Stefan Mickiewicz
| |
| Data i miejsce urodzenia |
12 sierpnia 1881 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
7 września 1929 |
| Poseł na Sejm Litwy Środkowej | |
| Okres |
od 1922 |
| Przynależność polityczna | |
Stefan Mickiewicz (ur. 12 sierpnia 1881 w Antonowie, zm. 7 września 1929 w Radomiu) – polski adwokat, działacz społeczny i polityczny, poseł na Sejm Litwy Środkowej[1].
Życiorys
Był synem powstańca styczniowego Edwarda i Antoniny z Granickich[2]. Uczęszczał do szkoły realnej w Poniewieżu i w Lipawie. W związku z działalnością niepodległościową został wtrącony do więzienia, a następnie zesłany do Kurska, gdzie w 1903 roku zdał maturę. W tym samym roku wstąpił na Wydział Prawa Uniwersytetu Petersburskiego, jednak prawo ukończył w 1909 roku na Uniwersytecie w Moskwie. Związał się z Polską Partią Socjalistyczną oraz został jednym z założycieli Związku Młodzieży Postępowej. Uczestniczył w rewolucji 1905 roku na terenie Petersburga i Litwy[1].
Po wybuchu I wojny światowej działał w Polskim Towarzystwie Pomocy Ofiarom Wojny. 19 grudnia 1915 roku został wybrany skarbnikiem tej organizacji. W 1916 roku dołączył do rosyjskiego konspiracyjnego Koła Rosjan Przyjaciół Niepodległości Polski. Był również związany z Polskim Zrzeszeniem Niepodległościowym oraz piotrogrodzkiej Polskiej Organizacji Wojskowej. W marcu 1917 roku związał się z tworzonym wówczas Związkiem Wojskowym Polaków. Był także członkiem Polskiego Komitetu Demokratycznego[1].
Od października 1918 roku był członkiem warszawskiego Komitetu do Spraw Wschodnich. 28 grudnia 1918 roku dołączył do składu Tymczasowej Komisji Rządzącej w Wilnie. W lutym 1920 roku był współzałożycielem Polskiego Związku Ludowego „Odrodzenie”. Od grudnia 1920 roku Mickiewicz zasiadał w zarządzie Związku Bezpieczeństwa Kraju. Przed wyborami do Sejmu Litwy Środkowej w 1922 roku doszło do rozłamu w PZL „Odrodzenie”. Mickiewicz stanął na czele frakcji bezkompromisowo dążącej do federacji Litwy Kowieńskiej z Polską. W wyborach został wybrany posłem na Sejm Litwy Środkowej z okręgu nr 12 (Brasław)[3]. Zasiadał w komisjach: politycznej i głównej[4]. Po rozwiązaniu Sejmu został wójtem gminy niemenczyńskiej. Był członkiem Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Wilnie[1].
Jesienią 1929 roku wyjechał do rodziny do Radomia. Zmarł tam po ciężkiej chorobie 7 września 1929 roku[1].
Przypisy
- ↑ a b c d e Polski Petersburg [online], www.polskipetersburg.pl [dostęp 2024-06-03].
- ↑ Epoka. R. 4, 1929, nr 249, s. 4
- ↑ Syg. Dziennik Urzędowy Tym. Komisji Rz. nr 6 1922, s. 69
- ↑ Sejm Wileński 1922: przebieg posiedzeń według sprawozdań stenograficznych w opracowaniu kancelarji sejmowej, Wilno: Wydawnictwo Księgarni Józefa Zawadzkiego, 1922, s. 9-10 (pol.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.