Stefan (Procenko)

Stefan
Stepan Procenko
Metropolita charkowski i bohoduchowski (na fot. drugi z lewej)
Ilustracja
Kraj działania

ZSRR

Data i miejsce urodzenia

15 sierpnia 1889
Palejewka

Data i miejsce śmierci

6 października 1960
Charków

Metropolita charkowski i bohoduchowski
Okres sprawowania

1959–1960

Wyznanie

prawosławie

Kościół

Rosyjski Kościół Prawosławny

Śluby zakonne

1922

Diakonat

1922

Prezbiterat

5 marca 1922

Chirotonia biskupia

26 sierpnia 1926

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

26 sierpnia 1926

Konsekrator

Sergiusz (Stragorodski)

Stefan, imię świeckie Stepan Maksimowicz Procenko (ur. 3 sierpnia?/15 sierpnia 1889 w Palejewce, zm. 6 października 1960 w Charkowie) – biskup Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego pochodzenia ukraińskiego.

Życiorys

Ukończył studia w instytucie agronomicznym i przez kilka lat był jego wykładowcą. Następnie podjął naukę w Kijowskiej Akademii Duchownej; do jej zamknięcia w 1918 ukończył trzy lata studiów teologicznych. W 1922 ukończył studia historyczne w instytucie historyczno-filologicznym w Nieżynie[1]. 5 marca tego samego roku przyjął święcenia kapłańskie jako celibatariusz z rąk biskupa Pachomiusza (Kiedrowa)[1] i został proboszczem parafii Trójcy Świętej w Nosowce (obwód czernihowski). Jeszcze w tym samym roku złożył wieczyste śluby mnisze i został podniesiony do godności archimandryty.

26 sierpnia 1926 miała miejsce jego chirotonia biskupia, po której został wikariuszem eparchii czernihowskiej z tytułem biskupa konotopskiego. Jako główny konsekrator w chirotonii wziął udział metropolita niżnonowogrodzki i arzamaski, zastępca locum tenens Patriarchatu Moskiewskiego Sergiusz[1]. W tym samym roku został administracyjnie zmuszony do zamieszkania w Charkowie i niewyjeżdżania z miasta. Najpóźniej w 1931 został uwięziony. Zwolniony w roku następnym, został ordynariuszem eparchii czernihowskiej z tytułem biskupa czernihowskiego i kozieleckiego. W 1936, po masowej likwidacji parafii prawosławnych w eparchii czernihowskiej, biskup Stefan został aresztowany i uwięziony w łagrze w Kraju Krasnojarskim, gdzie przebywał do 1942[1].

W 1942 został zwolniony z łagru i mianowany arcybiskupem ufijskim. Brał udział w Soborze Biskupów, który wybrał, po prawie dwudziestoletniej przerwie, nowego patriarchę moskiewskiego i całej Rusi – dotychczasowego locum tenens Patriarchatu metropolitę Sergiusza. W 1944 został przeniesiony na katedrę połtawską i krzemieńczucką, zaś po roku - na katedrę charkowską. W 1959 otrzymał godność metropolity. Zmarł w roku następnym.

Przypisy

Bibliografia

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya