Sinitta

Sinitta
Ilustracja
Imię i nazwisko

Sinitta Renay Malone

Data i miejsce urodzenia

19 października 1963
Seattle

Gatunki

disco, pop, R&B, house

Zawód

piosenkarka, osobowość telewizyjna, tancerka, aktorka

Aktywność

od 1981

Powiązania

Stock Aitken Waterman

Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Sinitta, właśc. Sinitta Renay Malone[1] (ur. 19 października 1963[2] w Seattle w stanie Waszyngton[1]) – amerykańska piosenkarka muzyki disco i pop, a także R&B i house, która większość swojego zawodowego życia spędziła w Wielkiej Brytanii[3]. Szczyt jej popularności przypada na drugą połowę lat 80., kiedy to wylansowała piosenki wyprodukowane przez Stocka, Aitkena i Watermana takie jak „Toy Boy”, „So Mucho”[4], „Cross My Broken Heart”, „Right Back Where We Started From”, „G.T.O.” i „I Don’t Believe In Miracles”[5].

Życiorys

Młodość

Przyszła na świat w Seattle w stanie Waszyngton w rodzinie piosenkarki Miquel Brown (właściwie Michael Brown)[6] i Anthony’ego Blacketta jako jedna z bliźniaczek – ma siostrę Gretę[7]. W 1973 jej rodzice rozwiedli się[8][9].

Jej matka była popularną w latach 70. i 80. kanadyjską aktorką i grała m.in. w filmach: Superman, Salomon i królowa Saby z Halle Berry, Francuski pocałunek, Dowcip i Jak stracić przyjaciół i zrazić do siebie ludzi[10]) i wokalistką disco/soul[11]. Sinitta uczęszczała do szkoły z internatem w Wielkiej Brytanii.

Początki kariery

Swoją karierę w show biznesie rozpoczęła występując w musicalu Czarnoksiężnik (The Wiz, 1980)[12] i jako Frankie w filmie Jima Sharmana Shock Treatment (Terapia szokowa, 1981). Występowała na West End w spektaklach: Koty, Krwiożercza roślina , Smokey Joe’s Cafe, Lakier do włosów, Masquerade i Mutiny!. 24 grudnia 1982 Sinitta pojawiła się w programie telewizyjnym Channel 4 Shock (Rura) jako tancerka z grupą Imagination[13]. W 1985 była kapitanem jednej z drużyn w programie dla dzieci ITV The Wall Game[14].

Kariera muzyczna

Sinitta początkowo nagrywała muzykę taneczną w 1983, wydając swój pierwszy singiel „Break Me Into Little Pieces” z Hot Gossip. W tym samym roku pojawiła się także w wideoklipie piosenki „Rock the Boat” śpiewanym przez Forresta. Przełomem były jej piosenki disco-pop wyprodukowane przez studio Stocka, Aitkena i Watermana – „Cruising” (1984) i „So Macho” (1985), które trzy miesiące później w marcu 1986 wspięły się na pozycję drugą. Sinitta znalazła się w czasopismach brytyjskich dla nastolatek. Trzy kolejne Top 10 singli to „Toy Boy” (numer 4, lipiec 1987), „Cross My Broken Heart” (numer 6, marzec 1988) i „Right Back Where We Started From” (numer 4, czerwiec 1989). Cover hitu „Love and Affection” Roberta Knighta z 1973 osiągnął numer 20 w październiku 1989.

W 1992 podpisała kontrakt z Arista Records label. Jednak w lipcu 1992 utwór „Shame Shame Shame” utknął na 28. miejscu. Na początku 1993 wydała singiel „The Supreme EP”, który wyróżniał się kolekcją coverów. W 1998 powróciła na estradę z albumem Naughty Naughty. Skoncentrowała się potem na teatrze i pracy A&R[15].

W listopadzie 2021 powróciła na scenę Churchill Theatre w Bromley jako „Mama” Morton w musicalu Chicago[16][17]. 3 grudnia 2021 Sinitta wydała świąteczny utwór „I Won’t Be Lonely This Christmas”[18].

Życie prywatne

Była związana z angielskim piłkarzem pochodzenia nigeryjsko-gujańskiego Johnem Fashanu, brytyjskim piosenkarzem, kompozytorem i aktorem Davidem Essex (1984)[19][20] i aktorem Bradem Pittem (1988-89)[21][22].

W latach 1981–96 była w nieformalnym związku z angielskim łowcą talentów i producentem telewizyjnym Simonem Cowellem[23][24]. Byli razem, z przerwami, przez 20 lat[25], spotykali się, kiedy Sinitta miała zaledwie 14 lat[26][27])

W kwietniu 2002 wyszła za mąż za Andy’ego Willnera. W listopadzie 2005 ogłoszono, że Kerry West miała być zastępczą matką dla dziecka z mężem, lecz po ośmiu tygodniach poroniła. Sinitta wyznała, że aborcja miała ogromny wpływ na jej życie i była jednym z czynników, który uniemożliwił jej posiadanie dzieci[28][29]. Adoptowali bliźniaki - Magdalenę i Zaca. Rozwiedli się w 2010[30].

Dyskografia

albumy

  • 1987: Sinitta! (wyd. Fanfare)
  • 1989: Wicked! (wyd. Fanfare)
  • 1995: Naughty Naughty (wyd. Arista)
  • 1998: The Best of Sinitta (wyd. Pegasus)
  • 1999: The Very Best of...Sinitta/Toy Boy (wyd. Pegasus)
  • 2009; The Hits+ Collection 86-09: Right Back Where We Started From (wyd. Cherry Pop/PMG Music/Sony Music)
  • 2010: Greatest Hits + Bonus DVD (wyd. Cherry Pop/Sony Music)
  • 2011: Sinitta! [Remastered x 2CD edycja specjalna] (wyd. Cherry Pop)
  • 2011: Wicked! [Remastered x 2CD edycja specjalna] (wyd. Cherry Pop)

single

  • 1983: "Break Me Into Little Pieces" (z Hot Gossip)
  • 1983: "Don’t Beat Around the Bush" (z Hot Gossip)
  • 1983: "I Could Be"
  • 1983: "Never Too Late"
  • 1984: "Cruising"
  • 1985: "So Macho"
  • 1986: "So Macho"/"Cruising"
  • 1986: "Feels Like the First Time"
  • 1987: "Toy Boy"
  • 1987: "GTO"
  • 1988: "Cross My Broken Heart"
  • 1988: "A Place in the Sun" (Winjama; Various)
  • 1988: "I Don’t Believe In Miracles"
  • 1989: "Right Back Where We Started From"
  • 1989: "Love On a Mountain Top"
  • 1989: "Lay Me Down Easy"
  • 1990: "Hitchin’ a Ride"
  • 1990: "Bridge Over Troubled Water" (z The Session)
  • 1990: "Love and Affection"
  • 1992: "Shame Shame Shame"
  • 1993: "The Supreme EP"
  • 1993: "Aquarius"
  • 1997: "You Can Do Magic" (The Mojams z Debbie Currie)
  • 2014: "So Many Men So Little Time"

Przypisy

  1. ↑ a b Ron Wynn: Sinitta Biography. AllMusic. [dostęp 2016-09-09]. (ang.).
  2. ↑ Sinitta w bazie Discogs.com (ang.)
  3. ↑ Sinitta. Dance Crazy Management. [dostęp 2014-08-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-02-11)]. (ang.).
  4. ↑ Jay O’Brien: Sinitta reveals constant battle over changing her age online. OK!. [dostęp 2016-09-09]. (ang.).
  5. ↑ Sinitta–Free listening, videos, concerts, stats and pictures. Last.fm. [dostęp 2014-08-06]. (ang.).
  6. ↑ Miquel Brown w bazie Discogs.com (ang.)
  7. ↑ Bio-Miquel Brown. Disco Museum. [dostęp 2014-08-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)]. (ang.).
  8. ↑ Anthony Blackett Family Tree & History, Ancestry & Genealogy. FameChain. [dostęp 2014-08-06]. (ang.).
  9. ↑ Anthony Blackett - Biographical Summaries of Notable People. MyHeritage. [dostęp 2014-08-06]. (ang.).
  10. ↑ Miquel Brown - About This Person - Movies & TV. „The New York Times”. [dostęp 2014-08-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-14)]. (ang.).
  11. ↑ Miquel Brown. Discogs. [dostęp 2014-08-06]. (ang.).
  12. ↑ Sinitta. The Vervoid. [dostęp 2014-08-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-07-14)]. (ang.).
  13. ↑ The Tube" Episode 1.8 (1982). Internet Movie Database. [dostęp 2014-08-06]. (ang.).
  14. ↑ The Wall Game. BFI. [dostęp 2014-08-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-08-10)]. (ang.).
  15. ↑ Sinitta Biografia. Oldies. [dostęp 2014-08-06]. (ang.).
  16. ↑ Angela Cole: Sinitta stars in Chicago at the Churchill Theatre, Bromley, and says friend Simon Cowell might watch the show. KentOnline, 2021-11-16. [dostęp 2022-04-30]. (ang.).
  17. ↑ Margaret Chrystall: Pop star Sinitta joins the cast of musical Chicago heading for Eden Court in Highland capital. Ross-ShireJournal, 2021-10-29. [dostęp 2022-04-30]. (ang.).
  18. ↑ Sinitta announces new festive single „I Won’t Be Lonely This Christmas”. RetroPopMagazine. [dostęp 2022-04-30]. (ang.).
  19. ↑ I’m A Celebrity star Sinitta's shocking family secret. Mirror Online. [dostęp 2017-03-16]. (ang.).
  20. ↑ Aaron Tinney: 50th treat for Sinitta (who says she is 44). „The Sun”. [dostęp 2016-09-09]. (ang.).
  21. ↑ Andrew Bullock (2016-12-28): Sinitta insists her newly-single ex-boyfriend Brad Pitt. Daily Mail. [dostęp 2017-03-16]. (ang.).
  22. ↑ Emily Sheridan (2011-11-24): 'He was beautiful with the most amazing body': Sinitta reminisces about her romance with Brad Pitt. Daily Mail. [dostęp 2017-03-16]. (ang.).
  23. ↑ Simon Cowell w bazie Notable Names Database (ang.)
  24. ↑ Gracie Opulanza (2013-07-14): Sinitta Renet Malone – Interview About Men’s Fashion. Gracie Opulanza. [dostęp 2017-03-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-03-16)]. (ang.).
  25. ↑ Hit Me Baby One More Time: Sinitta used to slap Simon Cowell. Manchester Evening News. [dostęp 2014-08-06]. (ang.).
  26. ↑ Natalie Clarke (2008-12-12): Sinitta tells all: The truth about Simon Cowell and me. „Daily Mail”. [dostęp 2017-03-16]. (ang.).
  27. ↑ Sinitta says 'yo-yo' relationship with Simon Cowell is over once and for all now he's a father. Independent.ie. [dostęp 2014-08-06]. (ang.).
  28. ↑ Rebecca Hardy (2009-08-17): Sinitta: Why I’ll always love my Simon Cowell. Daily Mail. [dostęp 2014-08-06]. (ang.).
  29. ↑ Louise Saunders (2013-10-04): Sinitta FINALLY opens up on the abortion that left she. Daily Mail. [dostęp 2014-08-06]. (ang.).
  30. ↑ Sinitta Renet Malone Relationships. FamousFix.com. [dostęp 2022-04-06]. (ang.).

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya