Sitamon
Relief ze świątyni grobowej Amenhotepa III przedstawiający Sitamon, Muzeum Petriego w Londynie | |
| Dane biograficzne | |
| Ojciec | |
|---|---|
| Matka | |
| |||||
| Sitamon w hieroglifach |
Sitamon (także Satamon, egip. Córka Amona) – najstarsza córka faraona Amenhotepa III i królowej Teje.
Była ulubienicą ojca i cieszyła się niezwykle wysoką pozycją w królewskiej rodzinie. Około roku 31. dostąpiła największego wyniesienia, stając się królewską małżonką obok swej matki. Jej spraw doglądał słynny Amenhotep syn Hapu, który pełnił funkcję Wielkiego Zarządcy księżniczki Sitamon. Miała ona własny pałac, posiadłości i meble, z których kilka znalazło się w grobowcu jej dziadków – Juja i Czuju. Jednym z najpiękniejszych znalezisk jest ozdobny fotel. Na jego oparciu widnieje scena, która ukazuje siedzącą Sitamon. Odbiera ona złoty naszyjnik, który podaje jej służąca. Księżniczka ma na sobie długa suknię i szeroki naszyjnik. Na jej czole zamiast podwójnego ureusza widnieją dwie głowy gazeli. Głowę zdobi krótka peruka oraz wymyślna korona z kwiatów lotosu. W rękach trzyma sistrum oraz naszyjnik menit[1], co łączy ją z boginią Hathor. Sitamon określona jest jako Najstarsza Córka Króla, który ją kocha.
Później księżniczka otrzymała najwyższy tytuł Wielkiej Małżonki Królewskiej, jednak nigdy nie przewyższyła rangą swej matki. Nie wiadomo, czy był to tytuł wyłącznie honorowy, czy też faktycznie była żoną swojego ojca. Brakuje dowodów na to, by Sitamon miała potomstwo z Amenhotepem III, choć niektórzy spekulują, że mogła być matką Tutanhamona[2].
Sitamon została pochowana prawdopodobnie w grobie Amenhotepa III w zachodniej części Doliny Królów. Być może należy do niej mumia z grobowca KV35, zwana Młodszą Damą, zidentyfikowana jako córka Amenhotepa III i Teje oraz matka Tutanchamona.
Rodowód
| 4. Totmes IV | ||||||
| 2. Amenhotep III | ||||||
| 5. Mutemuja | ||||||
| 1. Sitamon | ||||||
| 6. Juja | ||||||
| 3. Teje | ||||||
| 7. Czuju | ||||||
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Menit był długim naszyjnikiem z paciorków, które potrząsane grzechotały.
- ↑ Lyn Green, The Royal Women of Amarna: Who Was Who, [w:] Dorothea Arnold, The Royal Women of Amarna: Images of Beauty from Ancient Egypt, The Metropolitan Museum of Art, 1996, s. 8 [dostęp 2025-09-06] (ang.).
Bibliografia
- Joyce Tyldesley - Nefertiti. Słoneczna Królowa Egiptu, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 2003
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.