Super Game Boy

Super Game Boy
Ilustracja
Wersja kartridża do SNES
Typ

akcesoria

Producent

Nintendo

Generacja

czwarta

Premiera

USA: czerwiec 1994
Polska: 6 października 1994[1]

Game Boy Player

Super Game Boy (jap. ス ー パ ー ゲ ー ム ボ ー イ Sūpā gēmu bōi) – 16-bitowy adapter do Super Nintendo Entertainment System (znany jako Super Famicom w Japonii). Super Game Boy pozwalał grać na ekranie telewizora w gry przeznaczone na Game Boy i Game Boy Color sterowane za pomocą kontrolerów Super Famicom / SNES. Wydany w czerwcu 1994 roku, Super Game Boy sprzedawany był w bardzo niskiej cenie zyskując tym samym olbrzymią popularność. W 1998 roku w Japonii wydano ulepszoną wersje o nazwie Super Game Boy 2. Adapter jest prekursorem Game Boy Player na Nintendo GameCube, który działał w podobny sposób.[2]

Możliwości sprzętu

Super Game Boy składa się z tego samego sprzętu, co Game Boy; wewnątrz kasety jest oddzielny procesor przetwarzający podczas gry SNES. Główną funkcją adaptera było nadawanie kolorów szarym grom na Game Boya. Barwy mogły być dodane automatycznie, edytowane przez gracza albo zaprogramowane odgórnie jako opcja specjalna przez programistów. Tytuły były odtwarzane w dekoracyjnych ramkach, które podobnie jak kolory było można zmieniać z podstawowej puli, tworzyć własne a niektóre tytuły miały specjalnie stworzone przez producentów. Istniała możliwość zmiany przycisków na własną kombinacje. Gry chodziły trochę szybciej niż na przenośnej konsoli a niektóre z nich posiadały specjalne efekty muzyczne oparte na układzie dźwiękowym Super Nintendo. Jedną z wielu wad Super Game Boya, był brak wsparcia dla gier wieloosobowych oraz opcji zapisu gier.[2]

Adapter jest w pełni kompatybilny z konsolą Game Boy, jednak możliwym jest również odtwarzanie niektórych tytułów z Game Boy Color (gry te można poznać po czarnym kartridżu)[3].

Super Game Boy 2

W 1998 roku w Japonii wydano ulepszoną wersję systemu pod nazwą Super Game Boy 2. Najważniejszą zmianą było dodanie brakującego trybu multiplayer, który w niektórych grach umożliwiał na m.in grę nawet do 4 graczy lub korzystanie z innych funkcji jak wymiana Pokemonów.[2]

Przypisy

  1. Maciej Pietraś. Wieści ze świata grania. „Top Secret”. 32, s. 47. Bajtek. 
  2. a b c Super Game Boy. „Super Nintendo Extreme”. 1/2025. s. 100-101. 
  3. Graphics Modes in Game Boy Black Cartridges Compared! [online]

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya