Tadeusz Chłapowski

Tadeusz Chłapowski
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

2 lutego 1870
Sośnica

Data i miejsce śmierci

17 sierpnia 1938
Kraków

Miejsce spoczynku

cmentarz Rakowicki w Krakowie

Zawód, zajęcie

przemysłowiec naftowy

Miejsce zamieszkania

Borysław

Narodowość

polska

Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Multimedia w Wikimedia Commons

Tadeusz Chłapowski herbu Dryja (ur. 2 lutego 1870 w Sośnicy, zm. 17 sierpnia 1938 w Krakowie) – przemysłowiec naftowy, działacz gospodarczy II RP, burmistrz Borysławia.

Życiorys

Urodził się 2 lutego 1870 w wielkopolskiej Sośnicy[1][2] jako syn Ludwika (1840–1910) i Aldony z Wolszlegierów (1848–1916)[3]. Był krewnym Dezyderego Chłapowskiego i bratem stryjecznym Alfreda Chłapowskiego[2].

Kształcił się w gimnazjum w Ostrowiu, następnie na Śląsku, gdzie zdał egzamin dojrzałości[1]. Wstąpił do Armii Cesarstwa Niemieckiego, służył we wrocławskim pułku kawalerii[4], po czym wystąpił z wojska w 1896[1].

Postanowił podjąć pracę w ramach przemysłu naftowego. Od 1896 pracował w powiecie gorlickim w amerykańskim przedsiębiorstwie[2]. Podjął pracę na stanowisku robotnika w Krygu-Dominikowicach[1]. Następnie pracował w firmie „Wolski i Odrzywolski” w Grąziowej, jako pomocnik szybowy oraz wiertacz do połowy 1898[1][2]. Po tym był zatrudniony przez 1,5 roku w Towarzystwie „Steaua Romana” w Rumunii, wpierw jako wiertacz, później jako kierownik kopalń[1][2]. Potem odpowiadał za odwiert trzech szybów w Belgii[1][2]. Po powrocie do kraju przeszedł do pracy w spółce akcyjnej Towarzystwo Naftowe „Galicja”, jako kierownik kopalń, potem dyrektor kopalń tego przedsiębiorstwa w Borysławiu, a po śmierci R. Adamowskiego od marca 1907 do końca życia dyrektor tegoż, pełniąc także funkcję członka rady nadzorczej i członka zarządu[1][2]. Z niewielkiego przedsiębiorstwa „Galicja” pod jego szefowaniem rozrosła się do jednej z największych polskich firm w branży kopalnianych[1]. W 1909 był współzałożycielem Izby Pracodawców w Przemyśle Naftowym w Borysławiu, od 1914 do końca życia prezesem[1][2][5][6]. Od 10 czerwca 1917 pełnił funkcję wiceprezesem Krajowego Towarzystwa Naftowego, a od 1937 do 1938 był prezesem KTN[1][7][2].

Podczas I wojny światowej od 1915 do 1917 pełnił funkcję komisarza rządowego Borysławia[2][8][7]. Od 1917 do 1932 był wicemarszałkiem powiatu drohobyckiego, a od 1923 do 1924 marszałkiem[1][2].

Udzielał się w działalności charytatywnej[2]. Wraz z żoną utrzymywał Ochronkę im. św. Teresy dla ok. 70 najbiedniejszych dzieci Borysławia[2]. 2 maja 1924 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski za zasługi położone na polu pracy samorządowej, społecznej i filantropijnej[9][1][2][10]. W Borysławiu zamieszkiwał przy ulicy Gabriela Narutowicza 87[11].

Zmarł 17 sierpnia 1938 w sanatorium w Krakowie[1][2]. Prowizorycznie został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera PAS 53-płd-po lewej Gieszczykiewiczów)[1][12].

Jego żoną była Zofia z domu Zdzieńska herbu Korab (1887–1957). Ich dziećmi byli: Aldona (1907–1963) i Zygmunt (1909–1949).

Przypisy

  1. ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p Ś. p. prezes Tadeusz Chłapowski. „Codzienna Gazeta Handlowa”. Nr 193, s. 3, 26 sierpnia 1938. 
  2. ↑ a b c d e f g h i j k l m n o Śp. Tadeusz Chłapowski pionier przemysłu naftowego. „Wschód”. Nr 94, s. 24, 30 sierpnia 1938. 
  3. ↑ Tadeusz Chłapowski – profil w bazie Sejm Wielki. sejm-wielki.pl. [dostęp 2015-04-07].
  4. ↑ Źródło wzmiankuje o „wrocławskim pułku ułanów”[1], jednak najprawdopodobniej jest to błąd redakcji i chodzi o stacjonujący we Wrocławiu regiment kirasjerów, Leib-Kürassier-Regiment „Großer Kurfürst“ (Schlesisches) Nr. 1.
  5. ↑ II. Zjazd Słowiańskich Geografów i Etnografów w Polsce 2–12 czerwca 1927. Program. Kraków: 1927, s. 29.
  6. ↑ Sytuacja w Zagłębiu naftowem. „Gazeta Lwowska”, s. 6, Nr 205 z 8 września 1932. 
  7. ↑ a b Inni wybitniejsi Chłapowscy. palac-jaszkowo.pl. s. 5. [dostęp 2015-04-07].
  8. ↑ Wybitni i zaslurzenie Ludzi ziemi Drohobyckiej. [dostęp 2015-04-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-14)].
  9. ↑ Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 23.
  10. ↑ Monitor Polski Nr 102 z 2 maja 1924, s. 2 [online], polona.pl [dostęp 2025-04-23] (pol.).
  11. ↑ Książka telefoniczna. s. 580. [dostęp 2015-04-07].
  12. ↑ Lokalizator Grobów - Zarząd Cmentarzy Komunalnych [online], zck-krakow.pl [dostęp 2020-04-18].

Bibliografia

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya