Stanisław Mojkowski

Stanisław Mojkowski

Data i miejsce urodzenia	18 lutego 1911 Łomża
Data i miejsce śmierci	12 sierpnia 1978 Warszawa
Poseł na Sejm PRL IV, V i VI kadencji
Okres	od 1965 do 1976
Przynależność polityczna	Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Odznaczenia

Stanisław Mojkowski (ur. 18 lutego 1911 w Łomży, zm. 12 sierpnia 1978 w Warszawie) – polski prawnik, dziennikarz i polityk, poseł na Sejm PRL IV, V i VI kadencji.

Ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. W 1939 uczestniczył w wojnie obronnej, następnie do 1945 przebywał w niemieckim obozie jenieckim w Woldenbergu, a po wojnie podjął pracę w Katowicach. W 1949 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W latach 1952–1966 pełnił funkcję redaktora naczelnego kolejno „Dziennika Zachodniego”, „Głosu Wybrzeża”, „Dziennika Łódzkiego” i „Głosu Robotniczego”. Od 1967 do 1972 był redaktorem naczelnym „Trybuny Ludu”, a od 1972 do śmierci prezesem Robotniczej Spółdzielnia Wydawnicza „Prasa-Książka-Ruch”. Ponadto w okresie 1964–1974 pełnił funkcję prezesa Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.

W latach 1968–1975 zasiadał w Komitecie Centralnym PZPR, a następnie, do końca życia, w Centralnej Komisji Rewizyjnej partii. W 1965, 1969 i 1972 uzyskiwał mandat posła na Sejm PRL (pierwotnie w okręgu Sieradz, potem dwukrotnie w okręgu Szczecinek). Przez trzy kadencje zasiadał w Komisji Spraw Zagranicznych oraz w Komisji Kultury i Sztuki, której w trakcie VI kadencji był zastępcą przewodniczącego.

Był ojcem sędzi Małgorzaty Mojkowskiej^[1].

Pochowany 16 sierpnia 1978 w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera B4-tuje-7)^[2]. W imieniu ówczesnych władz w uroczystościach udział wzięli m.in. sekretarze Komitetu Centralnego PZPR Jerzy Łukaszewicz i Ryszard Frelek. Obecni byli przedstawiciele prasy, radia i telewizji, wydawnictw i instytucji prasowych z całego kraju. W imieniu KC PZPR przemówienie wygłosił przewodniczący Centralnej Komisji Rewizyjnej PZPR Arkadiusz Łaszewicz, a w imieniu środowiska dziennikarskiego redaktor naczelny „Trybuny Ludu” Józef Barecki^[3].

• Order Sztandaru Pracy I klasy
• Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
• Złoty Krzyż Zasługi (dwukrotnie)
• Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955)^[4]
• Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” (1973)^[5]
• Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego (1966)^[6]
• Złota Odznaka Honorowa Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej (1968)^[7]
• Odznaka „Za zasługi dla rozwoju prasy polskiej i Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich” (1974)^[8]
• Honorowy Medal 50-lecia Mongolskiej Rewolucji Ludowej (Mongolia, 1971)^[9]

• Profil na stronie Biblioteki Sejmowej
• Informacje w BIP IPN