Tamara Sołoniewicz

Tamara Sołoniewicz
Data i miejsce urodzenia

17 września 1938
Narewka

Data i miejsce śmierci

18 lipca 2000
Białystok

Zawód

reżyserka
scenarzystka

Galeria im. Tamary Sołoniewicz w Narewce
Kadr z filmu Tamary Sołoniewicz "Czy słyszysz jak płacze ziemia..." (1987) opowiadającego o burzeniu wsi na Podlasiu pod budowę Zalewu Siemianówka
Tabliczka - Skwery Tamary Sołonieiwcz w Białystoku

Tamara Sołoniewicz (ur. 17 września 1938 w Narewce, zm. 18 lipca 2000 w Białymstoku) – polska reżyser i scenarzystka filmowa.

Życiorys

Urodziła się w rodzinie przedwojennej białoruskiej inteligencji. Jej rodzicami byli Mikołaj i Olga Sołoniewicz. Uczęszczała do szkoły podstawowej w Narewce, a następnie do Liceum Ogólnokształcącego w Michałowie. Była absolwentką wydziału filologii polskiej na Uniwersytecie Warszawskim oraz Podyplomowego Studium Dziennikarskiego.

Od połowy lat 60. związana była z Telewizją Polską, pracowała w Dzienniku Telewizyjnym, redakcji reportażu Programu I, redakcji społecznej i filmu dokumentalnego, Wytwórni Filmów Dokumentalnych w Łodzi. W latach 90. współpracowała z białostockim oddziałem telewizji regionalnej.

Tematem większości filmów autorstwa Sołoniewicz była Białostocczyzna. Pierwszy film o tym terenie zrealizowała w 1966 roku. Miasteczko na skraju puszczy – to filmowa opowieść o ówczesnym życiu Hajnówki.

Wiele jej filmów było nagradzanych na festiwalach w kraju i zagranicą. Najbardziej znane i utytułowane jej filmy to: Matecznik – złoty Ekran w 1975 roku, Antygona w stodole – nagroda Brązowego Lajkonika na Festiwalu Filmów Dokumentalnych w Krakowie, Hela Pacewiczówna z Zadworzan – srebrny Lajkonik na FFD, Ziemia – Gran Prix FFD, Wąski tor – w 1981 roku nagroda Solidarności oraz pierwsza nagroda na Festiwalu Filmów Społeczno-Politycznych w 1984 r., Polski podrzutek – nagroda Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich w 1997 roku.

Filmografia

  1. 1966 – Miasto na skraju puszczy realizacja, scenariusz
  2. 1974 – Antygona w stodole realizacja, scenariusz
  3. 1975 – Hela Pacewiczówna z Zadworzan reżyseria
  4. 1977 – Ziemia reżyseria, scenariusz
  5. 1978 – Kto za, kto przeciw, kto się wstrzymał realizacja, scenariusz
  6. 1982 – Wąski tor reżyseria, scenariusz
  7. 1985 – Kresowa ballada 1935 reżyseria, scenariusz
  8. 1985 – Nieobecny, poległ na polu chwały realizacja
  9. 1987 – Siłaczka z goran reżyseria, scenariusz
  10. 1987 – Wiatrak w dolinie reżyseria, scenariusz
  11. 1987 - Czy słyszysz jak płacze ziemia.. reżyseria, scenariusz
  12. 1988 – Andrzej i Maria reżyseria, scenariusz
  13. 1988 – Żertwa reżyseria, realizacja tv, scenariusz
  14. 1993 – Melodia duszy reżyseria, scenariusz
  15. 1994 – Już niepotrzebni reżyseria
  16. 1995 – Bizancjum w Hajnówce reżyseria
  17. 1995 – Przeżycie obywatela Pikutina reżyseria
  18. 1995 – Polski podrzutek reżyseria
  19. 1995 – Łemko ze Żdyni reżyseria
  20. 1997 – Polski podrzutek II reżyseria
  21. 1997 – Gorzkie zwycięstwo reżyseria
  22. 1999 – Tango bezrobotnych reżyseria
  23. 2000 – Tatarzy w Polsce reżyseria

Nagrody filmowe

  • 1981 – Kto za, kto przeciw, kto się wstrzymał Kraków (Ogólnopolski Festiwal Filmów Krótkometrażowych) Nagroda KAFLREF i TV NSZZSolidarność Region Mazowsze
  • 1978 – Ziemia Kraków (Ogólnopolski Festiwal Filmów Krótkometrażowych) Grand Prix Złoty Lajkonik
  • 1977 – Ziemia Łódź (FF Społ.-Polit.) Grand Prix
  • 1976 – Hela Pacewiczówna z Zadworzan Lublin (Ogólnopolski Festiwal Filmów Rolniczych) II Nagroda
  • 1976 – Hela Pacewiczówna z Zadworzan Kraków (Ogólnopolski Festiwal Filmów Krótkometrażowych) Nagroda Specjalna Srebrny Lajkonik
  • 1975 – Antygona w stodole Kraków (Ogólnopolski Festiwal Filmów Krótkometrażowych) Brązowy Lajkonik
  • 1974 – Antygona w stodole Lublin (Ogólnopolski Festiwal Filmów Rolniczych) I Nagroda VI Ogólnopolski Festiwal Filmów Rolniczych – Nagroda Przewodniczącego Komitetu ds Radia i Telewizji w kat. filmu telewizyjnego

Upamiętnienie

W ścisłym centrum Białegostoku znajduje się bulwar im. Tamary Sołoniewicz (położony jest wzdłuż rzeki Białej oraz alei Piłsudskiego i ciągnie się od ulicy Henryka Sienkiewicza do ulicy Fabrycznej)[1].

W Hajnówce znajduje się ulica Tamary Sołoniewicz, zaś w Narewce istnieje galeria jej imienia.

Przypisy

  1. Skwer Tamary Sołoniewicz. [dostęp 2015-11-13].

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya