Stilijan Petrow

Stilijan Petrow

Стилиян Петров

Data i miejsce urodzenia	5 lipca 1979 Montana
Wzrost	180 cm
Pozycja	ofensywny pomocnik
Kariera juniorska
Lata Klub PFK Montana
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole 1996–1999 CSKA Sofia 43 (3) 1999–2006 Celtic F.C. 228 (55) 2006–2012 Aston Villa 185 (9) W sumie: 456 (67)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole 1998–2012  Bułgaria 105 (8)
↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
Multimedia w Wikimedia Commons

Stilijan Aljoszew Petrow (bułg. Стилиян Петров, ur. 5 lipca 1979 w Montanie) – bułgarski piłkarz występujący na pozycji ofensywnego pomocnika lub rozgrywającego w Aston Villi i reprezentacji Bułgarii.

9 maja 2013 roku ogłosił zakończenie kariery piłkarskiej^[1].

Jest wychowankiem CSKA Sofia, w którego zespole seniorów zadebiutował jako siedemnastolatek, rok przed pierwszym występem w reprezentacji Bułgarii.

Wyróżniającego się młodego zawodnika dostrzegli działacze Celticu i za rekordową dla CSKA sumę czterech i pół miliona euro ściągnęli go do Szkocji. Początkowo Bułgar grał głównie w zespole rezerw. Dopiero kiedy w 2001 roku menedżerem klubu został Martin O’Neill, otrzymał szansę występów w pierwszej drużynie; właśnie w tamtym sezonie został wybrany na najlepszego zawodnika ligi. W kolejnych, nie licząc przymusowej ośmiomiesięcznej absencji (rozgrywki 2001–2002) spowodowanej złamaniem nogi, był podstawowym zawodnikiem Celticu, z którym zdobył łącznie cztery tytuły mistrza kraju i trzy puchary oraz zagrał w finale Pucharu UEFA; 21 maja 2003 roku podopieczni O’Neilla po dogrywce (2:3) ulegli prowadzonemu przez Joségo Mourinho FC Porto. Petrow grał w Szkocji przez prawie osiem lat, wystąpił w 264 meczach ligowych, w których strzelił 55 goli.

Po rundzie jesiennej rozgrywek 2006–2007 postanowił zmienić otoczenie i dołączył do swojego byłego trenera O’Neilla w Aston Villi. W tym czasie wystąpił w 185 meczach ligowych, strzelając 9 goli.

W reprezentacji Bułgarii zadebiutował w wieku osiemnastu lat 24 grudnia 1998 roku. W przegranym 1:4 meczu towarzyskim z Marokiem zmienił w 52. minucie Zlatka Jankowa. Pięć lat później, w eliminacjach do Euro 2004, otrzymał opaskę kapitana. Na samym turnieju podopieczni Płamena Markowa odnieśli trzy porażki (bramki 1:9), a Petrow wystąpił w dwóch meczach; zabrakło go w trzecim, gdyż musiał pauzować za czerwoną kartkę. Pod koniec 2006 roku niezadowolony z metod szkoleniowych selekcjonera Christa Stoiczkowa ogłosił zakończenie reprezentacyjnej kariery. Pod naciskiem dziennikarzy i kibiców pół roku później zmienił zdanie; powrócił do kadry, ale obowiązki kapitana musiał przekazać Dimityrowi Berbatowowi. Po rezygnacji Berbatowa z gry w reprezentacji ponownie otrzymał opaskę kapitana.

Łącznie w drużynie narodowej wystąpił 105 razy i jest rekordzistą reprezentacji pod względem liczby meczów.

22 maja 2013 r., wkrótce po ogłoszeniu zakończenia kariery piłkarskiej, Aston Villa poinformowała, że Petrov obejmie w klubie nową funkcję jako asystent trenera drużyny młodzieżowej, współpracując z Gordonem Cowansem^[2][3].

Mówiąc o swojej nowej roli, Petrov powiedział: „Jestem bardzo podekscytowany tym nowym wyzwaniem i pragnę podziękować klubowi oraz menedżerowi, Paulowi Lambertowi, za danie mi możliwości kontynuowania mojej współpracy z Villą, co zawsze uważałem za zaszczyt. W nadchodzących miesiącach będę przygotowywał się do uzyskania licencji trenerskiej i nie mogę się doczekać współpracy z Gordonem Cowansem, osobą, którą znam i szanuję, prawdziwą legendą Villi”^[4].

Od sierpnia 2013 roku Petrov nie był już członkiem sztabu trenerskiego Villa^[5]. Klub ogłosił jego rezygnację i wyjaśnił, że poprosił on o urlop, ponieważ czuł, że musi w pełni poświęcić się rodzinie. Petrov wyraził wdzięczność klubowi za daną mu szansę^[5].

5 marca 2015 roku menedżer Aston Villi, Tim Sherwood, ogłosił, że Petrov powróci do sztabu trenerskiego Aston Villi i będzie pomagał w szkoleniu pierwszej drużyny^[6][7].

W 2020 roku Petrov uzyskał licencję trenerską UEFA Pro, a także tytuł magistra zarządzania sportem w ramach programu UEFA^[8]. Obecnie jest dyrektorem przedsięwzięcia biznesowego Player 4 Player, którego celem jest wspieranie piłkarzy w przejściu na emeryturę, wraz z innymi byłymi piłkarzami, w tym Garethem Farrellym, Emile'em Heskeyem i Gaizką Mendietą^[9].

Po wyjazdowym meczu z Arsenalem Londyn rozegranym 24 marca 2012 roku dostał wysokiej gorączki. Przeprowadzone testy medyczne ostatecznie 30 marca 2012 roku potwierdziły ostrą odmianę białaczki. Zawodnik poinformował natychmiast o zakończeniu kariery sportowej^[10].

• mistrzostwo Bułgarii 1998 oraz Puchar Bułgarii 1997 i 1999
• mistrzostwo Szkocji 2001, 2002, 2004 i 2006, Puchar Szkocji 2001, 2004 i 2005, finał Pucharu Szkocji 2002, Puchar Ligi Szkockiej 2000, 2001 i 2006, finał Pucharu Ligi 2003 oraz finał Pucharu UEFA 2003 z Celtikiem Glasgow
• Najlepszy piłkarz ligi szkockiej za rok 2001.

Jest jednym z najbardziej popularnych sportowców w Bułgarii, do tego stopnia, że jego ślub w czerwcu 2001 roku na żywo transmitowała jedna z bułgarskich stacji telewizyjnych^[11].

• Stilijan Petrow w bazie Soccerbase (ang.)