Stefan Pollo
| Data i miejsce urodzenia |
1 stycznia 1898 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
1 marca 1969 |
| Zawód, zajęcie | |
| Odznaczenia | |
    
| |
Stefan Pollo (ur. 1 stycznia 1898 we Lwowie, zm. 1 marca 1969 w Gliwicach) – polski działacz niepodległościowy i społeczny, doktor praw, sędzia, prokurator, notariusz, oficer Wojska Polskiego.
Życiorys
Urodził się 1 stycznia 1898 we Lwowie, w rodzinie Stefana i Marii z Bojkowskich[1]. Był bratem Mieczysława, ps. „Połański” (ur. 1899), działacza niepodległościowego, urzędnika[2][3][4].
Ukończył gimnazjum w rodzinnym mieście oraz Wydział Prawa i Filozofii Uniwersytetu Jana Kazimierza (1921)[1]. W latach 1912–1914 był członkiem Drużyn Bartoszowych[1]. W 1914 służył w II Brygadzie Legionów Polskich[1]. Od 1916 służył wojsku austriackim[1]. Należał do Polskiej Organizacji Wojskowej[1]. Uczestniczył w obronie Lwowa, ranny, przebywał w niewoli ukraińskiej[1]. Po uwolnieniu z niewoli służył w Wojsku Polskim[1].
16 sierpnia 1923, po aplikacji, został mianowany sędzią powiatowym w Delatynie[5]. 17 maja 1927 został mianowany podprokuratorem przy Sądzie Okręgowym w Stanisławowie[6]. Później został przy tym sądzie wiceprokuratorem[7][8], a następnie notariuszem w Kołomyi[1]. Obowiązki zawodowe łączył z działalnością społeczną. Pełnił funkcję członka Zarządu Związku Inwalidów Wojennych we Lwowie, członka Zjednoczenia Ekonomicznego Polskich Inwalidów Wojennych tamże, prezesa zarządu powiatowego Związku Strzeleckiego, członka zarządu Związku Peowiaków i członka Towarzystwa Szkoły Ludowej[9]. We wrześniu 1938 minister spraw wewnętrznych powołał go na funkcję komisarza wyborczego w Okręgu nr 67 Kołomyja[10].
W 1934 jako porucznik piechoty pospolitego ruszenia pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Stanisławów. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VI. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”[11].
14 grudnia 1940 przybył do Samodzielnego Obozu Oficerskiego w Rothesay[12].
Zmarł 1 marca 1969 w Gliwicach i został pochowany na tamtejszym Cmentarzu Centralnym (kwatera LA6-7-17)[13].
Był żonaty z Vereną Ragan (1902–1999), nauczycielką, z którą miał syna Iwo (1927–2005), chemika, rektora Politechniki Lubelskiej[14][13].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Niepodległości – 6 czerwca 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”, zamiast omyłkowo nadanego Medalu Niepodległości[15] (15 czerwca 1932)[16][17][18]
- Krzyż Walecznych[19]
- Srebrny Krzyż Zasługi – 11 sierpnia 1937 „za zasługi na polu pracy społecznej”[20]
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921[19]
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości[19]
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h i Łoza 1938 ↓, s. 585.
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-10-26].
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-10-26].
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-10-26].
- ↑ Ruch służbowy. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Sprawiedliwości”. 19, s. 499, 1923-10-01. Warszawa: Ministerstwo Sprawiedliwości..
- ↑ Ruch służbowy. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Sprawiedliwości”. 13, s. 282, 1927-07-01. Warszawa: Ministerstwo Sprawiedliwości..
- ↑ Kirkiczenko i Kraczkiewicz 1931 ↓, s. 81.
- ↑ Kirkiczenko i Kraczkiewicz 1932 ↓, s. 88.
- ↑ Łoza 1938 ↓, s. 585–586.
- ↑ Monitor Polski nr 219 z 24 września 1938
- ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 256.
- ↑ Rozkaz dzienny ↓, Nr 97 z 17 grudnia 1940.
- ↑ a b śp. Stefan Pollo. grobonet.com. [dostęp 2026-05-17].
- ↑ Waksmundzka-Hajnos 2005 ↓, s. 13.
- ↑ M.P. z 1937 r. Nr 93, poz. 128 (ISAP).
- ↑ M.P. z 1932 r. Nr 140, poz. 172 (ISAP).
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-10-26].
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-10-26].
- ↑ a b c Łoza 1938 ↓, s. 586.
- ↑ M.P. z 1937 r. Nr 187, poz. 309 (ISAP).
Bibliografia
- Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, 1934.
- Komenda Stacji Zbornej Oficerów Rothesay. Rozkazy dzienne 1940–1941, sygn. R.8. Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie. [dostęp 2023-06-30].
- Jerzy Kirkiczenko, Marian Kraczkiewicz: Kalendarz sądowy na rok 1931. Warszawa: Ferdynand Hoesick, 1931.
- Jerzy Kirkiczenko, Marian Kraczkiewicz: Kalendarz sądowy na rok 1932. Warszawa: Ferdynand Hoesick, 1932.
- Stanisław Łoza: Czy wiesz kto to jest?. Warszawa: Główna Księgarnia Wojskowa, 1938.
- Monika Waksmundzka-Hajnos. Profesor Iwo Pollo. „Podhalanin”. 3–4 (13–14), 2005. Zarząd Główny Związku Podhalan. ISSN 1731-4852.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.