Stephanit
| |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Inne nazwy |
stefanit |
|---|---|
| Skład chemiczny |
antymonowa siarkosól srebra |
| Twardość w skali Mohsa |
2–2,5[1] |
| Przełam |
muszlowy, półmuszlowy[1] |
| Łupliwość |
niewyraźna |
| Pokrój kryształu |
krótkopryzmatyczny, tabliczkowy[1] |
| Przezroczystość |
nieprzezroczysty[1] |
| Układ krystalograficzny |
rombowy |
| Klasa krystalograficzna |
piramidalna[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
6,2–6,3 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
ołowianoszara, czarna |
| Rysa |
czarna |
| Połysk |
metaliczny[1] |
| Inne |
pleochroizm: słaby[1] anizotropia: silna[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
2.GB.10[1] |
Stephanit (Stefanit) – minerał z gromady siarkosoli. Jest kruszcem srebra. Należy do grupy minerałów rzadkich.
Nazwa pochodzi od nazwiska austriackiego kolekcjonera minerałów Victora Stephana (1817-1867).
Charakterystyka
Właściwości
Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju słupkowym tabliczkowym; wykazuje sześcioboczne zarysy. Często tworzy zbliźniaczenia – podwójne i potrójne. Występuje w skupieniach ziarnistych, zbitych, rozetowych. Także w formie naskorupień, powłok i nalotów. Niekiedy tworzy szczotki krystaliczne. Pod wpływem silnego światła pokrywa się warstwą ciemnej patyny. Łatwo się topi i rozpuszcza w kwasie azotowym. Jest kruchy, nieprzezroczysty. Często zawiera arsen, kobalt, miedź, żelazo.
Występowanie
Składnik utworów hydrotermalnych i żył kruszcowych. Współwystępuje ze srebrem rodzimym, argentytem, chalkopirytem, pirytem, galeną, polibazytem, akantytem, tetraedrytem, kwarcem, kalcytem[1].
Miejsca występowania:
- Na świecie: Niemcy, Włochy – Sardynia, Wielka Brytania – Kornwalia, Chile, Boliwia, Meksyk, USA, Słowacja.
- W Polsce: stwierdzony w Rudawach Janowickich i Górach Sowich.
Zastosowanie
- lokalna ruda srebra – 68% Ag,
- poszukiwany i ceniony przez kolekcjonerów[potrzebny przypis].
Zobacz też
Przypisy
Bibliografia
- Leksykon Przyrodniczy - Minerały i kamienie szlachetne, „Horyzont” 2002 r.
- J. Parafiniuk: Minerały systematyczny katalog 2004, TG ”Spirifer” W-wa 2005
- A. Bolewski, A. Manecki: Mineralogia szczegółowa, Wyd. PAE. 1993 r.
- O. Medenbach, C. Sussieck-Fornefeld: Minerały, „Świat Książki” 1996 r.
- W. Schumann: Minerały świata, O. Wyd. ”Alma – Press” 2003 r.
Linki zewnętrzne
- zdjęcia i artykuł o stephanicie na stronie Webmineral.com (ang.)
- stephanit na stronie Mindat.org (ang.)
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.