Stefan Benzef
| Data i miejsce urodzenia |
31 stycznia 1876 |
|---|---|
| Data śmierci |
8 czerwca 1951 |
| Zawód, zajęcie | |
| Odznaczenia | |

Stefan Benzef, Samuel Benzef, Samuel Stefan Benzef (ur. 31 stycznia 1876 w Warszawie, zm. 8 czerwca 1951) – polski działacz bankowy.
Życiorys
Syn Leopolda i Doroty Nadziei. Przyjął chrzest w 1906 w kościele św. Jana w Warszawie. Pełnił funkcję prokurenta oddziału Azowsko-Dońskiego Banku Handlowego w Warszawie (Азовско-Донской коммерческий банк) (1900–1909), prezesa Warszawskiego Towarzystwa Wzajemnego Kredytu dla Handlu, Przemysłu i Rolnictwa (1909)[1], dyrektora Banku dla Handlu i Przemysłu w Warszawie SA (1910–1925)[2.1][3] (ponownie został prezesem i dyrektorem naczelnym w 1922[4][5]). W ramach banku powstała Komisja Zapomogowa im. Stefana Benzefa[6]. Został też wiceprezesem i zasiadł w radzie zarządzającej Polskiego Banku Reasekuracyjnego „Lechia” (1919)[7].
Zasiadał w wielu radach nadzorczych i komisjach rewizyjnych – Bank von Danzig, Banku Polskiego[8][9][10][2.2], Zakładów Chemicznych „Kutno”, Polskich Zakładów „Markoni”, Polskiego Towarzystwa Elektrycznego S.A. (1926).
Pełnił cały szereg funkcji w organizacjach – gospodarczych, politycznych i charytatywnych, m.in. w Związku Banków Polski Zachodniej, Związku Banków w Polsce (do 1925)[2.3][2.4]. Pełnił funkcję skarbnika Komitetu Głównego Działu Polskiego na Międzynarodowej Wystawie Sztuki Dekoracyjnej 1925 w Paryżu[11].
Sprawował stanowiska w bilateralnych samorządach współpracy gospodarczej z zagranicą – był prezesem [Izby Handlowej Polsko-Kolumbijskiej, wiceprezesem Izby Handlowej Polsko-Rumuńskiej i Polsko-Łacińsko-Amerykańska Izba Handlowa|Polsko-Ameryki Łacińskiej, członkiem zarządu Izby Handlowej Polsko-Belgijskiej i Polsko-Sowieckiej, prezydentem komisji rewizyjnej Izby Handlowej Polsko-Francuskiej, II wiceprezesem Izby Handlowej Polsko-Łacińsko-Amerykańskiej[12].
Zmarł 8 czerwca 1951[13] i został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 284a wprost-4-20)[14]. W tym samym miejscu spoczęła jego żona (od 26 kwietnia 1906), pianistka Róża z Rozenbaumów[15] (1885–1935), z którą miał dwie córki[16][14].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1924)[17][18]
- Złoty Krzyż Zasługi[15]
- Krzyż „Pro Ecclesia et Pontifice” (Stolica Apostolska)[15]
Przypisy
- ↑ Listy do redakcji. „Nowa Gazeta”, s. 2, nr 324 z 20 lipca 1909.
- ↑ Wojciech Morawski: Bankowość prywatna w II Rzeczypospolitej. Warszawa: Szkoła Główna Handlowa w Warszawie, 1996.
- ↑ Sanacja w dziedzinie reasekuracji. „Gazeta Bankowa”, s. 139, nr 7 z 25 kwietnia 1924.
- ↑ Firmy. „Gazeta Lwowska”, s. 7, nr 173 z 10 sierpnia 1922.
- ↑ Ogłoszenie. „Głos Lubelski”, s. 4, nr 330 z 1 grudnia 1922.
- ↑ Stan rachunków Banku dla Handlu i Przemysłu w Warszawie na dzień 1 lipca 1922 r.. „Głos Polski”, s. 6, nr 216 z 9 sierpnia 1922.
- ↑ Polski Bank Reasekuracyjny „Lechia”. „Kurier Asekuracyjny”, s. 1, 4, nr 11–12 (761–762) z 20 czerwca 1919.
- ↑ Z Banku Polskiego. „Orędownik Wrzesiński”, s. 1, nr 20 z 17 lutego 1925.
- ↑ Pierwsze walne zebranie akcjon. Banku Polskiego. „Gazeta Bydgoska”, s. 2, nr 40 z 19 lutego 1925.
- ↑ Konstytucyjne zebranie akcjonariuszy Banku Polskiego. „Gazeta Bankowa”, s. 133, nr 7 z 25 kwietnia 1924.
- ↑ Polska na Wystawie Paryskiej 1925. „Architekt”, s. 31, nr 3 z 1924.
- ↑ Władze Izby Handlowej Polsko-Łacińsko-Amerykańskiej. „Biuletyn Polsko-Łacińsko-Amerykański”. Nr 10, s. 0, 1935.
- ↑ Benzef Stefan, data śmierci 08.06.1951 [online] [dostęp 2021-06-29] (pol.).
- ↑ a b Cmentarz Stare Powązki: RÓŻA BENZEFOWA, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2019-03-10].
- ↑ a b c Czy wiesz kto to jest? Uzupełnienia i sprostowania. Stanisław Łoza (red.). s. 12–13.
- ↑ Ś. p. Róża Benzefowa. „Kurier Warszawski”. Nr 180, s. 5, 4 lipca 1935.
- ↑ Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 16.
- ↑ Monitor Polski Nr 102 z 2 maja 1924, s. 1 [online], polona.pl [dostęp 2025-04-23] (pol.).
Bibliografia
- Czy wiesz kto to jest? Uzupełnienia i sprostowania. Stanisław Łoza (red.). Warszawa: Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej, 1939, s. 12–13. [dostęp 2021-06-29].
- Wojciech Morawski, Słownik Historyczny Bankowości Polskiej do 1939 roku, Fundacja Bankowa im. Leopolda Kronenberga/Muza SA, Warszawa 1998, 208 s., ISBN 83-7079-947-7.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.