Snow Hill Island
Snow Hill Island, 2019 | |
| Kontynent | |
|---|---|
| Akwen | |
Położenie na mapie Półwyspu Antarktycznego | |
Położenie na mapie Antarktyki | |
Snow Hill Island – wyspa na Morzu Weddella na wschód od północno-wschodniego krańca Półwyspu Antarktycznego.
Geografia
Wyspa leży na Morzu Weddella na wschód od północno-wschodniego krańca Półwyspu Antarktycznego (przylądka Trinity Peninsula) i na południowy wschód od Wyspy Jamesa Rossa, od której oddzielona jest przez cieśninę Admiralty Sound[1]. Ok. 2 km na północny zachód od Snow Hill Island leży Seymour Island[2]. Wyspy oddziela Picnic Passage[3].


Wyspa ma ok. 32 km długości i prawie 10 km szerokości[4]. Prawie całą jej powierzchnię przykrywa pokrywa śniegowa[4].
Sekwencje skał osadowych z okresu od późnej kredy do eocenu i oligocenu są odsłonięte na Snow Hill Island i sąsiednich wyspach Seymour Island i Wyspie Jamesa Rossa[5]. Znajdują się tu skamieniałości zarówno bezkręgowców jak i kręgowców, często bardzo dobrze zachowane[5]. W osadach formacji Snow Hill Island znaleziono częściowo zachowaną stopę dromeozaura[6].
Obszar lodu morskiego (2,63 km²) przylegający do południowo-zachodniego krańca wyspy jest ostoją ptaków IBA z uwagi na zamieszkującą ją dużą kolonię pingwinów cesarskich[2]. W okresie 2004/2005 przeprowadzono liczenie opierzonych piskląt – było ich 3885, natomiast liczebność kolonii oszacowano na 4000–4200 par[7]. W 2009 roku liczbę pingwinów oszacowano na podstawie zdjęć satelitarnych na 2164 osobniki[2].
Historia

Wyspa została odkryta w 1843 roku przez brytyjskiego badacza Antarktydy Jamesa Clarka Rossa (1800–1862) podczas jego ekspedycji w latach 1839–1843[1]. Ross wziął wyspę za ośnieżony stok Wyspy Jamesa Rossa i nadał mu nazwę Snow Hill[1] – pokrywa śniegowa odcinała się na tle gołej ziemi pobliskiej Seymour Island[4][a].

W 1902 roku Szwedzka Wyprawa Antarktyczna po kierownictwem szwedzkiego geologa Otto Nordenskjölda (1869–1928) postawiła swój obóz zimowy[1] w północno-zachodniej części wyspy[3]. Baza była nieustannie zamieszkana między 12 lutego 1902 roku a 11 listopada 1903 roku[3]. Przezimowało tu sześciu uczestników wyprawy wraz z Nordenskjöldem[8]. Prowadzili badania geologiczne i obserwacje pogody nieprzerwanie przez 20 miesięcy[9]. Znaleziono wówczas również wiele skamieniałości[9]. 10 marca 1902 roku wyprawa odkryła także, że Snow Hill jest wyspą[9][3].
Na przełomie lat 1934 i 1935 bazę odwiedził amerykański lotnik i badacz polarny Lincoln Ellsworth (1880–1951), skąd przeprowadził lot nad Półwyspem Antarktycznym samolotem „Polar Star” pilotowanym przez Bernta Balchena (1899–1973)[3].
Wyspa została zbadana w latach 1952–1954 przez Falkland Islands Dependencies Survey[3].
Drewniana chata wyprawy Nordenskjölda zachowała się na północno-wschodnim wybrzeżu[10]. Obiekt ma status historycznego miejsca w ramach Układu Antarktycznego[10]. We wnętrzu zachowały się oryginalne przedmioty z wyprawy i chata pełni funkcję muzeum, którym opiekują się Argentyna i Szwecja[10]. Chata jest dostępna dla turystów w grupach zorganizowanych z przewodnikiem[10].
Zobacz też
Uwagi
Przypisy
- ↑ a b c d Hund 2014 ↓, s. 664.
- ↑ a b c BirdLife International: Important Bird Areas factsheet: Snow Hill Island. 2020. [dostęp 2020-08-19]. (ang.).
- ↑ a b c d e f g SCAR Composite Gazetteer of Antarctica: Snow Hill Island. [dostęp 2020-08-19]. (ang.).
- ↑ a b c United States Geological Survey: Snow Hill Island. [w:] geonames.usgs.gov [on-line]. [dostęp 2020-08-19]. (ang.).
- ↑ a b Gillespie i Clague 2009 ↓.
- ↑ Hund 2014 ↓, s. 222.
- ↑ Todd, Adie i Splettstoesser 2014 ↓, s. 194.
- ↑ Svanberg 2014 ↓, s. 691.
- ↑ a b c Lewander 2007 ↓, s. 976.
- ↑ a b c d Antarctic Treaty Secretariat: Visitor Site Guide: Snow Hill Hut. [w:] ats.aq [on-line]. [dostęp 2020-08-19]. (ang.).
Bibliografia
- Rosemary G. Gillespie, D.A. Clague: Encyclopedia of Islands. University of California Press, 2009. ISBN 978-0-520-25649-1. [dostęp 2020-08-19]. (ang.).
- Snow Hill Island. W: Andrew J. Hund: Antarctica and the Arctic Circle: A Geographic Encyclopedia of the Earth’s Polar Regions. ABC-CLIO, 2014, s. 664–665. ISBN 978-1-61069-393-6. [dostęp 2020-08-19]. (ang.).
- Lisbeth Lewander: Swedish South Polar Expedition (1901–1904). W: Beau Riffenburgh: Encyclopedia of the Antarctic,. Taylor & Francis, 2007, s. 975–977. ISBN 978-0-415-97024-2. [dostęp 2020-08-15]. (ang.).
- Ingvar Svanberg: Swedish Antarctic Expedition. W: Andrew J. Hund: Antarctica and the Arctic Circle: A Geographic Encyclopedia of the Earth’s Polar Regions. ABC-CLIO, 2014, s. 690–693. ISBN 978-1-61069-393-6. [dostęp 2020-08-15]. (ang.).
- Todd, F.S., Adie, S. & Splettstoesser, J.F.. First ground visit to the Emperor Penguin Aptenodytes forsteri colony at Snow Hill Island, Weddell Sea, Antarctica. „Marine Ornithology: Journal of Seabird Research and Conservation”. 32 (2), s. 193–194, 2004. Pacific Seabird Group. ISSN 2074-1235. (ang.).
Linki zewnętrzne
- Shaney Hudson: Antarctica: Forever searching for Snow Hill Island. [w:] National Geographic [on-line]. 2019-04-09. [dostęp 2020-08-19]. (ang.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.