Sucha Dobka

Sucha Dobka
Kontynent

Europa

Państwo

 Polska

Lokalizacja

woj. śląskie

Potok
Długość 1,74 km
Źródło
Miejsce na zachodnich zboczach Orłowej
Wysokość

ok. 650 m n.p.m.

Współrzędne

49°41′50″N 18°51′58″E/49,697222 18,866111

Ujście
Recypient Dobka
Miejsce

Ustroń (Sucha Dobka)

Wysokość

405 m n.p.m.[1]

Współrzędne

49°41′12″N 18°50′59″E/49,686667 18,849722

Położenie na mapie Ustronia
Mapa konturowa Ustronia, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „źródło”, natomiast na dole znajduje się punkt z opisem „ujście”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „źródło”, poniżej na lewo znajduje się również punkt z opisem „ujście”
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „źródło”, poniżej na lewo znajduje się również punkt z opisem „ujście”
Położenie na mapie powiatu cieszyńskiego
Mapa konturowa powiatu cieszyńskiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „źródło”, poniżej na lewo znajduje się również punkt z opisem „ujście”

Sucha Dobka – niewielki potok w Beskidzie Śląskim, prawobrzeżny dopływ Dobki[2]. Długość 1,74 km[3], cały tok w granicach miasta Ustroń.

Płynie w Pasmie Równicy. Źródła na wysokości ok. 650 m n.p.m. na zachodnich zboczach Orłowej. Spływa generalnie w kierunku południowo-zachodnim głęboką, zalesioną i prawie zupełnie niezamieszkaną dolinką, pomiędzy masywnym południowo-zachodnim ramieniem Orłowej (po lewej) a bocznym grzbietem z Palenicą (po prawej). Na wysokości ok. 405 m n.p.m. w przysiółku Sucha Dobka uchodzi do Dobki[4].

Potok, pod nazwą Suchi Dupki Bach, występuje na austriackiej mapie tzw. pierwszego mapowania józefińskiego z lat 1764-1768. W obecnej formie na mapach katastralnych gmin Śląska Cieszyńskiego z 1836 r.[3]

Przypisy

  1. Dobka na mapie Geoportalu Polskiej Infrastruktury Informacji Przestrzennej. Główny Geodeta Kraju. [dostęp 2017-03-15].
  2. Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), s. 279, ISBN 83-239-9607-5.
  3. a b Dobka, Sucha. Elektroniczny słownik hydronimów Polski. Instytut Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk. [dostęp 2025-12-30].
  4. Mapa turystyczna. [dostęp 2025-12-21].

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya