Sobir Rahimov

Sabir Rachimow
Сабир Рахимов
ilustracja
generał major generał major
Data i miejsce urodzenia

25 stycznia 1902
Taszkent

Data i miejsce śmierci

26 marca 1945
Gdańsk

Przebieg służby
Lata służby

1922–1945

Siły zbrojne

Armia Czerwona

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa

Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego
Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Kutuzowa II klasy (ZSRR) Order Suworowa II klasy (ZSRR) Order Czerwonej Gwiazdy
Multimedia w Wikimedia Commons

Sabir Rachimow[1] Sobir Umar oʻgʻli Rahimov (ros. Сабир Умарович Рахимов, ur. 12 stycznia?/25 stycznia 1902 w Taszkencie, zm. 26 marca 1945 w Gdańsku) – radziecki wojskowy narodowości uzbeckiej, generał major, Bohater Związku Radzieckiego (1945).

Życiorys

Pracował jako robotnik rolny, w 1922 wstąpił do Armii Czerwonej, w 1925 skończył zjednoczoną szkołę wojskową w Baku, służył w Turkiestańskim Okręgu Wojskowym, brał udział w walkach z basmaczami, był ranny. W 1930 ukończył kursy doskonalenia kadry dowódczej, w 1938 został zwolniony z armii, w 1940 przywrócony do służby i skierowany do Zachodniego Specjalnego Okręgu Wojskowego.

Od czerwca 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami, początkowo w stopniu majora, w składzie Frontu Zachodniego brał udział w walkach obronnych na Białorusi i w obwodzie smoleńskim, w lipcu 1941 został ranny, po wyleczeniu w listopadzie 1941 wrócił na front i został dowódcą pułku strzeleckiego w 56 Armii, 1941/1942 uczestniczył w walkach pod Rostowem nad Donem i Taganrogiem, w styczniu 1942 został ranny i kontuzjowany. Po wyleczeniu w maju 1942 został zastępcą dowódcy, a 4 września 1942 dowódcą 395 Dywizji Strzeleckiej 56 Armii, jesienią 1942 brał udział w walkach nad Donem i Kubaniem i na Północnym Kaukazie, m.in. w rejonie Tuapse, 19 marca 1943 otrzymał stopień generała majora. Później, po odwołaniu z frontu, 1943-1944 studiował w Wyższej Akademii Wojskowej im. Woroszyłowa. W listopadzie 1944 został dowódcą 37 Gwardyjskiej Dywizji Strzeleckiej 65 Armii 2 Frontu Białoruskiego, uczestniczył w operacji wschodniopruskiej, w lutym 1945 wyróżnił się podczas szturmu Grudziądza. Następnie wraz z dywizją brał udział w operacji pomorskiej, w tym w walkach o Gdańsk, podczas których został ciężko ranny w głowę i wkrótce zmarł.

W Samarkandzie zbudowano jego pomnik, jego imieniem nazwano stację metra w Taszkencie i jeden z rejonów Taszkentu, a także szkołę w Taszkencie i ulice w Taszkencie i Urgenczu.

Ordery i odznaczenia

I medale.

Przypisy

  1. ↑ Dolata i Jurga 1977 ↓, s. 749.

Bibliografia

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya