Sołocha

Sołocha
Солоха
Ilustracja
Kurhan (2011)
Państwo

 Ukraina

Miejscowość

Kamionka Dnieprzańska

Typ budynku

kurhan

Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Sołocha”
Ziemia47°25′00″N 34°11′00″E/47,416667 34,183333
Multimedia w Wikimedia Commons
Złoty grzebień z kurhanu Sołocha
Stolica Scytów Grodzisko Kamjanśke (5) i tzw. królewskie kurhany scytyjskie nad dolnym Dnieprem:
6) Sołocha (kurhan)

Sołocha – kurhan scytyjski z połowy IV wieku p.n.e., znajdujący się w okolicach Nikopola, 12 km na południowy wschód od wsi Wełyka Znamianka w wasiliewskim rejonie obwodu zaporoskiego Ukrainy. Jest jednym z najbogatszych spośród odkrytych do chwili obecnej kurhanów i zalicza się do grupy tzw. królewskich kurhanów scytyjskich.

Został odkryty w 1912 przez N.I. Wesołowskiego. Należał do króla lub dostojnika scytyjskiego.

Wysokość nasypu kurhanu w momencie odkrycia liczyła 18 m. Podczas wykopalisk w grobowcu odkryto 2 komory grobowe, z których główna została już wcześniej ograbiona, nienaruszona pozostała natomiast komora boczna. Przy władcy pochowani byli 2 słudzy.

W grobowcu znaleziono liczne cenne przedmioty, przeważnie pochodzenia greckiego. Należą do nich m.in. amfory na wino, złota ozdobna czara z greckim napisem, grecki hełm złoty, brązowe berło, broń i ozdoby, złote i srebrne wazy zdobione motywami zoomorficznymi i scenami z życia Scytów, kocioł z brązu, kołczan ze 180 brązowymi grotami strzał, żelazny miecz, wiele drobnych przedmiotów użytku codziennego (noże, widelce, sito). Na uwagę zasługuje zwłaszcza złoty grzebień, o wymiarach 4 × 10 cm, ozdobiony sceną bitewną. Scena ta pokazuje m.in. wojownika posługującego się charakterystyczną dla Scytów kolistą tarczą z wycięciem u góry[1].

Na północ od komory głównej znaleziono również komorę ze szkieletami 5 koni, na których zachowały się resztki bogato zdobionej uprzęży z brązu. Obok koni znajdował się szkielet woźnicy-koniuszego.

Przedmioty z Sołochy przechowywane są w Ermitażu.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Smirnow 1974 ↓, s. 149.

Bibliografia

  • publikacje:
    • Aleksiej Smirnow, Scytowie, Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1974 (pol.).
    • Encyklopedia sztuki starożytnej, praca zbiorowa, WAiF i Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1998, s. 534, ISBN 83-01-12466-0 (PWN), ISBN 83-221-0684-X (WAiF).
  • strony WWW:

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya