Stulsko

Stulsko
ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Ukraina

Obwód

 lwowski

Rejon

stryjski

Populacja (2001)

 

• liczba ludności

834

Nr kierunkowy

3241

Kod pocztowy

81615

Położenie na mapie hromady Trościaniec
Mapa konturowa hromady Trościaniec, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Stulsko”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Stulsko”
Położenie na mapie obwodu lwowskiego
Mapa konturowa obwodu lwowskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Stulsko”
Położenie na mapie rejonu stryjskiego
Mapa konturowa rejonu stryjskiego, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Stulsko”
Ziemia49°32′31″N 24°04′30″E/49,541944 24,075000
Multimedia w Wikimedia Commons
Grodzisko Stulsko - wykute ludzką ręką jaskinie, służące obecnie jako piwnice (wś Dąbrowa)

Stulsko (ukr. Стільсько) – wieś na Ukrainie. Należy do rejonu stryjskiego (do 2020 roku w rejonu mikołajowskiego) w obwodzie lwowskim i liczy 834 mieszkańców. Leży nad rzeką Kłodnicą.

Historia

Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1330. Pomiędzy Stulskiem a Dąbrową (Діброва).

Wieś prawa wołoskiego, położona była w drugiej połowie XV wieku w ziemi lwowskiej województwa ruskiego[1]. 6 stycznia 1554 roku król Zygmunt August potwierdził staroście chełmskiemu Gabrielowi Tarłowi prawa do wsi Rozwadów, Weryń, Uście, Nadiatycze, Demnia, Stulsko[2].

W II Rzeczypospolitej do 1934 roku wieś stanowiła samodzielną gminę jednostkową w powiecie żydaczowskim w woj. stanisławowskim. W związku z reformą scaleniową została 1 sierpnia 1934 roku włączona do nowo utworzonej wiejskiej gminy zbiorowej gminy Mikołajów nad Dniestrem w tymże powiecie i województwie[3]. Po wojnie wieś weszła w struktury administracyjne Związku Radzieckiego.

Zabytki

  • grodzisko położone na wschodnim zboczu doliny Kłodnicy o powierzchni 250 ha (największe tego typu na Ukrainie), datowane wstępnie na IX-XI w. Odkrycia dokonał na początku lat 80 archeolog i doktorant historii Orest Korczyński (obecnie profesor), który w 1980 rozpoczął badania nad wczesnym osadnictwem w dorzeczu górnego Poddniestrza[4]. Jeżeli datacja grodziska jest prawidłowa to zabytek ten wiąże się z lokowanymi przez Nestora nad Dniestrem wschodnimi Chorwatami lub Białymi Chorwatami (jak podaje prasa ukraińska: столиці Великої (Білої) Хорватії, stolicy Wielkiej (Białej) Chorwacji - o ile wielkość grodu może sugerować, że mógł to być główny ośrodek jakiegoś plemienia to jednak z kategorycznymi wnioskami należy zaczekać, do opublikowania wyników współczesnych badań ukraińskich archeologów). Atrakcją turystyczną są będące częścią grodziska, obecnie używane jako wiejskie piwnice, jaskinie wykute w miękkim piaskowcu tworzące podziemną sieć labiryntów[5]. Przypuszcza się, że niektóre mogły zostać wykute jeszcze w okresie funkcjonowania grodu. Badania wykazały, że płynąca u podnóża grodziska niewielka obecnie Kłodnica była kiedyś spławna. Odkryto system drewnianych śluz, który umożliwiał komunikację z oddalonym o 10 km Dniestrem. Pozostałości grodziska oraz obiekty skalne (w tym "skała" - w kształcie kamiennego mostu ze spłaszczona arkadą, mogąca służyć w czasach prehistorycznych jako pogański ołtarz) w sumie o powierzchni 515 ha objęto ochroną jako pomnik przyrody (Комплексна пам'ятка природи "Стільська")[6]. Grodziszcze częściowo zniszczone przez budowę schodów, nasypu i fundamentów dla figury Matki Boskiej[7]

Przypisy

  1. ↑ Grzegorz Jawor, Osady prawa wołoskiego i ich mieszkańcy na Rusi Czerwonej w późnym średniowieczu, Lublin 2000, s. 212, 222.
  2. ↑ Łeontij Wojtowycz. Zemli hałyćkych kniaziw: probłemy doslidżennia. Археологічні дослідження Львівського університету. 2012. Wyp. 16, s. 140 przyp. ISSN 2078–6093. (ukr.)
  3. ↑ Dz. U. z 1934 r. Nr 69, poz. 665 (ISAP)
  4. ↑ Тарас РІЗУН, Хорватська столиця поблизу Львова (Chorwacka stolica w pobliżu Lwowa) (ukr.)
  5. ↑ Zdjęcia jaskiń a także grafika przedstawiająca rekonstrukcję grodu (ukr.)
  6. ↑ Grzegorz Rąkowski: Ziemia lwowska, 2007, s. 414-415. ISBN 978-83-89188-66-3.
  7. ↑ past, Zniszczyli grodzisko z VII wieku w okolicy Lwowa. Zbudowali na nim kapliczkę maryjną 08.05.2020

Linki zewnętrzne

  • Stulsko, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XI: Sochaczew – Szlubowska Wola, Warszawa 1890, s. 508.
  • Orest Korczynski, СТІЛЬСЬКЕ ГОРОДИЩЕ (ukr.).
  • Orest Korczynski, KULTNA SREDIŠTA LJETOPISNIH HRVATA IX.-XIV. STOLJEĆA U OKOLICI GRADINE STILJSKO U UKRAJINI [w:] "Croatica Christiana Periodica" nr 54, Zagrzeb 2004 (chorw.).
  • На Львівщині знайшли столицю Білої Хорватії, artykuł i materiał wideo stacji TSN z 16 sierpnia 2010 (ukr.) [dostęp 03.012.2011].
  • Biłych chorwatiw topliat' u srawku (ukr.)
  • Карпатські Хорвати | Carpathian Croats | Ukrainian tribe (ukr.)

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya