Telazjoza
Telazjoza – pasożytnicza choroba zakaźna narządu wzroku u zwierząt domowych i dzikich wywoływana przez nicienie z rodzaju Thelazia.
Choroba występuje u bydła, zebu, żubrów, bizonów, bawołów, koni, osłów, psów, lisów, jenotów, kotów i królików. U bydła telazjozę diagnozuje się poprzez badanie mikroskopowe popłuczyn z worka spojówkowego oraz przewodów łzowych pod kątem wykrywania larw lub dojrzałych nicieni. W przypadku zwierząt dzikich jedyną przyżyciową metodą diagnostyczną jest obserwacja objawów klinicznych[1].
Choroba przenoszona jest przez muchy, powodując obustronne zmiany, m.in. intensywne zmętnienie rogówki oraz rozległe i głębokie jej owrzodzenia, ropne zapalenie gałki ocznej lub jej perforację. Zmiany powodowane w przebiegu choroby są nieodwracalne, prowadząc do ślepoty. Telazjoza odnotowana była w Europie, Azji, Afryce, Ameryce Północnej i Australii. Choroba jest bardzo inwazyjna, stąd w rejonach jej występowania zaleca się przeprowadzenie odrobaczania pogłowia bydła przed sezonem pastwiskowym i okresem wylęgu much[1]. Choroba przebiega na ogół ostrzej u cieląt niż bydła dorosłego[2].
Leczenie u bydła obejmuje metody miejscowe (przepłukiwanie worka spojówkowego roztworem kwasu bornego i lewamizolu z próbą usunięcia pasożytów oraz dospojówkowe podanie roztworu adipinianu piperazyny, maści jodoformowej lub maści kalomelowej) oraz ogólne przez zastosowanie antyhelmintyków: doustnego lewamizolu, podskórnie podanego tetramizolu oraz podskórnie podanych doramektyny lub iwermektyny. U zwierząt dzikich brak możliwości podania odpowiedniej dawki leków drogą doustną oraz iniekcyjną[1].
Telazjozę po raz pierwszy zarejestrowano na terenach należących wówczas do Polski w województwie stanisławowskim w 1944 r. u krów transportowanych z terenów Związku Radzieckiego. Wkrótce potem została również stwierdzona u bydła na terenie województwa białostockiego. W latach 1954–1957 nicienie zostały po raz pierwszy stwierdzone u żubrów z Puszczy Białowieskiej, Niepołomic, Pszczyny i z Ogrodu Zoologicznego w Płocku[1].
Przypisy
- ↑ a b c d Aleksander W. Demiaszkiewicz, Katarzyna Filip-Hutsch, Bożena Moskwa, Telazjoza bydła i żubrów w Polsce, „Życie Weterynaryjne”, 96(5), 2021, s. 309-312 [dostęp 2023-07-26] (pol.).
- ↑ MARIA SOBOLEWSKA, TADEUSZ GAJDA, Uwagi o wynikach leczenia łelazjozy bydła, „Medycyna weterynaryjna”, 3/XXVI, 1970, s. 172-174 [dostęp 2023-07-26] (pol.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.