Tadeusz Martynowicz

Tadeusz Martynowicz
Data i miejsce urodzenia

11 sierpnia 1913
Lwów

Data śmierci

21 października 1994

Chargé d’affaires a.i. PRL w Afganistanie
Okres

od 1957
do 1960

Poprzednik

Kazimierz Sidor

Następca

Edward Kołek

Ambasador PRL w Afganistanie
Okres

od 1972
do 24 kwietnia 1975

Poprzednik

Jan Petrus

Następca

Bogusław Paszek

Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Tadeusz Martynowicz (ur. 11 sierpnia 1913 we Lwowie[1], zm. 21 października 1994[2][3]) – polski dyplomata, reprezentujący PRL w Afganistanie jako chargé d’affaires (1957–1960) oraz ambasador (1972–1975).

Życiorys

Syn Filipa[4]. Pochodził z rodziny robotniczej. Studiował prawo i dyplomację[1].

W 1937 rozpoczął pracę w służbie zagranicznej jako praktykant w Konsulacie Generalnym w Nowym Jorku. Następnie pracował w centrali Ministerstwa Spraw Zagranicznych (MSZ)[5]. Brał udział w kampanii wrześniowej. W latach 1940–1945 pracował w Instytucie Badań nad Tyfusem Plamistym i Wirusami prof. Rudolfa Weigla oraz na Uniwersytecie Jagiellońskim[6]. Po 1945 ponownie przyjęty do MSZ. W 1947 został attaché i II sekretarzem w ambasadzie w Rzymie, skąd odwołano go na żądanie Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego (MBP). Następnie był konsulem w Paryżu, Lille, Strasburgu[5] i Rzymie[6]. W latach 1952–1956 pracował w Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych oraz Centralnym Związku Spółdzielczym[6]. Od 1956 w ambasadzie w Teheranie[5]. W latach 1957–1960 był chargé d’affaires w Afganistanie[1]. Po powrocie, do 1964 zastępca dyrektora Protokołu Dyplomatycznego MSZ[5]. Od 1964 do 1969 konsul generalny w Londynie[5][7]. Od 1969 do 1972 ponownie zastępca dyrektora Protokołu Dyplomatycznego MSZ. Od 1972 do 1975 ambasador PRL w Afganistanie[1][5]. Drugi pobyt na placówce w Kabulu zaowocował artykułami na temat etnologii oraz stopniem doktora nauk[8]. W 1978 przeszedł na emeryturę, prawdopodobnie jako ostatni przedwojenny dyplomata[6].

W latach 50. był współpracownikiem Departamentu VII (ds. wywiadu zagranicznego) MBP pod pseudonimem „Górski”, zaś w latach 1964–1976 kontaktem operacyjnym wywiadu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych pod pseudonimem „Witoldo”[5].

W 1992 „za wybitne zasługi w służbie dyplomatycznej II Rzeczypospolitej Polskiej” został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[4][9].

Pochowany na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie[3].

Przypisy

  1. ↑ a b c d Borys Lewytzky, Juliusz Stroynowski, Who's who in the socialist countries: a biographical encyclopedia of 10.000 leading personalities in 16 communist countries, New York München: K.G. Saur Verlag Dokumentation Saur KG, 1978, s. 387–388, ISBN 978-0-89664-011-5 (ang.).
  2. ↑ Spis zmarłych. Nazwiska z zakresu Markun-Marż » Lista zmarłych « [online], nekrologi-baza.pl [dostęp 2023-05-23].
  3. ↑ a b Cmentarze Bródzieńskie [online], brodnowski.grobonet.com [dostęp 2023-05-23].
  4. ↑ a b Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 czerwca 1993 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 1993 r. Nr 35, poz. 357 (ISAP)).
  5. ↑ a b c d e f g Andrzej Paczkowski, Władysław Bułhak (red.), Na kierunku głównego przeciwnika. Stenogram narady rezydentów wywiadu MSW w krajach anglosaskich 16 sierpnia 1966, Warszawa: Instytut Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk, 2016 [dostęp 2023-05-23].
  6. ↑ a b c d Paweł Ceranka, Urząd Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej 1939–1945, Warszawa: Naczelna Dyrekcja Archiwów Państwowych, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, 2021, s. 12, 29, ISBN 978-83-66739-41-3 [dostęp 2023-05-23].
  7. ↑ Krzysztof Tarka, Działalność Karola Lewkowicza – przyczynek do powstania orientacji prokrajowej na emigracji, „Pamięć i Sprawiedliwość” (1(15)), cejsh.icm.edu.pl, 2010, s. 27 (165) [dostęp 2023-05-23] [zarchiwizowane z adresu 2023-05-23].
  8. ↑ Janusz Fedirko, Afganistan w polskich badaniach naukowych, „Krakowskie Studia Międzynarodowe”, 1 (IV), Kraków 2007, s. 225 [dostęp 2023-05-23] [zarchiwizowane z adresu 2021-09-19].
  9. ↑ Warszawa 18.07.1993. Odznaczenia w Ministerstwie Spraw Zagranicznych (MSZ) dla przedwojennych pracowników MSZ… [online], alamy.com [dostęp 2023-05-23] (pol. • wł.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya