SwePol Link

Przebieg kabla na lądzie w Polsce

SwePol Link – podwodna linia kablowa wysokiego napięcia prądu stałego (HVDC) pomiędzy półwyspem Stärnö w pobliżu Karlshamn w Szwecji a miejscowością Wierzbięcin[1] w pobliżu Słupska w Polsce. Jej długość wynosi 254,05 km z czego 238 pod dnem morskim[1]. Może przesyłać moc o wartości 600 MW[1] przy napięciu 450 kV[2].

Przebieg i charakterystyka

Linia przez pierwsze 2,22 kilometra przebiega pod ziemią między stacją przekształtnikową Stärno a brzegiem Morza Bałtyckiego. Odcinek podmorski ma 239,28 kilometra i wychodzi na ląd w Polsce w pobliżu Ustki (54°34′25″N 16°46′57″E/54,573611 16,782500), a następnie przebiega ostatnie 12,55 kilometra pod ziemią do stacji przekształtnikowej Wierzbięcin.

Linia SwePol posiada kabel główny o przekroju żyły 2100 mm2. W odróżnieniu do tradycyjnych podmorskich linii HVDC, linia SwePol posiada kabel powrotny zamiast elektrod[1]. Kabel ten jest złożony z dwóch żył o przekroju 630 mm2 w części podmorskiej oraz pojedynczej żyły o przekroju 1100 mm2 na odcinkach podziemnych.

Obie stacje wyposażone są w przekształtnik tyrystorowy, który pracuje jako prostownik bądź falownik w zależności od kierunku przesyłu. Układ przekształtnika to 12-pulsowy mostek tyrystorowy wykonany w formie trzech stosów o wysokości około 16 metrów zawierający łącznie 792 tyrystory. Oba przekształtniki wyposażone są w filtry harmonicznych: 11, 13, 24 i 36. Każdy filtr składa się z cewki indukcyjnej i kondensatora połączonych szeregowo. Filtry 11 i 13 harmonicznej są samoregulujące, dostosowujące się do zakłóceń, natomiast pozostałe dwa filtry mają stałe parametry. Filtry zapewniają kompensację mocy biernej o wartości 95 Mvar. Dodatkowym źródłem mocy biernej kompensującej są dwie baterie kondensatorów po 95 Mvar każda.

Historia

Linia SwePol została oddana do użytku w roku 2000 po półtorarocznej budowie[1]. Inwestorem była spółka SwePol Link AB, w której udziały posiadały: szwedzki państwowy operator sieci przesyłowej Svenska Kraftnät (51%), szwedzki państwowy producent energii Vattenfall (48%) oraz polski państwowy operator sieci przesyłowej Polskie Sieci Elektroenergetyczne (1%)[1]. Szacowany koszt powstania to 2,7 miliarda SEK[1].

Dla potrzeb obsługi po stronie polskiej utworzono spółkę-córkę SwePol Link Poland Sp. z o.o. W sierpniu 2012 majątek obu spółek został sprzedany odpowiednim operatorom (SwePol Link AB do Svenska Kraftnät, SwePol Link Poland do PSE Operator), a same spółki poddane likwidacji. Linia SwePol stała się częścią sieci przesyłowych obu krajów[2].

Awarie

Od czasu uruchomienia zanotowano 11 przypadków uszkodzenia przewodu: jeden kabla głównego wysokiego napięcia i dziesięć kabla powrotnego. Wśród przyczyn wymienia się kotwicę statku, sieć rybacką oraz zakłócenia w sieci elektroenergetycznej. 14 lutego 2005 miał miejsce pożar dławika wygładzającego w stacji Wierzbięcin. Wymiana urządzenia zajęła 20 godzin. W listopadzie 2005 w tej samej stacji spłonął filtr harmonicznych. Podobny pożar miał również miejsce po stronie szwedzkiej.

Przypisy

  1. ↑ a b c d e f g Danuta Hernik, Prąd popłynie pod dnem Bałtyku [online], Puls Biznesu, 14 listopada 2000 [dostęp 2021-10-14].
  2. ↑ a b Połączenie stałoprądowe Polska-Szwecja w rękach operatorów - Komunikaty OSP - PSE. 2012-08-31. [dostęp 2022-10-24].

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya