Tadeusz Mickiewicz

Tadeusz Mickiewicz
Data i miejsce urodzenia

31 stycznia 1903
Łoszyca k. Mińska

Data i miejsce śmierci

20 maja 1968
Warszawa

Miejsce spoczynku

cmentarz Powązkowski w Warszawie

Zawód, zajęcie

inżynier elektryk

Odznaczenia
Krzyż Niepodległości Złoty Krzyż Zasługi Krzyż Walecznych (1920–1941)
POL Zasłużony Kolejarz (1955)

Tadeusz Mickiewicz (ur. 31 stycznia 1903 w Łoszycy, obecnie część Mińska, zm. 20 maja 1968 w Warszawie) – polski harcerz, inżynier elektryk, więzień polityczny w PRL.

Życiorys

Urodził się w rodzinie Karola, agronoma, i Ludwiki z Nowickich. Uczęszczał do gimnazjum w Mińsku Białoruskim. Należał do Polskiej Organizacji Wojskowej. W 1920 roku był drużynowym jednej z mińskich drużyn oraz dowódcą Mińskiego Plutonu Harcerskiego. W tymże roku służył w Wojsku Polskim. Należał również wtedy do tajnego Związku Młodzieży Polskiej „Przyszłość” –„PET”-u[1].

W 1921 roku wstąpił na Wydział Elektrotechniczny Politechniki Warszawskiej. Podczas studiów działał w Bratniej Pomocy Politechniki Warszawskiej i w Stowarzyszeniu Młodzieży Akademickiej „Iuventus Christiana”. W 1931 roku uzyskał dyplom inżyniera elektryka. W latach 1932–1936 pracował w Dyrekcji Okręgowej Polskich Kolei Państwowych w Warszawie przy przebudowie węzła warszawskiego i projektowaniu oraz nadzorowaniu wykonawstwa elektrycznych urządzeń zabezpieczenia ruchu na innych stacjach. W latach 1936–1939 pracował w firmie Ericsson, z ramienia której pełnił kierownicze funkcje przy elektryfikacji warszawskiego węzła kolejowego. Specjalizował się w zakresie systemów automatyki zabezpieczenia i sterowania ruchem kolejowym. W 1939 roku został dyrektorem fabryki Ericssona w Radomiu. Przed wojną był seniorem „Iuventus Christiana”[1].

We wrześniu 1939 roku wstąpił ponownie ochotniczo do Wojska Polskiego, walczył pod Radzyminem i na Woli jako porucznik rezerwy w 360 pułku piechoty. Dostał się do niemieckiej niewoli i od 1940 roku przebywał w Oflagu II C Woldenberg. W lutym 1945 r. wrócił do Polski i rozpoczął pracę w Dyrekcji Okręgowej PKP w Katowicach na stanowisku naczelnika Służby Elektrotechnicznej. 1 sierpnia 1946 r. został dyrektorem naczelnym Zjednoczenia Przemysłu Teletechnicznego, a następnie wicedyrektorem Branży Telekomunikacyjnej Przemysłu Elektrotechnicznego, pracując przy odbudowie fabryk przemysłu teletechnicznego i oświetleniowego. W latach 1947–1950 wykładał również na Wydziale Elektrycznym Politechniki Warszawskiej. W tym okresie był też członkiem Zarządu Głównego Stowarzyszenia Elektryków Polskich[1].

Od marca 1950 do 6 lipca 1956 roku przebywał w więzieniu odsiadując wieloletni wyrok polityczny; został zwolniony w wyniku rewizji nadzwyczajnej wniesionej do Sądu Najwyższego. Od sierpnia 1956 r. pracował jako kierownik pracowni Automatyki i Telemechaniki Liniowej w Instytucie Naukowo-Badawczym Kolejnictwa (obecnie Instytut Kolejnictwa) oraz jako główny inżynier specjalista w Centralnym Biurze Studiów i Projektów Budownictwa Kolejowego. W latach 1959–1967 wykładał również na Wydziale Elektrycznym Politechniki Łódzkiej[1].

W 1926 roku ożenił się z Heleną Pietruszewską (1900–1992), z którą miał troje dzieci: Bohdana, Zdzisława, plastyka, i Teresę (ur. 1928), lekarkę.

Grób Tadeusza Mickiewicza na cmentarzu Powązkowskim

Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 155b-4-4)[2].

Niektóre publikacje

  • Elektryczne urządzenia bezpieczeństwa ruchu pociągów: urządzenia liniowe (pod pseudonim Tadeusz Adamski, Wydawnictwa Komunikacyjne, Warszawa 1956)
  • Elektryczne urządzenia zabezpieczenia ruchu pociągów: urządzenia stacyjne (Warszawa 1959)
  • Przekaźnikowe urządzenia nastawcze typu półblokowego (razem z Anatolem Zubkowem, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, Warszawa 1961)
  • Automatyczne urządzenia zabezpieczenia ruchu na liniach kolejowych (Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, wydanie 2: Warszawa 1966)
  • Elektryczne urządzenia zabezpieczenia ruchu kolejowego: urządzenia stacyjne (razem z Antonim Mikulskim, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, Warszawa 1968)[3]

Ordery i odznaczenia

Zobacz też

 Wykaz literatury uzupełniającej: Tadeusz Mickiewicz.

Przypisy

  1. ↑ a b c d Górski i Rakusa-Suszczewski 1975 ↓, s. 712.
  2. ↑ Cmentarz Stare Powązki: TADEUSZ MICKIEWICZ, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2023-05-05].
  3. ↑ Górski i Rakusa-Suszczewski 1975 ↓, s. 712–713.
  4. ↑ M.P. z 1933 r. Nr 235, poz. 255 (ISAP) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
  5. ↑ M.P. z 1946 r. Nr 29, poz. 55 (ISAP) „w uznaniu zasług dla pożytku Rzeczypospolitej Polskiej położonych w dziele pracy organizacyjnej, stworzenia administracji i samorządu, uruchomienia szkolnictwa i odbudowy demokratycznej państwowości polskiej na ziemiach Województwa Śląsko-Dąbrowskiego”.
  6. ↑ Górski i Rakusa-Suszczewski 1975 ↓, s. 713.

Bibliografia

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya