Slobodan Santrač

Slobodan Santrač

Слободан Сантрач

Data i miejsce urodzenia	1 lipca 1946 Koceljeva
Data i miejsce śmierci	13 lutego 2016 Belgrad
Wzrost	171 cm
Pozycja	napastnik
Kariera juniorska
Lata Klub 1957–1958 FK Takovo 1958–1959 FK Radnički Valjevo 1959–1965 FK Metalac Valjevo
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole 1965–1974 OFK Beograd 244 (169) 1974–1976 Grasshopper Club 42 (29) 1976–1977 OFK Beograd 40 (17) 1977–1980 FK Partizan 63 (29) 1981–1983 FK Zemun 56 (31) W sumie: 445 (275)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole 1966–1974  Jugosławia 8 (1)
Kariera trenerska
Lata Drużyna 1994–1998 Jugosławia 1999–2000 Shandong 2001 Arabia Saudyjska 2005 Macedonia 2008 Guangzhou R&F FC 2009 Qingdao Jonoon 2011 Shaanxi Renhe
↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
Multimedia w Wikimedia Commons

Slobodan Santrač (ur. 1 lipca 1946 w Koceljevie, zm. 13 lutego 2016 w Belgradzie^[1]) – serbski piłkarz oraz trener. Dwa razy sięgał po koronę króla strzelców, dwa razy dzielił się nią z innymi piłkarzami, cztery razy był drugi w tej klasyfikacji.

Santrač stawiał swoje pierwsze piłkarskie kroki w klubie Takovo z Gornjego Milanovaca. Szybko zwrócili na niego uwagę działacze Metalaca Valjevo i od tamtej pory Slobodan stał się zawodnikiem tego klubu. W roku 1965, w wieku 19 lat zawodnik przeniósł się do OFK Beograd.

Santrač był zawodnikiem niezwykle szybkim. Na 100 metrów uzyskiwał czas 11,3 sekundy. Natomiast w sezonie 1970/1971, zdobył, w barwach OFK, 33 bramkami, czym zapewnił sobie Brązowy But za trzecie miejsce w europejskiej klasyfikacji najlepszych napastników. W 1974 roku opuścił Belgrad, by na dwa lata przenieść się do szwajcarskiego Grasshoppers. Następnie zdecydował się powrócić na Omladinski Stadium. Kolejne dwa lata spędził na grze w OFK, by następnie przenieść się do lokalnego rywala – FK Partizan. Spędził tam ostatnie dni w Prva liga Jugoslavije.

Mimo niewątpliwego talentu, Santrač zaledwie 8 razy zakładał niebieski trykot reprezentacji Jugosławii.

W 1988 roku powrócił do piłki jako trener, rozpoczynając pracę w FK Zemunie, gdzie pracował wraz z Vladimirem Pejoviciem. W ciągu dwóch sezonów przeniósł klub z trzeciej do pierwszej ligi. 15 lutego 1991 roku został mianowany asystentem szkoleniowca reprezentacji Jugosławii – Ivicy Osima oraz Ivana Cabrinovicia. 15 lipca 1995 roku rozpoczął pracę jako selekcjoner. Doprowadził reprezentację do finałów MŚ 1998 rozgrywanych we Francji, gdzie po porażce 1:2 z Holandią, Jugosławia została wyeliminowana. Niezadowolony z wyników swojej pracy, Santrač zrezygnował, aby następnie szkolić reprezentacji Arabii Saudyjskiej, a później Macedonii. Trenował również kluby chińskie.