Stachyphrynium

*Stachyphrynium*
	; Stachyphrynium placentarium
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	rośliny
Podkrólestwo	rośliny zielone
Nadgromada	rośliny telomowe
Gromada	rośliny naczyniowe
Podgromada	rośliny nasienne
Nadklasa	okrytonasienne
Klasa	Magnoliopsida
Nadrząd	liliopodobne (≡ jednoliścienne)
Rząd	imbirowce
Rodzina	marantowate
Rodzaj	Stachyphrynium
	Nazwa systematyczna
	Stachyphrynium K. M. Schumann; Engler, Pflanzenr. IV. 48: 45 (1902)
	Typ nomenklatoryczny
	non designatus
Synonimy
	Phyllodes Lour.
	Phyllodes Lour.
	Systematyka w Wikispecies
	Multimedia w Wikimedia Commons

Artykuł ten został zgłoszony do umieszczenia na stronie głównej w rubryce „Czy wiesz”.
Pomóż nam go sprawdzić: oceń zgłoszoną nominację.

Stachyphrynium K.Schum. − rodzaj roślin z rodziny marantowatych. Należy do niego 9 gatunków występujących w południowej Azji, na obszarze od Indii do południowo-wschodnich Chin i Indonezji^[3].

Nazwa naukowa rodzaju pochodzi od greckich słów στάχυς (stachis – kłos) i φρυνος (frinos – ropucha)^[5].

Morfologia

Kwiaty: Zebrane w kłosowate, zwykle bocznie spłaszczone kwiatostany^[7], tworzące kłosowaty do główkowatego kwiatostan złożony^[6]. Podsadki zwykle zielone, ułożone dwurzędowo^[7]. Z kąta każdej podsadki wyrasta od 1 do 5 par kwiatów^[7]. Listki zewnętrznego okółka okwiatu mniej więcej połowy długości tych wewnętrznego okółka, zwykle dużo krótsze, błoniaste^[7]. Listki wewnętrznego okółka podługowate, mniej więcej równe^[7]. Dwa zewnętrzne prątniczki odwrotnie jajowate^[7]. Zalążnia trójkomorowa^[6], często jedna komora zredukowana^[7]. Szyjka słupka cylindryczna, zakrzywiająca się po dotknięciu^[7]. Znamię powiększone, stępione^[7].

Owoce: Elipsoidalne, pękające torebki, zawierające zwykle 2 nasiona^[7]. Osnówka odgięta, dwupłatkowa^[7].

Pozycja systematyczna: Rodzaj z rodziny marantowatych (Marantaceae) z rzędu imbirowców (Zingiberales)^[2].

Rośliny lecznicze: Wywar z Stachyphrynium repens stosowany jest tradycyjnie przez Malajów jako środek wspomagający po porodzie^[8].

Inne zastosowania: Liście S. placentarium wykorzystywane są w Indiach do celów ceremonialnych i rytualnych^[8]. W Wietnamie liście tej rośliny, zwane lá dong, służą do owijania tradycyjnego ciasta banh chung(inne języki)^[9].

↑ Michael A.M.A. Ruggiero Michael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
↑ ^a ^b Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2023-09-17] (ang.).
↑ ^a ^b ^c ^d Plants of the World Online. The Royal Botanic Gardens, Kew, 2019. [dostęp 2026-07-13]. (ang.).
↑ Farr E. R., Zijlstra G. (ed.): Index Nominum Genericorum (Plantarum). Smithsonian Institution, 1996–. [dostęp 2023-11-18]. (ang.).
↑ Umberto Quattrocchi: CRC World Dictionary of Plant Names. T. 4: R–Z. CRC Press, 2000, s. 2546. ISBN 0-8493-2678-8.
↑ ^a ^b ^c Stachyphrynium. e-Flora of Thailand. [dostęp 2026-07-18].
↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f ^g ^h ⁱ ^j ^k ^l ^m Stachyphrynium. Flora of China. [dostęp 2026-07-18].
↑ ^a ^b Umberto Quattrocchi: CRC World Dictionary of Medicinal and Poisonous Plants: common names, scientific names, eponyms, synonyms, and etymology. CRC, Taylor & Francis Group, 2012, s. 3551. ISBN 978-1-4200-8044-5. OCLC 774639599. (ang.).
↑ Banh Chung: The timeless symbol of Vietnam’s Lunar New Year. The World and Vietnam Report. [dostęp 2026-07-18]. (wiet.).