Tarbicha

Tarbicha
ilustracja
Państwo

 Mandat Palestyny

Dystrykt

Dystrykt Akki

Wysokość

550 m n.p.m.

Populacja (1945)
• liczba ludności


1000

Data zniszczenia

1 listopada 1948

Powód zniszczenia

atak Sił Obronnych Izraela

Obecnie

Szomera, Ewen Menachem

Położenie na mapie Mandatu Palestyny
Mapa konturowa Mandatu Palestyny, blisko górnej krawiędzi nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Tarbicha”
Ziemia33°04′58″N 35°17′04″E/33,082778 35,284444
Strona internetowa

Tarbicha (arab. تربيخا) – nieistniejąca już arabska wieś, która była położona w Dystrykcie Akki w Mandacie Palestyny. Wieś została wyludniona i zniszczona podczas I wojny izraelsko-arabskiej, po Sił Obronnych Izraela 1 listopada 1948 roku.

Położenie

Tarbicha leżała wśród wzgórz w północnej części Górnej Galilei, w odległości 27 km na północny wschód od miasta Akka. Według danych z 1945 roku do wsi należały ziemie o powierzchni 1856,3 ha. We wsi mieszkało wówczas 1000 osób[1].

Własność gruntów Powierzchnia gruntów [ha]
Arabowie 1254,8
Żydzi 0
publiczne 601,5
Razem 1856,3
Rodzaj użytkowanych gruntów Powierzchnia [ha]
uprawy oliwek 6
uprawy nawadniane 61,9
uprawy zbóż 320,4
nieużytki 1462,8
zabudowane 11,2

Historia

W czasach krzyżowców wieś była nazywana Tayerebika. W 1596 roku Tarbicha była niewielką wsią, liczącą 88 mieszkańców, którzy utrzymywali się z upraw pszenicy, jęczmienia, oliwek, winorośli oraz hodowli kóz i uli[2]. W wyniku I wojny światowej cała Palestyna przeszła pod panowanie Brytyjczyków, którzy utworzyli Brytyjski Mandat Palestyny. W okresie panowania Brytyjczyków Tarbicha była dużą wsią. W 1938 roku utworzono tutaj szkołę podstawową dla chłopców, do której w 1945 roku uczęszczało 120 uczniów. We wsi były dwa meczety[1].

Przyjęta 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 przyznała obszar wiosek Ikrit i Tarbicha państwu arabskiemu[3]. Podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny w rejonie wioski stacjonowały siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej. Podczas I wojny izraelsko-arabskiej w październiku 1948 roku Izraelczycy przeprowadzili operację „Hiram. 31 października Tarbicha została zajęta przez izraelskich żołnierzy. Następnie, w pierwszych dniach listopada wysiedlono wszystkich mieszkańców, a domy wyburzono[1].

Miejsce obecnie

Na gruntach wioski Tarbicha powstał w 1949 roku moszaw Szomera, a w 1960 roku moszaw Ewen Menachem. Palestyński historyk Walid Chalidi, tak opisał pozostałości wioski Tarbicha: „Około dwudziestu domów ze wsi jest obecnie zajmowanych przez mieszkańców moszawu Szomera. Niektóre z dachów zostały przebudowane i otrzymały formę dwuspadową. Kamienie z oryginalnych domów są ozdobą głównego schronu moszawu[1].

Przypisy

  1. a b c d Welcome To Tarbikha. [w:] Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 2011-11-30]. (ang.).
  2. Wolf-Dieter Hütteroth, Kamal Abdulfattah: Historical Geography of Palestine, Transjordan and Southern Syria in the Late 16th Century. Erlangen: Erlanger Geographische Arbeiten, 1977, s. 183.
  3. The United Nations Information System on the Question of Palestine: Mapa podziału Palestyny. [dostęp 2013-08-26]. (ang.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya