Tadeusz Regulski

Tadeusz Regulski

Imię i nazwisko urodzenia	Tadeusz Gustaw Regulski
Data i miejsce urodzenia	7 listopada 1896 Kutno
Data i miejsce śmierci	29 września 1971 Tworki
Miejsce spoczynku	cmentarz Powązkowski w Warszawie
Zawód, zajęcie	ekonomista
Narodowość	polska
Stanowisko	dyr. handlowy EKD, z-ca dyr. naczelnego Philips-Polska
Rodzice	Juliusz Regulski, Bronisława Kunegunda z Chodakowskich
Małżeństwo	Maria z Gnoińskich
Krewni i powinowaci	bracia: Bronisław, Józef, Janusz
Odznaczenia

Tadeusz Gustaw Regulski h. Rawicz (ur. 7 listopada 1896 w Kutnie, zm. 29 września 1971 w Tworkach)^[1] – ekonomista, działacz PCK.

Był najmłodszym synem Juliusza, zawiadowcy stacji kolejowej w Kutnie, i Bronisławy z Chodakowskich, bratem gen. Bronisława Regulskiego, i ekonomisty Janusza Regulskiego oraz prawnukiem płk Józefa Regulskiego, bohatera wojen napoleońskich. Nauki pobierał w Kutnie i Warszawie. Nic nie wiadomo o jego służbie wojskowej w armii carskiej armii – w chwili wybuchu I wojny światowej był w wieku poborowym (pozostali bracia służyli do 1918 w wojsku carskim).

W 1920 – w czasie wojny bolszewickiej – wstąpił jako ochotnik do WP, do 4 pułku ułanów z Włocławka, brał udział w walkach Dywizji Litewsko-Białoruskiej generała Żeligowskiego z bolszewikami i odniósł ciężkie rany.

Od 1922 działał wraz z bratem, Januszem, w nowo powstałej warszawskiej spółce Elektryczne Koleje Dojazdowe. Był najpierw prokurentem i kupował grunty pod budowę linii kolejowej, później awansował na dyrektora handlowego. Około 1938 został powołany na zastępcę dyrektora naczelnego firmy Philips w Polsce, a w 1939 został pełnomocnikiem rządu polskiego w tych zakładach.

Po inwazji niemieckiej w 1939 Regulski wraz z rodziną przedostał się przez Lwów na Węgry i potem do Francji. Od 1940 pełnił funkcję delegata PCK na południu Francji w departamencie Var. Organizował schroniska dla Polaków rozproszonych po Francji i ułatwiał ich ewakuację do Anglii. We Francji pozostał przez cały okres wojenny. Po wyzwoleniu Paryża w sierpniu 1944 zorganizował w ramach PCK biuro poszukiwań rodzin wśród Polaków przebywających w Europie Zachodniej.

Zwabiony obietnicami tzw. „władzy ludowej”, w 1947 powrócił z rodziną do Polski. Najpierw przydzielono mu skromną posadę w EKD, lecz po krótkim czasie usunięto go wraz z bratem, Januszem, z pracy. Janusz – wskutek represji władz – trafił do więzienia, a Tadeusz, żeby przeżyć, zajął się hodowlą królików i róż w Grodzisku Mazowieckim.

Tadeusz Regulski był żonaty z Marią z Gnoińskich h. Ciołek i miał z nią syna i córkę.

Zmarł po ciężkiej chorobie w szpitalu w Tworkach i został pochowany w grobie rodzinnym na cmentarzu Powązkowskim (kwatera B-4-11,12)^[2].

• Złoty Krzyż Zasługi (22 marca 1939)^[3]

• Polski słownik biograficzny t. XXX, Wrocław 1987.
• Janusz Regulski, Ród Werszowców-Rawiczów, gałąź Falk-Regulskich z Reguł Ziemi Warszawskiej. Linia Kawalerów Cesarstwa Francuskiego, Warszawa 1942 (rp. w posiadaniu rodziny).