Smilec
| |
| car Bułgarii | |
| Okres | |
|---|---|
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Dane biograficzne | |
| Żona | |
| Dzieci | |
Smilec – (bułg.: Смилец), car bułgarski w latach 1292–1298.
Życie
Smilec był bojarem bułgarskim, który doszedł do większego znaczenia za panowania cara Jerzego I Tertera. Najazd 40 tysięcznej armii tatarskiej, który w 1282 roku spustoszył ziemie bułgarskie, ujawnił tendencje odśrodkowe rozsadzające państwo. Smilec z braćmi Wojsiłem i Radosławem sięgnął wówczas po władzę nad ziemiami znajdującymi się w Średniogórzu i nad dolną Maricą, aż po gród Sliwen. Dalej na zachód własne państwo widyńskie utworzył bojar Szyszman, sojusznik i lennik Nogaja. Jego posiadłości miały stale rosnąć obejmując pod koniec XIII wieku większość ziem północno-zachodniej Bułgarii. Bojarzy bułgarscy, bracia Dyrman i Kudelin, wyparli Węgrów z ziemi braniczewskiej i utworzyli własne księstwo[1].
W 1291 roku, w czasie kolejnego wielkiego najazdu, Tatarzy Nogaja zmusili do ucieczki dotychczasowego cara Jerzego I Tertera. Stronnictwo protatarskie wyniosło wówczas na tron carski Smilca. Za jego panowania carstwo bułgarskie rozpadło się na szereg niezależnych księstw uznających jedynie władzę Tatarów. Osłabienie Bułgarii wykorzystał król serbski Stefan Milutin, który wraz z bratem Dragutinem zdobył ziemię braniczewską i widyńską. Nogaj występując jako zwierzchnik władającego księstwem widyńskim Szyszmana, zmusił Serbów do oddania ziemi widyńskiej[1]. Pozbawiony możliwości prowadzenia samodzielnej polityki zagranicznej Smilec ograniczał się do walki z Terterowiczami i ich sojusznikami. Zmarł w 1298 roku pozostawiając nieletniego syna Iwana[2].
Rodzina
Smilec był dwukrotnie żonaty
- z nieznaną z imienia córką cara Konstantyna Ticha, która zmarła lub została oddalona w 1292 roku.
- z nieznaną z imienia (Smilcena) księżniczką z dynastii Paleologów, córką despotesa Konstantyna Angelosa Dukasa Komnena Paleologa i Ireny Komneny[3].
Smilec miał z pierwszą żoną troje dzieci:
- Iwana, który wstąpił do klasztoru przyjmując imię Joasafa,
- Teodorę wydaną za nieślubnego syna Stefana Milutina, przebywającego w niewoli tatarskiej jako zakładnik, Urosza, później króla Serbii Stefana Deczańskiego
- nieznaną z imienia córkę, żonę Eltimira brata Jerzego I Tertera[3].
Z drugą żoną miał tylko jednego syna:
Przypisy
- ↑ a b T. Wasilewski: Historia Bułgarii. s. 101-102.
- ↑ W. Giuzelew: Bułgaria. Zarys dziejów. s. 94.
- ↑ a b c Ch. Cawley: Medieval Lands.
Bibliografia
- Ch. Cawley: Medieval Lands. Foundation for Medieval Genealogy, 2006–2007.
- W. Giuzelew: Bułgarskie średniowiecze. W: Bułgaria. Zarys dziejów. I. Dymitrow (red.). Warszawa: Książka i Wiedza, 1986, s. 91-92. ISBN 83-05-11583-6.
- T. Wasilewski: Historia Bułgarii. Wrocław: Ossolineum, 1988, s. 97-101. ISBN 83-04-02466-7.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.