Strunzyt

Strunzyt
Ilustracja
Strunzyt z Bawarii
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny

MnFe2(PO4)2(OH)2·6H2O[1]

Twardość w skali Mohsa

4[2]

Przełam

nierówny[2], drzazgowaty, włóknisty[1]

Łupliwość

brak[2][1]

Pokrój kryształu

igiełkowy, włóknisty

Układ krystalograficzny

trójskośny[2][1]

Klasa krystalograficzna

pinakoidalna[1]

Właściwości mechaniczne

kruchy[2][1]

Gęstość

2,52 g/cm3[1]

Właściwości optyczne
Barwa

jasnożółta[2], jasnobrązowa[1]

Rysa

biała[2], jasnożółta

Połysk

szklisty[2], półszklisty, woskowy, jedwabisty[1]

Współczynnik załamania

1,619–1,720 (dwuosiowy)[1]

Inne

dwójłomność: 0,053 dyspersja (optyka): silna[1] pleochroizm: słaby; X= prawie bezbarwny Y= żółto-brązowy Z= ciemno żółto-brązowy[1]

Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza

8.DC.25[1]

Strunzyt – rzadki minerał, będący wtórnym fosforanem[3].

Nazwany w 1957 roku przez Clifforda Frondela na cześć Karla Hugo Strunza (19102006) profesora mineralogii, na Uniwersytecie Technicznym w Berlinie[1][3].

Właściwości

Krystalizuje w układzie trójskośnym. Wykształca okazy o pokroju igiełkowym, włóknistym, włosowatym, wyjątkowo rzadko słupkowe[2]. Występuje w skupieniach równoległych i promienistych[2]. Jest minerałem kruchym, półprzezroczystym do przezroczystego[1]. Jest żółty i brązowy w odcieniach, posiada białą rysę oraz szklisty połysk[2]. Często wykształca kryształy bliźniacze[3][1].

Występowanie

Występuje w pegmatytach granitowych bogatych w fosfor oraz w wystąpieniach goethytowych rud żelaza[2]. Powstaje również jako produkt przemiany tryfylitu w pegmatytach granitowych[1][3]. Towarzyszą mu beraunit, rockbridgeit, laueit, strengit, stewartyt, limonit, kwarc, pseudolaueit i apatyt[2].

Miejsce występowania

Jest minerałem rzadkim. Jego typową lokalizacją jest Bawaria w Niemczech[1]. Ponadto występuje także w Argentynie, Australii, Czechach, Brazylii, Francji, Portugalii i Stanach Zjednoczonych (Maine, New Hampshire i Dakota Południowa)[1][3].

Przypisy

  1. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s Strunzite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-06-01] (ang.).
  2. a b c d e f g h i j k l m Rupert Hochleitner, Minerały, kamienie szlachetne, skały, Multico Oficyna Wydawnicza, 15 kwietnia 2022, s. 234, ISBN 978-83-7073-816-7.
  3. a b c d e BORNET Rémi, Strunzite - Encyclopedia [online], Le Comptoir Geologique - Minerals, Fossils and Gemstones for sale [dostęp 2025-06-01] (ang.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya