Tenjin

Tenjin (jap. 天神; dosł. bóstwo, duch nieba) – tu: odnosi się do imienia Michizane Sugawary, erudyty z IX wieku, czczonego jako boga nauki, poezji i kaligrafii. Chramy mu poświęcone nazywają się Tenjin lub Tenman-gū. Na terenie całej Japonii jest ich bardzo wiele, do najważniejszych należą: Dazaifu Tenman-gū na Kiusiu, Kitano Tenman-gū w Kioto i Yushima Tenjin w Tokio. Pierwotne znaczenie słowa tenjin, jest prawie takie samo jak raijin (bóg piorunów).
Michizane Sugawara
Sugawara był istotną postacią w dziejach Japonii. Na początku X wieku padł ofiarą rywali, członków rodu Fujiwara i został zesłany na Kiusiu. Zmarł tam na wygnaniu w 903 roku. Zaraz potem stolicę nawiedziły silne opady deszczu z piorunami. Powstałe w ich wyniku pożary i powodzie zniszczyły wiele siedzib rodu Fujiwara.
Cesarz stwierdził, iż było to spowodowane przez zagniewanego ducha Michizane. Aby go uspokoić, przywrócił mu wszystkie godności dworskie, spalił oficjalny rozkaz wygnania i zarządził, aby poetę czczono (deifikacja) pod imieniem Tenjina.
Ewolucja w patrona uczonych
Przez pierwsze kilka stuleci Tenjin był postrzegany jako bóg klęsk żywiołowych, był czczony, aby uśmierzyć jego gniew. Jednak Michizane był także słynnym poetą i uczonym, jednym z największych okresu Heian. Wielu nauczycieli uważało go za patrona nauki i pogląd ten przyćmił w końcu kult boga klęsk żywiołowych.
Kult Tenjina nasila się szczególnie w okresie trwania egzaminów. Wielu uczniów i ich rodziców modli się wtedy w sanktuariach o jak najlepsze wyniki, a potem wraca do nich, aby dziękować za sukces.
Rzeczy związane z Tenjinem

Michizane bardzo lubił drzewa ume. W słynnym wierszu z wygnania skarżył się na brak ukochanego drzewa. Legenda głosi, iż przyleciało ono z Kioto do Dazaifu na Kiusiu, aby być z nim. Znajduje się ono nadal w jego sanktuarium. Z tego powodu w chramach poświęconych Tenjinowi często są sadzone drzewa ume, zazwyczaj kwitnące w okresie egzaminów.
Zwierzęciem związanym z Tenjinem jest byk, który według legendy w czasie procesji pogrzebowej Michizane ciągnął jego szczątki. W miejscu, do którego byk doszedł, zostało następnie zbudowane sanktuarium Tenjina.
Bibliografia
- Jolanta Tubielewicz, Mitologia Japonii, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1986
- Shintō no Iroha, Jinja Shinpōsha, 2004 (ISBN 4-915265-99-4).
- Ken Mihasi, Wa ga ya no Shūkyō: Shintō, Daihōrin-Kaku, 2003 (ISBN 4-8046-6018-6).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.