Tempestry Project

Tempestry Project, The Tempestry Project – projekt artystyczny z zakresu sztuk włókienniczych, który w wizualny sposób przedstawia dane dotyczące globalnego ocieplenia za pomocą dzierganych lub szydełkowanych prac. Projekt jest częścią szerszego ruchu sztuki opartej na danych (ang. data art) oraz rozwijającej się dziedziny sztuki poświęconej zmianom klimatycznym. Celem projektu jest wykorzystanie ludzkiej skłonności do silniejszego reagowania na osobiste doświadczenia niż na abstrakcyjne dane poprzez tworzenie przystępnych, empirycznych wizualizacji informacji naukowych.

Prace (w j. ang. funkcjonują jako tempestries) powstają poprzez dzierganie lub szydełkowanie rzędów w określonych kolorach, które reprezentują odpowiednie wysokie temperatury każdego dnia w ciągu roku. Zazwyczaj prezentuje się wiele prac jednocześnie, aby pokazać zmiany zachodzące w czasie. Projekt rozpoczął się w 2017 roku w Anacortes w stanie Waszyngton w USA, a od tego czasu rozprzestrzenił się na cały kraj i świat.

Słowo „tempestry” jest połączeniem słów w języku angielskim: „temperature” (temperatura) i „tapestry” (tapiseria, gobelin)^[1].

Pierwsza praca powstała na podstawie danych z 2016 r. zebranych w bazie lotniczej Whidbey Island Air Station w stanie Waszyngton^[2]. Pomysł narodził się, gdy Emily McNeil, Marissa Connelly i Justin Connelly – po przeczytaniu o wysiłkach klimatologów mających na celu zabezpieczenie danych badawczych w obliczu planów administracji DonaldaTrumpa, dotyczących usunięcia ich z rządowych stron internetowych – żartowali, że „powinniśmy powrócić do bardziej namacalnych form przechowywania danych”^[2].

W styczniu 2017 roku McNeil^[3], Marissa Connelly^[4] i Justin Connelly rozpoczęli projekt w Anacortes^[5], zachęcając innych artystów tekstylnych do tworzenia „żywych wizualizacji, które w intymny i lokalny sposób przekazują informacje o zmianach”. Jak wyjaśnił Connelly: „Artykuły naukowe opisują to, co dzieje się na biegunach. Dla wielu osób jest to coś odległego, więc trudno im się z tym utożsamić. Ale nawet tutaj, w klimacie umiarkowanym, można dostrzec wyraźne zmiany, które zaszły w ciągu ostatnich 40 lat. Pokazuje to problem dosłownie na ich własnym podwórku”^[1].

Organizacja oferuje zestawy zawierające włóczkę, instrukcje oraz arkusz z danymi dotyczącymi dziennych temperatur dla wybranej lokalizacji. W 2017 roku sprzedano 40 takich zestawów, a w 2018 roku – 500^[2]. Podczas zamknięcia administracji federalnej Stanów Zjednoczonych w latach 2018–2019 produkcja została tymczasowo wstrzymana, ponieważ Narodowa Agencja Oceaniczna i Atmosferyczna (NOAA) ograniczyła dostęp do baz danych zawierających historyczne dane pogodowe^[6].

Koncepcja nawiązuje do wcześniejszej idei zwanej kocem temperaturowym, czyli dzianinowym projektem w formie narzuty lub koca, w którym kolorowe paski wykonane na szydełku lub na drutach odpowiadają dziennym temperaturom w ciągu roku^[7][1][8].

Do grudnia 2018 r. prace w ramach Tempestry Project powstały w prawie wszystkich stanach USA i w 20 innych krajach^[3].

Każda praca tempestry jest dziana lub szydełkowana jeden rząd dziennie^[9] — od 1 stycznia do 31 grudnia — w kolorze odpowiadającym najwyższej temperaturze danego dnia^[4]. W rezultacie powstaje pionowa płachta wielkości szalika, która graficznie przedstawia roczne zmiany temperatury w danej lokalizacji^[3][10].

Kolory przypisane do zakresów temperatur 5°F są znormalizowane, a dane pochodzą z NOAA^[11], co pozwala na porównanie prac różnych artystów w różnych lokalizacjach i latach^[1].

Ze względu na różnice w technice (na przykład między dzierganiem a szydełkowaniem), rodzajach ściegów i indywidualnych metodach pracy twórców, gotowe tkaniny różnią się długością i szerokością, nawet jeśli zostały wykonane przez tę samą osobę przy użyciu tego samego ściegu.

Prace z Tempestry Project są zazwyczaj zawieszane pionowo, z pierwszym rzędem (1 stycznia) na dole i ostatnim rzędem (31 grudnia) na górze. Umieszczenie kilku prac obok siebie pozwala widzom zobaczyć, jak zmieniały się dzienne temperatury z roku na rok w danej lokalizacji^[3].

Pierwsza publiczna wystawa prac miała miejsce w Anacortes w stanie Waszyngton^[3]. W 2018 roku projekty zostały zaprezentowane w Museum of Northwest Art oraz podczas Creative Climate Awards w Nowym Jorku^[1][12]. W maju 2019 roku Pacific Northwest Quilt and Fiberarts Museum zaprezentowało instalację składającą się z 27 tempestries, przedstawiających 100 lat historii temperatur na wyspie Orcas w czteroletnich odstępach^[13]. W 2020 roku prace były pokazywane między innymi w San Juan Islands Museum of Art^[14] oraz Ginsberg Health Sciences Library na Temple University^[15].