Stanisław Tync

Stanisław Tync
Państwo działania

 Polska

Data i miejsce urodzenia

7 czerwca 1889
Rzepiennik Strzyżewski

Data i miejsce śmierci

29 stycznia 1964
Wrocław

profesor zwyczajny
Specjalność: historia wychowania
Alma Mater

Uniwersytet Jagielloński

Doktorat

1923
Uniwersytet Jagielloński

Habilitacja

1928

Uczelnia

Uniwersytet Wrocławski

Okres zatrudn.

1946–1960

Stanisław Franciszek Tync[1] (ur. 7 czerwca 1889 w Rzepienniku Strzyżewskim[2], zm. 29 stycznia 1964 we Wrocławiu[2]) – polski historyk wychowania oraz pedagog, profesor zwyczajny[3] Uniwersytetu Wrocławskiego.

Życiorys

Grób prof. Stanisława Tynca na Cmentarzu Grabiszyńskim we Wrocławiu

Był synem Bolesława i Antoniny z Dzikiewiczów[4]. Jego ojciec był nauczycielem szkoły ludowej[3]. Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim[3][2]. Przyjechał w 1920 roku do Torunia, gdzie pracował jako nauczyciel w gimnazjum[1]. Uzyskał stopień doktora filozofii w 1923 roku[2] na Uniwersytecie Jagiellońskim[3], habilitował się w 1928 roku[2]. Był uczniem Stanisława Kota[1]. W okresie międzywojennym pracował w szkolnictwie średnim[2], m.in. w latach 1919–1920 uczył języka polskiego w Państwowym Gimnazjum im. Stefana Batorego w Warszawie[5]. Był dyrektorem Państwowych Wyższych Kursów Nauczycielskich w Toruniu oraz w Poznaniu[2] w latach 1931–1939[3]. W 1946 roku osiedlił się we Wrocławiu[2], gdzie w tymże roku otrzymał nominację na profesora nadzwyczajnego pedagogiki[2] i został kierownikiem Katedry Pedagogiki Uniwersytetu Wrocławskiego[6]. Przeszedł na emeryturę w 1960 roku[6]. Zajmował się dydaktyką języka polskiego. Był autorem 17 tomów czytanek dla szkół powszechnych oraz 14 przewodników metodycznych. Jako historyk interesował się przede wszystkim okresem renesansu i oświecenia. Pochowany na Cmentarzu Grabiszyńskim we Wrocławiu[7].

Materiały archiwalne Stanisława Tynca znajdują się w PAN Archiwum w Warszawie pod sygnaturą III-138[8].

Ważniejsze prace

  • Nauka moralna w szkołach Komisji Edukacji Narodowej[3] (1922)
  • Szkolnictwo i wychowanie w Polsce XVI w.[3] (w: Kultura staropolska, 1932)

Przypisy

  1. ↑ a b c Władysław Szulakiewicz: Historia Wychowania na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika - twórcy i proces instytucjonalizacji. W: Joanna Falkowska, Dorota Grabowska-Pieńkosz: Historia wychowania na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika. Toruń: 2018, s. 5. ISBN 978-83-945490-2-2.
  2. ↑ a b c d e f g h i Uniwersytet Wrocławski w latach 1945-1970. Księga Jubileuszowa. Władysław Floryan (red). Wrocław — Warszawa — Kraków: Zakład Narodowy Imienia Ossolińskich, 1970, s. 77.
  3. ↑ a b c d e f g Dyrektorzy. - Liceum Ogólnokształcące im. Marii Curie-Skłodowskiej w Kazimierzy Wielkiej. [dostęp 2021-11-20].
  4. ↑ Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto jest?. archive.org, 1938. s. 762. [dostęp 2025-12-10].
  5. ↑ Edmund Kujawski (red.), Witold Grabski (red.): „Pochodem idziemy...” Dzieje i legenda Szkoły im. Stefana Batorego w Warszawie. Warszawa: Stowarzyszenie Wychowanków Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie, 2003, s. 301. ISBN 83-06-02325-0.
  6. ↑ a b Uniwersytet Wrocławski w latach 1945-1970. Księga Jubileuszowa. Władysław Floryan (red). Wrocław — Warszawa — Kraków: Zakład Narodowy Imienia Ossolińskich, 1970, s. 73.
  7. ↑ Wyszukiwarka grobów. groby.cui.wroclaw.pl
  8. ↑ Spis inwentarzy, Polska Akademia Nauk Archiwum w Warszawie, [dostęp 2024-03-07].

Bibliografia

  • Wincenty Okoń, Nowy słownik pedagogiczny, Wydawnictwo Akademickie "Żak", Warszawa 2007, s. 435.

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya