Smolewicze

Smolewicze
Смалявічы
	; Cerkiew w Smolewiczach
Herb	Flaga
Państwo	Białoruś
Obwód	miński
Populacja (2010); • liczba ludności	; 15100
Nr kierunkowy	+375 1776
Kod pocztowy	222201
	Położenie na mapie obwodu mińskiego Smolewicze
	Położenie na mapie Białorusi Smolewicze
	54°02′00″N 28°05′03″E/54,033333 28,084167
	Multimedia w Wikimedia Commons
	Strona internetowa

Smolewicze (biał. Смалявічы, Smalawiczy) – miasto na Białorusi w obwodzie mińskim, stolica rejonu smolewickiego. 15,1 tys. mieszkańców (2010).

Historia

Miasto magnackie położone było w końcu XVIII wieku w powiecie mińskim województwa mińskiego^[2]. Lokowane w 1586 roku, własność Krzysztofa Radziwiłła^[3].

Podczas okupacji hitlerowskiej, w lipcu 1941 roku Niemcy utworzyli getto dla żydowskich mieszkańców. Przebywało w nim około 1500 osób. 28 sierpnia 1941 roku Niemcy zlikwidowali getto, a Żydów zamordowano w pobliskim lesie. Sprawcami zbrodni byli żołnierze z Einsatzkommando 8 oraz litewskie siły pomocnicze. Dowodził SS-Hauptsturmführer Werner Schönemann^[4].

W miejscowości jest stacja kolejowa Smolewicze.

Atrakcje turystyczne

Jedną z atrakcji miasta jest stojący tutaj od 2008 roku pomnik świętego Walentego, jedyny pomnik tego świętego stojący na terenie byłego ZSRR. Pomnik ufundowali mieszkańcy parafii św. Walentego w Smolewiczach^[5].

Ludzie związani ze Smolewiczami

Z tym tematem związana jest kategoria: Ludzie związani ze Smolewiczami.

Zobacz też

gmina Smolewicze

Przypisy

↑ Численность населения по Республике Беларусь, областям и г. Минску (тысяч человек) на 1 января 2010 года. belstat.gov.by. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-09-18)]. (ros.).
↑ Вялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 91.
↑ Stanisław Alexandrowicz, Geneza i rozwój sieci miasteczek Białorusi i Litwy do połowy XVII w., w: Acta Baltico‑Slavica t. 7, 1970, s. 101.
↑ Geoffrey P.G.P. Megargee Geoffrey P.G.P. (red.), Encyclopedia of camps and ghettos, 1933-1945, t. II, part B, s. 1282 .
↑ Na Białorusi powstał pierwszy pomnik patrona zakochanych. Wirtualna Polska, 2008-10-02 18:52. [dostęp 2011-04-25].

Linki zewnętrzne

Aleksander Jelski, Smolewicze, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. X: Rukszenice – Sochaczew, Warszawa 1889, s. 904 .

[1] Численность населения по Республике Беларусь, областям и г. Минску (тысяч человек) на 1 января 2010 года. belstat.gov.by. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-09-18)]. (ros.).

[2] Вялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 91.

[3] Stanisław Alexandrowicz, Geneza i rozwój sieci miasteczek Białorusi i Litwy do połowy XVII w., w: Acta Baltico‑Slavica t. 7, 1970, s. 101.

[4] Geoffrey P.G.P. Megargee Geoffrey P.G.P. (red.), Encyclopedia of camps and ghettos, 1933-1945, t. II, part B, s. 1282 .

[5] Na Białorusi powstał pierwszy pomnik patrona zakochanych. Wirtualna Polska, 2008-10-02 18:52. [dostęp 2011-04-25].

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

Przynależność wojewódzka	gubernia mińska w IR (do 1917) a) okręg miński pod ZCZW (1919–20) b) gubernia homelska w RFSRR (1919–20) * gubernia mińska w BSRR (1920–21) BSRR (bezpośrednio) (1921–24)
Miasta	Borysów Dokszyce (do 1920 →) Łohojsk (1919–20) Smolewicze (1919–20)
Miasteczka	Berezyna Chołopienicze * Hajna Krasnołuki * Łohojsk (do 1919 i od 1920) Pleszczenice Smolewicze (do 1919 i od 1920) Ziembin
Gminy wiejskie (1861–1924)	Begomla Berezyna Bytcza Chołopienicze * Dokszyce (→) Dolce Wielkie * Dymitrowicze * Hajna (Słoboda) Hlewin Horno (od 1921) Jeśmona * Jurewo Korsakowicze (do 1888) * Kiszczyna Słoboda * Krajsk (← od 1921) Krasnołuki * Łohojsk Łosznica * Milcza (do 1921) Mściż Osowo Pleszczenice Prusowicze Smolewicze Tumiłowicze (→) Uchwały * Wielatycze * Witunicze Wołosewicze * Zaczyste * Ziembin
Legenda	* = gmina nie będąca nigdy pod kontrolą Polski