Sorocko
 Kościół rzymskokatolicki w Sorocku | |
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Rejon | |
| Powierzchnia |
3,860 km² |
| Populacja • liczba ludności • gęstość |
|
| Nr kierunkowy |
+380 3551 |
| Kod pocztowy |
47620 |
Położenie na mapie hromady Iwanówka  | |
Położenie na mapie Ukrainy  | |
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego  | |
Położenie na mapie rejonu tarnopolskiego  | |
 49°22′42″N 25°50′44″E/49,378333 25,845556
| |
Sorocko (ukr. Сороцьке, Soroćke) – wieś w rejonie tarnopolskim.
Pod koniec XIX w. część wsi nazywała się Mytnica[1]. W Galicji w powiecie skałackim, w II RP w trembowelskim. Pod okupacją niemiecką istniała gmina Sorocko w Kreishauptmannschaft Tarnopol.
W 1870 r. hr. Wacław Baworowski kupił Serocko dla swojego syna Michała, tworząc tu mocno rozwinięty folwark z kuźniami, cegielniami i wapiennikami oraz sadami owocowymi.
W okresie międzywojennym we wsi przeważali Ukraińcy, działała tu silna placówka OUN. Polacy stanowili 25% mieszkańców. Po wkroczeniu Sowietów ostatnia właścicielka Sorocka, Maria Baworowska, została aresztowana przez NKWD. Zmarła w 1940 r. w więzieniu w Tarnopolu[2].
W 1944 r. nacjonaliści ukraińscy z UPA dokonali zbrodni w Sorocku, zabijając łącznie 112 Polaków, w tym miejscowego proboszcza ks. Adama Drzyzgę[3].
Do 2020 w rejonie trembowelskim.
Zabytki
- pałacyk secesyjny, wzniesiony przez Baworowskich na miejscu rozebranego dworu, zbudowanego w stylu klasycystycznym. Obiekt, otoczony sporym parkiem, został zniszczony przez wojska rosyjskie w 1914 r. Po II wojnie światowej prawie całkowicie rozebrany[4][5].
- kościół rzymskokatolicki pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy – murowany, neogotycki, trójnawowy, z wieżą na frontonie. Do II połowy XIX rzymskokatoliccy mieszkańcy wsi należeli do parafii św. Wacława w Baworowie. W 1865 r. zbudowali w Sorocku własną kaplicę. W 1902 r. arcybiskup lwowski Józef Bilczewski poświęcił kamień węgielny pod kościół filialny W 1907 r. kościół ten, wzniesiony z fundacji właścicieli ziemskich Michała Wiktora Baworowskiego (1860–1933) i jego małżonki Marii Seweryny z Dunin-Borkowskich (1862–1919), został konsekrowany. Projektantem był Michał Kowalczyk. W 1909 r. powstała tu ekspozytura parafialna, a w 1925 r. odrębna parafia, posiadająca kaplice filialne we wsiach Iławcze i Kozówka oraz 2 tys. wiernych. Po II wojnie kościół zamieniono na magazyn, w wyniku pożaru w 1970 r. popadł on w ruinę[6][5].
Przypisy
- ↑ Mytnica 3.), część Sorocka, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VI: Malczyce – Netreba, Warszawa 1885, s. 847.
- ↑ Ukrainazdjęcia··0 Komentarzy·1 min read··237 views, Sorocko [online], lwow.info, 3 września 2020 [dostęp 2023-03-16] (pol.).
- ↑ Henryk Komański, Szczepan Siekierka, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w województwie tarnopolskim 1939–1946, wyd. 2, Wrocław: Nortom, 2006, s. 414–416, ISBN 83-89684-61-6, ISBN 978-83-89684-61-5, OCLC 156875487.
- ↑ Roman Aftanazy, Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, wyd. drugie przejrzane i uzupełnione, t. 7: Województwo ruskie, Ziemia Halicka i Lwowska, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1995, s. 178–183, ISBN 83-04-04229-0, ISBN 83-04-03701-7 (całość).
- ↑ a b Najbardziej fotogeniczny kościół Ziemi Tarnopolskiej [online], Nowy Kurier Galicyjski, 26 listopada 2019 [dostęp 2023-03-16] (pol.).
- ↑ SOROCKO. Dawny kościół pw. Matki Bożej Neustającej Pomocy (1902 – 1907). Tarnopolski obw., Tarnopolski r-n (Trembowelski r-n) | Kościoły i kaplice Ukrainy [online], rkc.in.ua [dostęp 2023-03-16].
Linki zewnętrzne
- Sorocko, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XI: Sochaczew – Szlubowska Wola, Warszawa 1890, s. 81.
- Informacje na stronie Rady Najwyższej (ukr.)
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.