Tarusa

Tarusa
Таруса
Ilustracja
Sobór świętych Piotra i Pawła
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Rosja

Obwód

 kałuski

Populacja (2010)

 

• liczba ludności

9,660

Nr kierunkowy

(+7) 48435

Kod pocztowy

249100

Położenie na mapie obwodu kałuskiego
Mapa konturowa obwodu kałuskiego, blisko prawej krawiędzi nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Tarusa”
Położenie na mapie Rosji
Mapa konturowa Rosji, po lewej znajduje się punkt z opisem „Tarusa”
Ziemia54°43′N 37°11′E/54,716667 37,183333
Strona internetowa

Tarusa (ros. Таруса) – miasto w środkowej Rosji, w obwodzie kałuskim u ujścia Tarusy do Oki. Prawa miejskie od 1976 roku. Około 9,7 tys. mieszkańców (2006). Pierwsze wzmianki o miejscowości w latopisie z 1246 roku.

Etymologia nazwy

Nazwa pochodzi od nazwy rzeki Tarusa, dopływu Oka. [1].

Historia

Wiadomo, że Tarusa istniała od 1246 roku. [2]

W XVI wieku miasto zostało ufortyfikowane wałami i okopami w celu obrony przed Tatarami Krymskimi i Ordą Nogajską. [3]

W XVIII wieku Katarzyna II przebudowała Tarusę według ogólnego planu, z ogromnym placem Sobornaya w centrum i pięknym Soborem (kościołem). Z centrum wszystkie ulice Tarusy biegły w regularny sposób. Wspaniały projekt miasta Katarzyny II jest nadal zachowany i widoczny. [4]

Na początku XX wieku Tarusa stała się domem dla rodziny Iwana Cwietajewa - założyciela Muzeum Sztuk Pięknych im. Puszkina w Moskwie, jego córki Mariny Cwietajewej - słynnej poetki o tragicznym losie. Słynny rosyjski malarz Wiktor Borysow-Musatow często mieszkał i malował w Tarusie i został tam pochowany. Tarusa zyskała przydomek „rosyjskiego Barbisona nad Oką” i stała się popularnym miejscem dla wielu malarzy, w tym Michaiła Wrubla, Konstantina Korovina, Walentina Sierowa, Nikołaja Krymowa, Lwa Łagorio i Wasilija Polenowa. [5].

Władza radziecka w Tarusie została ustanowiona 27 grudnia 1917 r. W kolejnych latach wszystkie kościoły w mieście zostały zamknięte, a na centralnym placu wzniesiono pomnik Józefa Stalina. Podczas II wojny światowej wojska niemieckie zbliżyły się do Tarusy i zajęły ją w drodze do Moskwy. Miasto zostało zajęte przez Niemców między 24 października a 19 grudnia 1941 r. Następnie miasto zostało odbite przez Armię Czerwoną, która zimą przekroczyła rzekę Okę pod niemieckim ostrzałem i zaatakowała niemieckie twierdze na wyższym brzegu Oki. Pozostałości fortyfikacji miasta i murów miejskich można do dziś zobaczyć w parku społecznościowym w pobliżu katedry Piotra i Pawła. [6]

Przypisy

  1. Gostunsky Nikolay. Tarusa - an ancient city on the Oka. Moscow, Nauka Publishing House, 1965. (Гостунский Николай. Таруса - древний город на Оке. Москва, издательство "Наука", 1965 г.). pp. 9–11
  2. Gostunsky Nikolay. Tarusa - an ancient city on the Oka. Moscow, Nauka Publishing House, 1965. (Гостунский Николай. Таруса - древний город на Оке. Москва, издательство "Наука", 1965 г.). pp. 7–8
  3. Виктор Михайлович Кашкаров. Конинский удел Тарусского княжества. - «Калужская старина», т. 2, кн. I. Калуга, 1902 (Viktor Mikhailovich Kashkarov. Koninsky appanage of the Tarusa principality. - "Kaluga antiquity", vol. 2, book I. Kaluga, 1902). pp. 584–585
  4. Иван Бодров. Приокские дали. Москва, Издательство Московский рабочий, 1964 (Ivan Bodrov. Oka Dali. Moscow, Moskovsky Rabochiy Publishing House, 1964). pp. 18–20
  5. Marina Tsvetaeva: The Woman, Her World, and Her Poetry (1985). Simon Karlinsky, Cambridge University Press p18 ISBN 9780521275743. pp. 221–225
  6. Melnikova Tatyana Petrovna. Tarusa - 101st kilometer. Moscow, Vozvrashchenie Publishing House, 2007. (Мельникова Татьяна Петровна. Таруса - 101й километр. Москва, Издательство «Возвращение», 2007 год) ISBN 978-5-7157-0214-2). pp. 13–14

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya