Stojczo Moszanow

Stojczo Moszanow
Стойчо Мошанов
ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Stojczo Stefanow Moszanow

Data urodzenia

25 maja 1892

Data śmierci

10 stycznia 1975

Minister gospodarki narodowej
Okres

od 21 kwietnia 1935
do 23 listopada 1935

Przynależność polityczna

Partia Demokratyczna

Poprzednik

Janaki Mołłow

Następca

Dimityr Wyłew

Minister finansów
Okres

od 15 listopada 1935
do 23 listopada 1935

Poprzednik

Marko Rjaskow

Następca

Kirił Gunew

Stojczo Stefanow Moszanow (bułg. Стойчо Стефанов Мошанов, ur. 25 maja 1892 w Drjanowie, zm. 10 stycznia 1975 w Sofii[1]) – bułgarski prawnik i polityk, minister gospodarki (1935), minister finansów (1935), deputowany do Zgromadzenia Narodowego 21. (1923–1927), 22. (1927–1931), 23. (1931–1934) i 24. kadencji (1938–1939)[1].

Życiorys

Syn Stefana i Donki, bratanek b. premiera Bułgarii Nikoły Muszanowa. W 1912 ukończył studia prawnicze w Aix-en-Provence[1]. Brał udział w wojnach bałkańskich jako ochotnik, a następnie w czasie I wojny światowej jako oficer rezerwy[1]. Od 1919 członek władz Partii Demokratycznej. W latach 1920–1923 działał w Lidze Wojskowej, opozycyjnej wobec rządów Aleksandra Stambolijskiego. W 1923 został wybrany po raz pierwszy deputowanym do parlamentu. W 1935 objął stanowisko ministra gospodarki, a następnie ministra finansów w gabinecie Andreja Toszewa[1]. W latach 1938–1939 przewodniczył obradom Zgromadzenia Narodowego 24. kadencji.

W czasie II wojny światowej pozostawał w opozycji, dystansował się także od zdominowanego przez komunistów Frontu Ojczyźnianego. 8 sierpnia 1944 na prośbę Iwana Bagrianowa udał się z misją dyplomatyczną do Turcji, gdzie spotkał się z dyplomatą brytyjskim, z którym negocjował warunki wycofania się Bułgarii z działań wojennych[1]. Pod koniec sierpnia 1944 wyjechał do Kairu próbując podjąć negocjacje z Aliantami. Misje Moszanowa zakończyły się niepowodzeniem.

Tablica pamiątkowa na domu, w którym mieszkał Moszanow

Po przejęciu władzy przez komunistów został zatrzymany jako działacz Partii Demokratycznej. W 1947 został internowany w Tyrgowiszte, a w kwietniu 1954 stanął przed sądem i został skazany na 40 miesięcy więzienia. W 1955 wyrok został podwyższony do 12 lat więzienia. Karę odbywał w obozie Belene[2]. Więzienie opuścił w 1959[1]. Zmarł w 1975 w Sofii.

Był żonaty (żona Marija), miał sześcioro dzieci.

Przypisy

  1. ↑ a b c d e f g Taszo Taszew: Министрите на България 1879-1999. Sofia: АИ „Проф. Марин Дринов”/Изд. на МО, 1999, s. 305.
  2. ↑ ОТЛИЧИХА ЧЕТИРИМА ДРЯНОВЦИ ЗА ЗАСЛУГИ В МУЗИКАТА, ЛИТЕРАТУРАТА И ПОЛИТИКАТА. dryanovo.net. [dostęp 2021-02-13]. (bułg.).

Bibliografia

  • Taszo Taszew: Министрите на България 1879-1999. Sofia: АИ „Проф. Марин Дринов”/Изд. на МО, 1999, s. 305.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya