Tadeusz Possart
| |
 porucznik kawalerii
| |
| Data i miejsce urodzenia |
7 października 1897 |
|---|---|
| Data śmierci |
22 sierpnia 1979 |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
   
| |
Tadeusz Possart (ur. 7 października 1897 w Sannikach, zm. 22 sierpnia 1979) – porucznik kawalerii Wojska Polskiego.
Życiorys
Urodził się 7 października 1897 w Sannikach, w ówczesnym powiecie gostynińskim guberni warszawskiej, w rodzinie Stefana i Zofii z Golędzinowskich[1]. Był starszym bratem Bogdana (ur. 1899), rotmistrza Wojska Polskiego[2].
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Został awansowany do stopnia porucznika kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1920[3][4][5]. Pełnił służbę w 3 pułku ułanów w Tarnowskich Górach[6][7][8]. W listopadzie 1928 został przeniesiony do 23 pułku ułanów w Podbrodziu[9]. Z dniem 31 sierpnia 1929 został przeniesiony w stan nieczynny na przeciąg sześciu miesięcy[10]. Z dniem 1 marca 1930 został powołany ze stanu nieczynnego z równoczesnym oddaniem do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr I[11][12]. Z dniem 31 maja 1930 został przeniesiony w stan spoczynku[13]. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas „w dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr I”[14].
Brał udział w wyścigach konnych w ramach macierzystego pułku (w maju 1923 zajął drugie miejsce)[15]. Pełnił funkcję sekretarza generalnego Towarzystwa Zachęty do Hodowli Koni w Polsce[16] (prezesem był mjr kaw. Władysław Piniński).
Do 1939 zamieszkiwał we Lwowie przy ul. Własna Strzecha 8 m. 2[1][17] (obecnie Panasa Myrnoho[18]).
Zmarł 22 sierpnia 1979 i został pochowany w grobowcu rodziny Lau na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie (aleja 8, rząd 44)[19][20]. Jego żoną była Alicja z domu Geisler (1897–1966)[20].
Odznaczenia
- Krzyż Walecznych czterokrotnie
- Medal Niepodległości – 16 marca 1937 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”[21][1][22]
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921[23]
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości[23]
Przypisy
- ↑ a b c Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-06-22]..
- ↑ Possart Bogdan Jakub. [w:] Kolekcja akt żołnierzy zarejestrowanych w rejonowych komendach uzupełnień, sygn. II.56.10327 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-06-23].
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 686.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 609.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 355.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 605.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 547.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 292.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 5 listopada 1928, s. 341.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 20 z 23 grudnia 1929, s. 408.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 31 marca 1930, s. 121.
- ↑ Rocznik oficerów kawalerii 1930 ↓, s. 65, 90.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 14 maja 1930, s. 153.
- ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 338, 848.
- ↑ Sport. Zawody konne 3-go pułku ułanów. „Żołnierz Polski”, s. 19, Nr 31 (363) z 5 sierpnia 1923.
- ↑ 350 koni – 300 tysięcy złoty na nagrody w sezonie jesiennym wyścigów konnych lwowskich. „Wschód”, s. 19, Nr 22 z 30 sierpnia 1936.
- ↑ Książka telefoniczna. Lwów. 1939. s. 658. [dostęp 2015-06-29].
- ↑ Nazwy ulic Lwowa. lwow.com.pl. [dostęp 2015-06-29].
- ↑ śp. Tadeusz Possart. polskie-cmentarze.com. [dostęp 2015-06-29].
- ↑ a b Cmentarz Ewangelicko-Augsburski: JOHAN FRIEDRICH LAU, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2017-03-22].
- ↑ M.P. z 1937 r. Nr 64, poz. 94 (ISAP).
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-06-22]..
- ↑ a b „Wschód” Nr 22 z 30 sierpnia 1936 (http://www.pbc.rzeszow.pl/dlibra/docmetadata?id=11551)
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2022-01-19].
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik oficerów kawalerii. Warszawa: Nakładem „Przeglądu Kawaleryjskiego”, 1930.
- Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, 1934.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.