Stanisław Wohl

Stanisław Wohl

Data i miejsce urodzenia	24 lipca 1912 Warszawa
Data i miejsce śmierci	21 maja 1985 Warszawa
Zawód	operator filmowy
Odznaczenia
Multimedia w Wikimedia Commons

Stanisław Wohl (ur. 24 lipca 1912 w Warszawie, zm. 21 maja 1985 tamże) – polski operator filmowy, scenarzysta i reżyser.

Ukończył École Technique de Photographie et de Cinematographie, Sorbonne, w Paryżu w 1932 roku. Należał do założycieli Stowarzyszenia Miłośników Filmu Artystycznego „Start” (1930), Związku Producentów Filmów Krótkometrażowych (1933) i Spółdzielni Autorów Filmowych (1935).

W latach 1943–1945 był frontowym operatorem filmowym. W stopniu podpułkownika pełnił obowiązki zastępcy dowódcy Czołówki Filmowej I Dywizji WP. W 1944 roku należał do korpusu oficerów polityczno-wychowawczych 1. Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki^[1].

W latach 1945–1948 był członkiem PPR, od 1948 roku należał do PZPR^[2]. Od 1946 do 1947 pełni funkcję dyrektora technicznego Filmu Polskiego. W latach 1948–1981 wykładał na PWSF w Łodzi. Był pierwszym dziekanem jej Wydziału Operatorskiego (1948–1951 i 1952–1958) oraz prorektorem (1959–1968). Wykładał także sztukę filmową na American Film Institute w Hollywood i w Zurychu. W 1967 objął stanowisko prezesa Międzynarodowego Centrum Współpracy Szkół Filmowych (CILECT), którego był współzałożycielem. W latach 1961–1968 był kierownikiem artystycznym Zespołu Filmowego Syrena.

Był mężem aktorki Haliny Billing-Wohl^[3], ojcem aktora, reżysera i producenta Andrzeja Wohla.

Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera C39-5-5)^[4].

• 1938 – Strachy
• 1948 – Co ty tutaj robisz?
• 1954 – Domek z kart
• 1960 – Tysiąc talarów
• 1966–1970 – Czterej pancerni i pies

• 1933 – Morze
• 1934 – Centymetr, gram, sekunda
• 1937 – Trzy etiudy Chopina
• 1946 – Dwie godziny
• 1948 – Co ty tutaj robisz?
• 1960 – Tysiąc talarów
• 1962 – Troje i las
• 1963 – Przygoda noworoczna
• 1971 – Złote koło
• 1984 – Hania

• 1933 – Czerwiec
• 1934 – Przebudzenie
• 1934 – Wśród gwiazd
• 1934 – Zamarłe echo
• 1934 – Centymetr, gram, sekunda
• 1934 – Kazimierz nad Wisłą
• 1935 – Serek i chleb
• 1935 – Uwaga
• 1935 – W kopalni węgla
• 1936 – Londyn w obiektywie filmowców polskich
• 1936 – We mgle
• 1936 – Nad Tamizą
• 1937 – Gore!
• 1937 – Zwiedzajmy Warszawę
• 1937 – Sobótki
• 1937 – Trzy etiudy Chopina
• 1938 – Strachy
• 1939 – Nad Niemnem
• 1939 – Żołnierz królowej Madagaskaru
• 1943 – Przysięgamy ziemi polskiej
• 1945 – K.R.N. 1943–1945
• 1945 – Niewidzialny wróg
• 1946 – Dwie godziny
• 1946 – Teatr mój widzę ogromny
• 1947 – Zdradzieckie serce
• 1947 – Nawrócony
• 1947 – Jasne łany
• 1948 – Co ty tutaj robisz?
• 1949 – Za wami pójdą inni
• 1949 – Dom na pustkowiu
• 1953 – Żołnierz zwycięstwa
• 1954 – Autobus odjeżdża 6:20
• 1954 – Opowieść atlantycka
• 1956 – Zemsta
• 1957 – Król Maciuś I
• 1958 – Kalosze szczęścia

• 1970 – W chłopskie ręce

• 1934 – Hallo radio
• 1979 – Debiut
• 1996 – Filmówka jako on sam (zdjęcia archiwalne)

• 1937 – Trzy etiudy Chopina
• 1936 – Londyn w obiektywie filmowców polskich
• 1936 – We mgle
• 1936 – Nad Tamizą

• Order Sztandaru Pracy II klasy
• Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1975)^[5]
• Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (14 lipca 1955)^[6]
• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1946)
• Złoty Krzyż Zasługi (22 stycznia 1946)^[7]
• Krzyż Walecznych (1946)
• Srebrny Krzyż Zasługi (1945)
• Brązowy Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” (1943)
• Medal 40-lecia Polski Ludowej (1984)^[8]
• Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955)
• Złota Odznaka Honorowa Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej (1967)^[9]

• Państwowa Nagroda Artystyczna III stopnia w dziale kinematografii za zdjęcia w filmie Dom na pustkowiu (1950)^[10]
• Nagroda Państwowa I stopnia za działalność operatorską w minionym 10-leciu (1955)^[11]

27 października 2000 został uhonorowany gwiazdą w Alei Gwiazd przy ulicy Piotrkowskiej w Łodzi.

• Stanisław Wohl w bazie Filmweb
• Stanisław Wohl w bazie filmpolski.pl
• Stanisław Wohl na zdjęciach w bazie Filmoteki Narodowej „Fototeka”