italiana spiega le ragioni del NO: questa riforma stravolge la Carta. sinistraecologialiberta.it, 4 sierpnia 2016. [dostęp 2017-02-22]. (wł.).
  4. ↑ Vendola traghetta Sel nella „Sinistra italiana”. rainews.it, 17 grudnia 2016. [dostęp 2017-02-22]. (wł.).
  5. ↑ Sinistra Italiana elegge Fratoianni: „Siamo la sinistra che fa il suo mestiere”. lastampa.it, 19 lutego 2017. [dostęp 2017-02-22]. (wł.).
  6. ↑ Mdp, ecco i 37 deputati e i 14 senatori Speranza: «Seduti a sinistra del Pd». corriere.it, 28 lutego 2017. [dostęp 2017-03-07]. (wł.).
  7. ↑ Alberto Berlini: Elezioni, il nuovo Parlamento senza D'Alema (ma con Grasso, Boldrini e tutti i ministri Pd). today.it, 6 marca 2018. [dostęp 2018-03-06]. (wł.).
  8. ↑ Europee, Nicola Fratoianni si dimette da segretario di Sinistra Italiana. repubblica.it, 1 czerwca 2019. [dostęp 2019-09-04]. (wł.).
  9. ↑ Sinistra italiana va avanti, verso la nuova cosa rosso-verde. ilmanifesto.it, 1 lutego 2021. [dostęp 2021-02-12]. (wł.).
  10. ↑ Elezioni: centrodestra al 43,8 per cento alla Camera, 44 per cento al Senato. agenzianova.com, 26 września 2022. [dostęp 2022-10-01]. (wł.).
  11. ↑ Tutti gli eletti in Parlamento, partito per partito. pagellapolitica.it, 29 września 2022. [dostęp 2022-10-01]. (wł.).
  12. ↑ Federico Baccini: Da Toia, Mussolini e Bartolo out, a Salis, Vannacci e Bonaccini eletti. Top e flop dei candidati alle europee in Italia. eunews.it, 13 czerwca 2024. [dostęp 2024-06-13]. (wł.).
  13. ↑ Sinistra italiana aderisce all’alleanza europea Ela. ilmanifesto.it, 10 grudnia 2025. [dostęp 2025-12-12]. (wł.).
Partie polityczne Włoch
Partie reprezentowane
w parlamencie krajowym lub europejskim

Flaga Włoch

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya